Jump to content

Great [klein land] challenge


Titan
 Share

Recommended Posts

Gefeliciteerd Guido, nu benieuwd hoe ver je komt op het WK. Jou kennende ga je verrassen. Ho wacht, is het dan nog wel verrassen?? 
 

Ik moet nog 3 jaar wachten, WK 2030 gaan we voor. Aan de ene kant balen, aan de andere kant geeft dat me wel de tijd om de reputatie te verhogen en flink te neutraliseren. Dat ik naar het WK ga met Kaapverdië lijkt me een zekerheidje :classic_blush:

Link to comment
Share on other sites

3 minuten geleden zei Brozai:

Gefeliciteerd Guido, nu benieuwd hoe ver je komt op het WK. Jou kennende ga je verrassen. Ho wacht, is het dan nog wel verrassen?? 

 

Mwah, met wat mazzel qua loting kom ik misschien door de groepsfase, maar dat heeft meer met de opzet van het toernooi te maken :D In beginsel ben ik met een team vol modale Eredivisiespelers kansloos.

Link to comment
Share on other sites

The future looks bright :D Ik heb de MLS als extra competitie toegevoegd, omdat daar altijd van alles qua nationaliteiten tevoorschijn komt :D Zo ook dit keer :D 

 

3a75206a28125184dd95ad42b9b3cf91.png

 

a55d0d5499bbbe3790cb1508a0e1ef65.png

 

Een extra rechtsback en een jong talentje dat ik direct gekocht en verhuurd heb. Daarnaast nog een paar andere interessante opties gevonden.

 

727b83c078e671f9f2f81c7badd572db.png

 

0eda242c54e5a776e70578d78c39ac74.png

 

ce11eb37c602c1c041f9c76d750c7a93.png

 

6da8fabcd6ad8f5d2444a46451a1b820.png

 

c9842b61d44ecee029d3ea1b07c49dcb.png

 

5eaa60f54706afd4be6bce7d08150ebb.png

 

acfac0d96e9d093e6c062a15bc3bfa6e.png

 

Vooruit plannen... Het WK van 2030 lijkt ons een paar jonge talenten op te leveren. Wellicht dat ik de U19 ook overneem, ik wil die Delvin eens zien als Targetman met twee Shadow Strikers in zijn rug...

Link to comment
Share on other sites

Op 19-11-2021 om 09:30 zei Rob1981:

Ik ben gisteren begonnen, en wel met Tres Penne. Gekozen omdat het logo qua kleur in de buurt kwam van de vlag van San Marino ;-)! Ook uiteraard bondscoach. 

Als hierboven door mij al geopperd ben ik begonnen met de intentie om de jeugdchallenge te koppelen aan de San Marino-challenge. Waarom deze keuze? 

Toen ik in Luxemburg begon had ik ook de intentie om het nationale team naar een hoger niveau te tillen maar kwam dit totaal niet van de grond omdat ik zelf allemaal buitenlanders in de basis bleef houden. 

Dit zal dus een safe van de langere adem worden, en misschien verander ik na enkele jaren wel iets in de strategie, maar dit lijkt me de beste manier om ook San Marino naar een hoger niveau te tillen.

Misschien dat ik de safe ook in "mijn verhaal" ga zetten.

De start was niet verkeerd. Onterecht uitgeschakeld in eerste voorronde Conference League met Tre Penne, in de competitie de eerste twee wedstrijden gewonnen, waaronder met 4-0 van de kampioen van het seizoen ervoor, die overigens de eerste wedstrijd met 6-0 gewonnen hadden. In mijn team zitten vooral Italianen en iedereen heeft een amateurcontract. Ik moet dus snel geld verdienen om full-prof te worden om zo mijn beste spelers te binden. Het zal nog niet meevallen.

 

Met San Marino de eerste drie potjes gespeeld. De eerste wedstrijd tegen Albanië veel te aanvallend en daardoor met 5-0 verloren. Tegen Engeland wat accenten veranderd en slechts 3-0 verloren. Daarna tegen Andorra 3-0 winst.

Helaas is mijn op één na beste speler (van San Marino) al voor deze wedstrijden 9 maanden uitgeschakeld. Met zo'n slechte selectie is dat natuurlijk een aderlating. Ik ben erg benieuwd waar de safe gaat eindigen!

 

 

En welke tactiek gebruik jij voor San Marino?

Link to comment
Share on other sites

ff02184720b41e39e89b243b4691d42c.png

 

Hoe verneuk je een 3-0 voorsprong; een epos vol grandioze fouten, magnifieke vergissingen en misplaatste illusies van grandeur

 

~door Guido

 

Het was een koude najaarsavond. Nadat ik mijn dochter had ingestopt, wilde ik nog een wedstrijdje of twee, drie spelen voordat ik mijn lessen voor de volgende dag zou voorbereiden. De eerste wedstrijd die op de planning stond was de WK-kwalificatiewedstrijd tussen Indonesië en Japan, waarbij ik uiteraard de thuisploeg onder mijn hoede zou nemen.

 

Indonesië was al geplaatst voor het WK, dus in feite stond er niets anders op het spel dan de eer. "Niets anders dan de eer." Alsof het werkelijk zo eenvoudig is. Ik begrijp haarfijn dat het een spelletje is, maar echte interlands tussen deze landen gaan nooit "om niets anders dan de eer", dus om de immersie in de save een beetje extra cachet te geven, wilde ik deze wedstrijd bloedserieus nemen.

 

Indonesië zou daadwerkelijk in de sterkste opstelling starten. Bekende Eredivisiespelers zoals Benjamin van Leer, Mees Hilgers, Thom Haye en Ezra Walian zouden samen met Tottenham bankzitter Elkan Baggott, een bonte verzameling aan gemankeerde Eredivisie- en KKD-voetballers en een paar lokale talenten de strijd aanbinden met de Samurai Blue. De Japanse ploeg had beduidend meer star power in de gelederen. Takehiro Tamisayu, Naomichi Ueda, Takumi Minamino, Wataru Endo, Takefusa Kubo en Takuma Asano werden geflankeerd door (voormalige) Eredivisiekrachten zoals Yuta Nakayama, Ko Itakura, Yukinarari Sugawara en Ritsu Doan.

 

Ik besloot om mijn befaamde Blitz-strategie in te zetten. Dit houdt in dat je de eerste twintig minuten superaanvallend gaat spelen, in de hoop dat je er zo een paar doelpunten inprikt. De afname qua conditie vang je op door daarna iets behoudender te gaan spelen. Het idee hier was dat onze viermansdefensie bestaande uit Roeffen, Ter Heide, Hilgers en Baggott voor Aziatische begrippen ijzersterk was, terwijl we met Raharing, Sulendra en Walian een paar pijlsnelle spelers in huis hadden die geknipt waren voor countervoetbal.

 

Qua gameplan kwam het in de eerste helft ook nog eens perfect uit. Ezra Walian strafte een fout van veteraan Maya Yoshida af en zo kwamen we al snel op voorsprong. Uit een hoekschop knikte Hilgers de 2-0 binnen. So far, so good. Iets behoudender spelen en de druk van de Japanners net over de middenlijn opvangen, waarna Haye zijn lange pass kon demonstreren. Zelfs dit pakte perfect uit. Op slag van rust gooide Haye er een lange bal uit, Sulendra klopte Sugaware op snelheid en de 3-0 was een feit.

 

Dit is het punt waar ik de hand in eigen boezem moet steken. Ik dacht dat het gespeeld was. In mijn beleving was Japan geknakt. Ik haalde de niet geheel fitte Hilgers naar de kant, terwijl in de voorhoede Marselino Ferdinan werd vervangen door debutant Bobby Supriyadi. Dat moet kunnen bij een royale voorsprong, toch?

 

Na rust kwam Japan al snel op 3-1. Bij een lage voorzet van Sugawara stond invaller Sokoy te slapen, waarna zijn tegenstander knap raak schoot. Nog niks aan de hand, zou je zo denken. Gewoon je eigen spelletje blijven spelen. Japan maakte er meer een wedstrijd van, maar in feite bleven de grote kansen achterwege. In feite kregen wij betere kansen op de 4-1 dan Japan op 3-2. Echter, wanneer je kansen blijft missen, krijg je vroeger of later het deksel op je neus. In dit geval was het Shinta Appelkamp die ons met het deksel op de neus mepte. Walian miste een prima kans en uit de tegenstoot scoorde Japan. 

 

Met nog een kwartier te gaan hinkte ik op twee gedachten. Zou ik de wedstrijd doodmaken, vertrouwend op onze sterke achterhoede? Of zou ik druk gaan zetten naar voren toe, met het idee dat achterover leunen en het initiatief bij de tegenpartij laten nooit een goed idee is wanneer je onder druk staat? Ik koos voor optie 1. Il Bunker... Counter mentaliteit, iets directe(re) passing en early crosses aan. 

 

Het leek te werken. Japan kwam eigenlijk nauwelijks tot serieuze kansen, terwijl onze counters levensgevaarlijk bleken. Invaller Supriyadi kwam twee keer oog-in-oog met de keeper, Walian kreeg een dot van een kans en ook Sulendra en Raharing bleven dreigend met hun snelheid. Dit gingen we redden. Dit was, met weliswaar onnodig veel moeite, nog steeds kat-in-het-bakkie.

 

Toen de blessuretijd aanbrak, leek het me een goed idee om timewasting in te zetten. Dit was het begin van het einde. Raymond Huizing, mijn immer betrouwbare half-back, kreeg de bal aangespeeld door Van Leer. Conform hun instructies rukten de twee centrumverdedigers op naar voren om posities links en rechts van Huizing in te nemen, terwijl de backs verder naar voren gingen spelen als extra middenvelders. U, als oplettende en analytisch sterke lezer, voelt wellicht aan wat er gaat gebeuren.

 

In een dergelijke situatie is handelingssnelheid belangrijk. Balverlies is tijdens een dergelijke omschakeling dodelijk, aangezien veel spelers uit positie getrokken zijn. Raymond Huizing, onze verder bijna foutloze half-back, koos dit moment in de vierennegentigste minuut uit om eens even de staat van de grasmat te inspecteren. Of wellicht voelde hij een koele bries door zijn haren strijken en voelde hij zich één worden met de natuur. Who knows? Who the fuck cares? 

 

"Speel die bal af, klapmongool!" beval ik het slecht getekende 3D-poppetje op mijn beeldscherm, dat met de bal aan de voet stond te treuzelen, time stond te wasten, terwijl iedereen om heen in beweging was. Iedereen om hem heen, dus ook de Japanse spelers. "Peer die bal nou gewoon weg", smeekte ik Huizing. In mijn onderbewustzijn voelde ik rampspoed naderen. Het zwaard van Damocles dreigde te vallen. 

 

Huizing begon te draaien, tergend langzaam, als ware hij een olietanker in het Suezkanaal. "Jezus man, knal die bal gewoon weg!" Shoya Nakajima besloot niet langer te wachten en snoepte Huizing de bal af. De rest van de verdediging stond uit positie. Nakajima lag op snelheid, Huizing moest vanuit stilstand beginnen. De Japanner kon alleen op Van Leer en liet dit buitenkansje niet liggen. 3-3.

 

Mijn eerste reflex was om Huizing te schuld te geven van dit debacle, maar hey, nu ik dit verhaal van me af schrijf, kan ik niet anders dan concluderen dat ik zelf debet ben aan deze onbedoelde voetbalkraker.

Link to comment
Share on other sites

9 uur geleden zei Thomassje123:

Verdedigen is een vak he, ik zou helemaal wous worden als ik een 3-0 voorsprong weg geef. Maar ik kan gewoon niet tegen tegendoelpunten, het liefst win ik alles met 1-0 haha

 

Normaliter gaat het ons beter af dan dit :D Al geef ik toe dat ik meestal kijk naar meer scoren dan de tegenstander en niet naar tegenhouden pur sang.

 

8 uur geleden zei RubenS2:

@Nom de Guerre ware het niet dat dit verschrikkelijk kut voor je is, was het een prachtig stukje proza geweest. Een genot om te lezen :-D

 

Het was therapeutisch. :D 

 

8 uur geleden zei Mordurette:

090d6bcc0347d3d462fe2fb5e8e03d57.png

 

Eindelijk m'n gewenste linksback binnen bij Liechtenstein.

 

2372a6b64d7644108854c3b82182b9db.png

 

Nice! Daar kun je wat mee op links.

Link to comment
Share on other sites

4 uur geleden zei Rob1981:

Heb je veel goede spelers kunnen halen? En hoe zit het met de San Marinese spelers?

 

Nog steeds semi-prof en heb eigenlijk niet echt transfers gedaan. Wel mijn beste speler kwijtgeraakt (een linksback) 1 dag na de transferdeadline. Dat was wel echt vervelend. Aankomende zomer even weer flink mijn best doen op de transfermarkt. Dit zijn mijn bepalende spelers nu:

Spoiler

bd3fa9d9ad938a21bf35415ff6136808.png

 

630d95f112ae58bd3bc2ca19d7a9ca2f.png

 

77136fac5546f24f9eea8761b509eb46.png

 

ae7f4df5a96661fd695156b28494f15f.png

 

Wat San Marinezen betreft zijn Alessandro Tosi, Matia Stefanelli, Filippo Fabbri en Lorenzo Capicchioni degene die ik  gebruik in roulatie om aan die regel te voldoen

 

614bb9db6b9e2de474d548a998162c93.png

 

Deze gaan het waarschijnlijk overnemen over 1 a 2 seizoenen

 

d7c7521afe35edf76ae8065e28a98f27.png

Edited by Thomassje123
Link to comment
Share on other sites

1 uur geleden zei Thomassje123:

Dat is zuur, hopen dat ze niet opgeroepen worden dan

 

Die Zwitser wordt al een jaar lang wel opgeroepen, maar heeft nog nooit een wedstrijd gespeeld. Ik heb daarom ook besloten hem niet meer op te stellen in de hoop dat hij ook niet meer zal worden opgeroepen voor Zwitserland. Centraal achterin bij mij staat ook een Zwitser die wel basisspeler is bij het land (Albian Hajdari).

Link to comment
Share on other sites

Het is tijd!

 

fa63d8f50e56f6d092b6949e2fdd8df7.png

 

811071d4c1a3d9ca195af99b673ba782.png

 

Folgore wordt een full-prof club. We schrijven begin seizoen 6 en we kondigen aan een profclub te gaan worden. Inmiddels is er een goede financiële buffer opgebouwd en om naar het volgende level te schieten is het noodzakelijk om prof te worden. Het bestuur is het met mij eens. Dit is ons laatste seizoen als semi-prof club

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

×
×
  • Create New...