Jump to content

[IDS] [FM20] The Russian Dream


Recommended Posts

Posted (edited)

Banner-3.png

 

 

Proloog

 

пролог

 

 

Iedereen kent mij, maar niemand weet wie ik ben. Mensen vertellen mijn verhalen, maar weten niet wie de hoofdpersoon is. Je buren hadden het in een boek gelezen, maar kunnen zich de titel niet meer herinneren. Het maakt niet uit. Ik ben een man van velen. In elke overlevering heb ik een andere nationaliteit, een verschillend gezicht of een wisselende voorgeschiedenis. In mijn verhaal leren jullie mij kennen in de gedaante van Fjodor Nikolajevitsj Orlov. Fjo voor vrienden en kennissen.

 

Als ik mijn verhaal goed wil vertellen, moet ik beginnen op 26 april 1988, de dag dat ik op de wereld werd gezet door mijn liefhebbende moeder. Haar man, mijn vader, was van spanning en naderend geluk alvast zijn vreugde gaan delen met een fles wodka. Mijn eerste kennismaking met hem moet ongetwijfeld gepaard zijn gegaan met een walm alcohol en de geur van goedkope sigaretten. Begrijp me niet verkeerd: ik heb altijd een goede verstandhouding met hem gehad. Het is de weg die vele aanstaande vaders – en ook niet-vaders – bewandelen; op gezette tijden met de kameraden van vroeger naar het park om daar oude verhalen op te rakelen en bij voorbaat kansloze toekomstdromen te openbaren.

 

‘Als Fjodor groot is, zal de wereld hem gaan kennen als een groots man,’ sprak mijn vader met dubbele tong tegen zijn vrienden. ‘Zelf ben ik misschien nooit verder gekomen dan de haven, omdat mijn vader ook al havenarbeider was. Mijn kind hoeft me niet op te volgen – wat hij ook doet, ik zal altijd achter hem staan, ook al reist hij naar de andere kant van de wereld.’ Nikolaj, zoals mijn vader bij zijn voornaam genoemd wordt, werd bij elke slok euforischer en beloofde plechtig aan de mensen en sterren zijn onvoorwaardelijke liefde voor mij. Op datzelfde tijdstip beloofde mijn moeder met evenveel passie aan de kraamverpleegkundige dat dit absoluut de laatste keer was dat Nikolaj met scherp mocht schieten.

 

 

Citaat

Totaal iets anders vanuit mijn kant. Naast mijn Mongolië-Macau-avontuur heb ik ook een 'slow game' gestart. Ik blijf het altijd leuk vinden om een verhaal op te bouwen en daar wil ik nu een poging toe wagen. Verwacht hier dus vooral geen updates waar ik één seizoen erdoorheen jaag of waarin ik in twee maanden in 2043 zit. 

 

Edited by Marius
Link to post
Share on other sites
  • Replies 372
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

Top Posters In This Topic

Popular Posts

Ik ben ook benieuwd wat ik voor je kan doen 😅

[23] Doorstart   De spreekwoordelijke hamerklap van de rechter dreunde nog na in onze hoofden: twaalf jaar in hechtenis voor mij en bijna vijf jaar voor mijn ‘handlangers’.  De zaak had

[29]   Je hoort vaak beangstigende verhalen over het douchen in een gevangenis. Met samengeknepen billen en ogen zo alert als die van een havik stapte ik mijn eerste vrijheidsbeperkte ochten

Posted Images

Heerlijk geschreven alweer, en je bewijst hiermee toch een manusje van alles te zijn. Sowieso ook een interessant land om aan de slag te gaan. Succes zou ik zeggen, al heb je dat wellicht niet nodig.

Link to post
Share on other sites

Rustig aan met de Vodka!

Veel succes in Russia, je pa had na de geboorte van zijn zoon helaas weinig geluk met het nationale elftal later dat jaar :-)

Link to post
Share on other sites

Banner-3.png

 

[1]

Misschien is het handig om te benoemen waar ik ben geboren, want de meesten zullen Rusland vooral kennen dankzij metropolen als Moskou en Sint-Petersburg. Mijn jonge leven speelde zich af in Petropavlovsk-Kamtsjatski, de belangrijkste stad van het schiereiland Kamtsjatka. Hemelsbreed zijn landen als Amerika, Japan en Indonesië dichterbij dan onze grote hoofdstad. Mocht ik ooit de intentie hebben het Kremlin te willen bezoeken, dan wacht me een vliegreis van meer dan acht uur; met de auto is er zelfs geen beginnen aan.

 

Het is hier goed toeven; niet te koud, niet te warm en een prachtige natuur. Als kind dwaalde ik middagen achtereen met mijn vriendjes door de stad en de aangrenzende stranden en bossen. Het uitzicht op de vulkaan die onze stad doet herinneren aan de kleinheid van de mens, zal ik nooit kunnen vergeten. Net als ieder ander kind had ik, spelend in parken en straten, één grote droom: bekend worden in de hele natie, het liefst met sportieve prestaties. Ik was helaas niet de meest handige jongen aan de bal, door jongens uit een andere buurt werd ik regelmatig uitgelachen om mijn onhandige aannames en mislukte passes.

 

‘Fjodor,’ riep mijn vader me op een dag bij zich, ‘ik weet dat je succesvol wil worden en er is niets liever op de wereld wat ik zou zien dan dat.’ Ik zag in zijn ooghoek een zuinige traan ontstaan. Hij haalde zijn neus op. ‘Je moet weten dat ik altijd trots op je zou zijn, zelfs als je naast mij in de haven komt te werken. Zo lang je maar trots bent op wie je bent en oprecht bent in je handelen, zal het universum je uiteindelijk belonen.’ Mijn vader was dol op beeldspraak en grootse woorden, nog altijd trouwens.

 

Ik moet toen een jaar of twaalf zijn geweest, maar zijn woorden zijn me nooit ontgaan. Tot en met mijn achttiende volgde ik het gymnasium, dom was ik niet, en daarna probeerde ik een studie sales te volgen. Het mislukte faliekant. We hadden het geld niet om mijn resultaten een zetje in de goede richting te geven en mijn ouders ontbeerden de belangrijke ‘vrienden’ die me aan een goede baan zouden helpen. Om de tijd door te brengen besloot ik me ook aan te melden voor havenarbeid. Het was zwaar, maar zeker geen straf. Het uitzicht is hier prachtig en ik kon de typerende humor hier wel waarderen.

 

‘Zou je niet op een dag met zo’n groot schip mee willen varen?’ Het was Anatoly Markov, een jeugdvriend die al evenveel fortuin kende in zijn leven als ik. ‘Ben je gek,’ antwoordde ik, ‘nog voor het waaien begint, zou ik al kotsend over de reling hangen.’ Anatoly bleef toch aandringen. ‘Ik bedoel het niet letterlijk, idioot. Zou je niet alles een tijd achter willen laten en op een andere plek je droom najagen? Ik heb een idee.’ Hij kwam iets dichter bij me staan, alsof anderen het niet mochten horen. ‘En ik denk dat het je gaat bevallen.’

 

Spoiler

@Fantasy: het begon inderdaad wel te kriebelen. Samen met de intentie een verhaal op te bouwen kwam ik tot de conclusie dat het dit moest worden!

@ElPrincipito: dank, het is weer even geleden dat ik een verhalende novelle ben begonnen. Ik hoop dat het blijft bevallen!

@RubenS2: alsof alle Russische mannen zuiplappen zijn, hehe.

@Marius: zonder al te veel te verklappen, denk ik dat ik de succeswensen goed kan gaan gebruiken. LLM, lang niet gedaan.

@StanleyW: Rusland begon inderdaad te trekken als land waar ik wel eens een langere game wilde starten!

@neva: dank en welkom!

@Rossi: tof! Wil het een beetje lukken met Chertanovo? En heb je eventueel nog tips?

@Cicchio: dank!

@Isco22: dank!

@Vis: haha klopt, de USSR had (gelukkig) niets te vieren die zomer. In werkelijkheid kwam ik pas na die finale kijken ;) 

@delichris: dank!

 

Link to post
Share on other sites
Gepost (edited)

Banner-3.png

 

[2]

 

De shift zat erop, het schip was geleegd en we hadden onze zuurverdiende roebels in ontvangst genomen. Nagenietend van een mooie zomerdag waren Anatoly en ik in het park beland; hij een sixpack Stella, ik een anderhalve liter (+ 0,2 liter extra, koop nu!) Baltika, prima om de avond mee door te komen. Het zijn die momenten waarop de mooiste plannen bedacht worden. ‘Nog even over vanmiddag,’ hervatte mijn kameraad het gesprek van eerder deze dag, ‘ik heb het al helemaal uitgezocht. Laat het me uitleggen.’

Wat volgde was een relaas over een mogelijkheid die we met beide handen aan moesten pakken en ons bekend zou maken tot Poetin aan toe. Althans, als we het lang genoeg volhielden. ‘Voetbal, Fjodor, dat is waar we allebei kijk op hebben. We zijn er misschien niet zo goed in, dat weet ik ook wel. We zullen hier nooit gescout worden. Bovendien, wat is hier nog? FC Volcano bestaat al jaren niet meer en daar hadden we sowieso geen kans gemaakt. Maar jij en ik, man. Jij met je verstand en ik met mijn lef.’ Ter versterking en voor de theatrale twist ging hij staan en hief zijn halflege fles omhoog. ‘Wij worden een trainersduo!’

 

Verbaasd keek ik hem aan. Voor de zekerheid checkte ik de hoeveelheid drank die we nog over hadden; was dit dronkenmanspraat, of pure ernst voor Anatoly? Waarschijnlijk het laatste; het was immers nog vroeg in de avond. ‘Trainer,’ mijmerde ik. ‘Trainer.’ Ik moest toegeven dat het idee me aanlokkelijk leek en het inderdaad een wens in vervulling zou laten gaan. ‘Maar waar dan? Je had het vanmiddag over een verre reis, toch?’ Een bevestigend antwoord viel mij ten deel. ‘Dat klopt, het is wel een eindje weg. Dat brengt me op het volgende punt: heb jij 40.000 roebel?’

 

Ik verslikte me in mijn bier. Zoveel geld? Nee, dat had ik niet direct op de plank liggen. Misschien op de bankrekening, maar dan was ook alles direct op. ‘Wat moeten we met dat geld?’ Het bleek voor vliegtickets en de eerste paar nachten te zijn. ‘Misschien weet ik wel iemand,’ zei ik, denkende aan mijn vader. Het was nog diezelfde avond dat ik hem bij thuiskomst trof. Ik besloot het direct te vragen en eigenlijk wist ik het antwoord al voordat ik de zin begon. ‘Ik geloof in je.’

 

Spoiler
14 uur geleden zei RubenS2:

Vandaar dus de vulkaan op de banner! Leuk stukje, leest vlot weg. Ik wacht wel nog op je eerste slok wodka.

Die zou je inderdaad niet snel bij Rusland plaatsen, maar ze hebber er genoeg van. Zonder wodka worden de beste beslissingen gemaakt, met wodka de leukste ideeën gecreëerd :D

 

14 uur geleden zei neva:

Eens met Ruben, leest zeer lekker weg. Ben erg benieuwd waar je terecht gaat komen.

Dank! In de volgende update volgt er duidelijkheid over de club.

 

13 uur geleden zei ElMarcos:

Zeer mooi geschreven. Je hebt er een volger bij! 

Tof, dank en welkom!

 

13 uur geleden zei Fantasy:

Kamtsjatka, een welbekende Risk-locatie :D Heel tof geschreven opnieuw!

Dat was ook mijn eerste associatie :D Dank!

 

13 uur geleden zei delichris:

Wederom een leuke update.

Dankje!

 

12 uur geleden zei Marius:

Klinkt zeker niet als een slechte plaats om te vertoeven.

Als je de foto's ziet lijkt het helemaal een ideale vakantiebestemming. Helaas wat ver weg.

 

11 uur geleden zei mi3sj:

Mooi man! Leest lekker vlotjes weg zo. 

Dankje!

 

11 uur geleden zei ElPrincipito:

Leuke schrijfstijl, wat anders dan we normaliter van je gewend zijn maar je laat de lezer op een prettige manier kennis maken met de persoon en met name de omgeving. Tof!

Ik wilde eens iets anders proberen; zowel qua presentatie als qua gamesoort. Dank!

 

9 uur geleden zei KayDeManaager:

Heerlijk verhaal dit weer Titan! Je schrijfstijl is inderdaad heel prettig en leest heel gemakkelijk weg. Wat ik me afvroeg, hoe is het gesteld met je novelle over de Graafschap, is die ten einde?

Bedankt man! Ja, die game heb ik wat aan de kant geschoven. Ik begon er steeds minder plezier in te krijgen; tegenstanders waren ondertussen allemaal oude bekenden en veel sportieve doelen had ik daar niet meer. Het tiende jaar heb ik onlangs nog wel afgemaakt, t/m het WK voor clubteams 2029. Misschien dat ik er ooit nog een update aan toevoeg, maar voorlopig niet. Het was eigenlijk m'n eerste FM20-game, vooral uitproberen dus!

 

@Vis@Cicchio@Isco22@Rossi

 

Edited by Titan
Link to post
Share on other sites
  • Marius pinned this topic
  • Marius unpinned this topic

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...