Jump to content
mi3sj

[FM20] Ik dwaal af

Recommended Posts

Een goede deal met de Girondins en Queens Park zonder twijfel. Mooi ook zo een stukje geschiedenis tussendoor.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Heerlijke update weer. Heb zelf ook geregeld weinig tijd dus een keer wachten vind ik niet zo erg 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Gepost (edited)

Banner.jpg.017b751c7bab1796e432fb26c98a3915.jpg

 

"Waardering heb ik absoluut voor de betrokkenheid die jullie tonen. En niet alleen omdat betrokkenheid veelal wordt gezien als een belangrijke voorspeller van organisatiesucces. Ik bedoel, het is gewoon aantoonbaar dat het tot een toegevoegde waarde behoort wanneer je vastberaden affectie toont met, naar en voor je organisatie. In een wereld waarin individualisering een steeds vaker terugkomend iets is, is die verbondenheid schaars geworden. Het niet ziekmelden bij de eerste de beste snottebel, of gewoon omdat je geen zin hebt, maar echt die overtuiging en die drive hebben om er op dagelijkse basis mee aan de slag te gaan. Willen verbeteren. Als je 'het' ziet als een hobby en niet als werk, dan zet je toch vaak die knop iets gemakkelijker om. Dan zet je maar al te graag die stap extra. Maar vergeet even niet dat betrokkenheid ook kan omslaan naar een negatieve eigenschap. Niemand zit te wachten op een bemoeial. Niemand heeft immers alle wijsheid in pacht. Nogmaals, respect voor jullie betrokkenheid. Respect voor jullie als persoon, en bovenal respect voor een hiërarchie. Maar volgens mij moet een hiërarchie bedoeld zijn als leidraad voor een rationeel (sportief) beleid, en hoewel dat strikt opgevolgd moet worden, mag het nimmer dogmatisch zijn. In Jip-en-Janneke-taal; wees eigenzinnig op jouw manier, maar vooral binnen jouw kader. Hiërarchiek beschrijft wie eindverantwoordelijk is, en dat zijn jullie, daar is geen speld tussen te krijgen. Maar volgens mij ben ik aangenomen om op het veld de gewenste successen te behalen. Geef mij dan ook de ruimte om dat op mijn manier te bewerkstelligen. Garanties tot succes kan ik niet bieden, maar ik heb wel eenzelfde betrokkenheid tot deze club als jullie. Ik weet niet hoe anderen het hebben gedaan, al doet dat er eigenlijk ook niet toe. Jullie zijn vooraf duidelijk geïnformeerd door mij zelve; ja ik ben nieuw, ja ik ben jong en ja ik heb geen ervaring. Maar ik doe het op mijn manier, of niet. En als dat betekent dat ik Nicklas op z'n fl*kker moet geven omdat hij buiten de maat loopt, dan doe ik dat. Jullie doen jullie ding, dan doe ik 't mijne. Zonder elkaar voor de voeten te lopen. En daar waar we elkaar nodig hebben, lopen we samen. Are we cool?"


Voetballend gezien ging het echter wat minder de afgelopen tijd. Een thuisnederlaag tegen Aberdeen zorgde ervoor dat ons bekerseizoen voorbij was. Onder de vorige manager wist de club al niet verder dan de 2e ronde te geraken in de 'BetFred' League Cup, en Aberdeen was ons nu met 0-1 te sterk geweest in de 5e ronde van de 'William Hill' Scottish Cup. Een dik rood kruis door de doelstelling om de kwartfinale te halen dus. Op Valentijnsdag was de live-wedstrijd op Ibrox Park ook uitgelopen op een fiasco. Hoewel Mugabi na 56 minuten nog voor de gelijkmaker wist te zorgen, deden doelpunten van Ryan Kent en good old Steven Davis ons daarna de das om; 3-1. Gelukkig wonnen we wel de belangrijke thuiswedstrijd tegen Kilmarnock, waar enfant terrible Bendtner weer eens positief van zich deed spreken door de enige treffer van de wedstrijd te maken. Hoewel onze reeks absoluut niet slecht te noemen was, hadden we een plek in het linker rijtje, en daarmee dus een toegangsbewijs voor de kampioensgroep, niet meer in eigen hand. Het gat met datzelfde Kilmarnock - nummer 6 - bedraagt immers nog altijd 5 punten met nog 5 speelrondes voor de boeg. Op papier hebben we met St. Johnstone en Ross County 2 ploegen die we kunnen hebben en met Hibs en Celtic 2 ploegen waarbij we normaliter de punten kunnen vergeten, om op de laatste dag van de reguliere competitie te eindigen met een nieuwe Lanarkshire Derby thuis tegen Hamilton. Ergens moeten we stunten, al blijft het dan nog hopen op 2 misstappen. Mission Impossible, als je me naar mijn eerlijke mening vraagt. Vijf keer vijfennegentig minuten gas geven, da's het enige dat we kunnen - en gaan - doen. In die ratrace hebben we in ieder geval weer de beschikking over David Turnbull. En met een assist op Nicklas tegen 'Killie' had hij zich ook direct weer laten gelden. Misschien kan hij het team nog van een ultieme eindspurt voorzien. En dus ook weer een persoonlijk dilemma voor mij; gaat 'ie spelen? En waar? En wie ga ik slachtofferen? Op basis van zowel prestaties op team- als persoonlijk niveau was er nou niet echt iemand bij die solliciteerde naar een reserverol. Ja Sherwin op links, maar da's nou eenmaal zijn stijl. Een buitenspeler als hij speelt voor een 8 of een 4. Echt zo'n typetje alles of niets. En ja, Rolando is ondertussen ook herstelt van zijn knieblessure. Maar dies ook dik twee maanden uit de roulatie geweest. Kwalitatief volgens mij - wat ik zo van hem heb gezien voorheen op tv en wat 'ie nu op trainingen laat zien - wel van een hoger niveau dan Sherwin, maar net als David nog compleet zonder ritme. De medische staf opteert uiteraard voor de weg der geleidelijkheid. Maar dat vergt tijd. En eigenlijk hebben we die niet. Sterker nog, we lopen achter. Vijf punten (eigenlijk zes aangezien we een beduidend minder doelsaldo hebben) op de ranglijst terwijl er nog 15 te vergeven zijn. Natuurlijk, ik heb er al vaker over nagedacht. Over het hoe en waar van met name David. Maar als ik een ding geleerd heb uit de (amateur)voetballerij is het wel dat oplossingen bedenken voor volgende week haast onmogelijk is, daar er morgen nieuwe problemen (lees: blessures) ontstaan. Nou, mooi niet dus. Deze keer laat moeder natuur de beslissing aan mij. En bedankt, 'eedjit'!

 

Thanks again voor de reacties! Ik hoop inderdaad met Bordeaux en Queen's Park wat meer mogelijkheden te krijgen. Blij ben ik er zeker mee!

@komodo25 @Marius @Fantasy @neva @ElMarcos @Titan @spaansetukker @StanleyW @ElPrincipito @Rijswijk94 @delichris

Als tip gekregen jullie vast te taggen, dus bij dezen. Mocht je geen tag meer wensen, ontvang ik uiteraard graag een berichtje. Als je erbij wil natuurlijk ook! ;)

 

Edited by mi3sj

Share this post


Link to post
Share on other sites

Goed geschreven update weer. Fijn om ook eens te lezen dat je een probleem hebt uit een soort van luxe. Twee spelers die goed genoeg zijn om te spelen, maar niemand die ruimte geeft voor kansen. Hopelijk pers je er een dikke, vette eindsprint uit!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Klinkt als een moeilijke maar niet onmogelijke opdracht. Gewoon alles geven en zien waar het schip strandt.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Heerlijk geschreven updates zeg! Nu sta je voor een moeilijke klus, maar met Rolando heb je in ieder geval een optie extra.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Meer dan je best kun je niet doen, dus zelf zo veel mogelijk punten vergaren en dan hopen op misstappen van de concurrentie. Succes!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Het deed me weer plezier om de update te lezen! Gewoon het beste beentje, of de elf beste beentjes, voorzetten en kijken hoe ver je kunt geraken.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Gepost (edited)

Banner.jpg.1b889bf4f5183f19e11f3c67437f66e1.jpg

 

Om met de deur in huis te vallen; we hebben het niet gehaald. En hoewel ik eigenlijk gewoon dikke cijfers kan overleggen sinds mijn aanstelling, ben ik er enorm pissig om. Ik snap best dat je denkt dat ik een steekje los heb, daar het gat immers zo groot was toen ik arriveerde, dat het logischer zou zijn om het falen op conto van mijn voorganger te schuiven. Klopt ook wel, een beetje althans. Reminder; het gat naar de zesde plek was 8 punten toen ik tekende. Acht punten, met twaalf speelrondes te gaan. Acht punten verschil lijkt overbrugbaar, ware het niet dat er in de voorgaande eenentwintig wedstrijden evenveel punten bijeen waren gesprokkeld. Tel daarbij op dat ik drie basisspelers zag verkassen, vier nieuwelingen kreeg welke - op Steek na - verre van wedstrijdfit waren, en die dus mocht inpassen in een team dat totaal niet zelfverzekerd op het veld stond. Maar, ik tekende. Ik, en niemand anders. Ik ging de uitdaging aan. Ik zag kansen. En uiteindelijk heb ik ook niet gefaald, maar voor mijn gevoel wel. De doelstelling van de club was zo snel als mogelijk weg komen uit die degradatiezone, om dan te eindigen op een fijne plek in de middenmoot; vinkje voor mij dus. Maar we waren er. We hadden dat haast onoverbrugbare verschil goed gemaakt. Toegang tot de kampioensgroep lag voor het grijpen. Confidence was skyhigh! Alleen duurde die reguliere competitie net ietsje te lang. Wanneer je heel de dag al zin hebt in dat laatste flesje bier wat nog in de koelkast staat, je 's avonds bijna thuis bent en 'm al bijna kunt proeven, om dan bij thuiskomst je vriendin de laatste slok zien wegslikken uit datzelfde flesje... Anyway, voordat ik afdwaal, ik zal je meenemen door deze achtbaan aan emoties. Opgepast, handen vast, we gaan starten!

 

Woensdag 4 maart; David en Liam's doelpunten brengen ons een 2-1 overwinning thuis tegen St. Johnstone, waar Kilmarnock niet verder dan een 1-1 gelijkspel komt tegen Ross County. De eerste misstap van onze concurrent is een feit en het verschil is nog maar drie punten. Drie dagen later is Hibernian met 2-0 te sterk voor datzelfde Kilmarnock, eindigt de wedstrijd met 10 man en wij weten Ross County wel te verslaan. Op bezoek in Dingwall schiet Liam ons tien minuten voor tijd vanaf de strafschopstip naar de overwinning, waardoor we nu allebei 40 punten op het bord hebben staan. Een week later sturen wij op onze beurt Hibernian zonder punten huiswaarts, want een magistrale David is met doelpunt en assist overduidelijk de man van de met 2-1 gewonnen wedstrijd. "Killie" was ondertussen de weg volledig kwijt, want na de winterstop wisten ze slechts zeven(!) van de mogelijke zevenentwintig punten te pakken. En met Celtic, Hamilton en Aberdeen nog op het programma leken ze ons de weg vrij te hebben gemaakt. Maar een dag nadat wij Hibernian versloegen keerde - tot groot ongeloof van zowat heel het land - Celtic zonder punten huiswaarts van hun bezoek aan Rugby Park. Beiden op 43 punten dus. Al was die overwinning van Kilmarnock op The Bhoys wel de doorslaggevende geweest, want wij hadden drie dagen later een getergd Celtic als gastgever niet weten te temmen. En hoewel we er lang een echte wedstrijd van wisten te maken, was het notabene Jeremie Frimpong - die back die nooit scoorde - die als snelste reageerde toen Maarten Griffits' vrije trap nog tegen de paal wist te caramboleren. We hadden nog bijna een hele helft, en we wisten ook echt wel kansen te creëren. Maar het mocht niet zo zijn. Wetende dat Kilmarnock de dag ervoor met 2-5 winst naar huis was gegaan vanuit Hamilton, mochten we gezien het doelsaldo sowieso niet verliezen. Met de mogelijkheid dat wij Hamilton ook zouden verslaan, en Aberdeen ons een gunst zou verlenen door zelf te winnen van Kilmarnock, zou een punt hier bij Celtic het doorslaggevende punt kunnen zijn. Richard Tait joeg tien minuten voor tijd een volley rakelings over de lat, en enkele seconden later zag ik dat David's vrije trap op onnavolgbare wijze uit de kruising werd getikt door een uitblinkende Fraser Forster. De laatste vijf minuten trokken we alle registers open, met uiteraard alle risico's van dien. Het was nu echt pompen of verzuipen. En precies op het moment dat de 4e official aangeeft dat er 7(!) minuten bij gaan komen schiet Arzani, na een blinde lange bal en bijbehorende sprint vanaf eigen helft, het nu counterende Celtic naar de 2-0. Scott Brown, belichaming van de Schotse voetbalstijl, doet diep in blessuretijd nog een duit in het zakje, waardoor we met 0-3 van het veld stappen. Verslagen storten de mannen ter aarde. Van zo ver weg, tot zo dichtbij, tot onhaalbaar. Die klap was hard. Maar dat we iets teweeg hadden gebracht hier op Celtic Park, in het huis van de recordkampioen, was te horen aan de staande ovatie van het publiek. Heel 'Paradise', zoals het stadion ook wel bijgenaamd is, voorzag ons van een overtuigend open doekje. Drie punten minder, een doelsaldo van +1 voor Kilmarnock en -7 voor ons, betekende einde oefening. Ja, wij winnen met 4-0 en Aberdeen doet datzelfde bij hun bezoek aan Rugby Park, dan zou het kunnen. Maar ik geloofde niet in die praktijken. Het team overigens ook niet meer. Niemand meer. En dat zorgde voor een heel vreemde sfeer tijdens de Lanarkshire Derby. Gelatenheid aan onze kant. Getergd en energiek aan de overzijde. Waar Hamilton de punten nog broodnodig had, wisten wij dat het seizoen als een nachtkaars uit zou gaan. Enkel de laatste twee van de degradatiepoule hadden problemen, daar de onderste rechtstreeks zou kelderen en de voorlaatste positie een alles beslissende play-off zou betekenen met de nummer twee uit de Championship. Wij waren daar mijlenver van verwijderd. Zo was het beeld van de wedstrijd dan ook; waar wij futloos waren wilden onze gasten wel, maar konden ze gewoonweg niet. Niet verrassend dat - net als in januari - ook deze versie eindigde zoals 'ie begon; 0-0. Kilmarnock won overigens ook gewoon met 1-0, waardoor het op de ranglijst 'gewoon' vijf punten was. Twee lange weken zonder wedstrijd, om dan vijf wedstrijdjes 'om des keizers baard' te spelen. Wellicht enkele jonkies wat meer minuten gunnen. Niet dat ik deze wedstrijden niet serieus ga nemen hoor, maar gewoon, de druk is er nu wel van af. Werken richting volgend seizoen. Zoiets.

 

@komodo25 @Marius @Fantasy @neva @ElMarcos @Titan @spaansetukker @StanleyW @ElPrincipito @Rijswijk94 @delichris @ArVinna

Thanks again voor jullie positieve reacties! Zelf wel voldoende goede beentjes weten voort te zetten, maar de concurrentie maakte jammer genoeg onvoldoende misstappen. Nu rest ons dus de wedstrijden in de degradatiegroep.

Edited by mi3sj

Share this post


Link to post
Share on other sites

Jammer dat je in de degradatiegroep moet strijden, maar je kunt zoals je zegt naar volgend seizoen toe werken. Daarbij kun je ook vertrouwen gaan tanken richting volgend seizoen wellicht?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Prachtig hoe je deze rollercoaster van emoties beschrijft! 

 

Je was er erg dichtbij, zeker nadat je het gat in een vingerknip plots gedicht had. Jammer dat die laatste wedstrijden dan met een sisser aflopen. Maar niet getreurd. Je bent iets moois aan het neerzetten en je hebt nu enkele wedstrijden om zo maar te experimenteren richting volgend seizoen.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Gepost (edited)

Banner.jpg.69b2e0a7fa2ef17caa73c98eaef04a1f.jpg

 

Zonder wedstrijden op de kalender voor de aankomende twee weekenden, en die wat wel nog volgen dus een beetje voor de vorm, is het verstandig alvast richting volgend seizoen te gaan werken. Of het overal zo gaat, geen idee. Maar ik wil in ieder geval bepaalde spelers even uitgebreid spreken. Niet om nader kennis te maken ofzo, maar gewoon, om ze persoonlijk te informeren over bepaalde zaken. Het wel of niet - actief - deel uitmaken van mijn toekomstvisie, en als, in welke hoedanigheid die deelname in de praktijk voor ze uit gaat zien. Dat doen ze bij het amateurvoetbal altijd, en ik hecht er gewoon waarde aan dat men van elkaar weet hoe de vork in de steel steekt. Belangrijke kanttekening daarin is uiteraard het feit dat ook ik geen glazen bol heb, en of eventuele interesse in onze spelers tot een climax komt in de uiting van een officieel bod. Dus die visie is vooral gebaseerd op de huidige situatie. Gevaarlijk, dat klopt. De veroordeling tot de degradatiegroep zal ons wat betreft de aantrekkingskracht immers geen goeds doen. En een inkomend bod van een hoger aangeschreven club weigeren zal als speler ook niet gemakkelijk zijn. Maar ik weiger om te werken met spelers waar ik het niet in zie zitten, puur en alleen bij gebrek aan beter. Dan steek ik liever energie en aandacht in de ontwikkeling van eigen kweek. En als spelers liever niet hier zijn, of gewoon geen perspectief zien in mijn ideeën, even goede vrienden. Dan gaat vooral heen daar waar het gras groener lijkt!

 

"Dat is eigenlijk best een goed idee Daniek. Ik ben blij dat we op dezelfde lijn zitten." David Turnbull verlaat mijn kantoor met een brede glimlach. Call me clever, maar ik weet ondertussen wel een beetje hoe de wereld werkt. Maak belangrijke spelers nog belangrijker, zodat je die mensen altijd aan jouw kant hebt. Vanuit de amateurwereld heb ik die zin ooit gehoord, en die is me altijd bij gebleven. Ik was ergens trainer van een 2e elftal bij een clubje dat nou niet bepaald in de lift zat. Het 1e elftal speelde weliswaar 'gewoon' top 3e klasse, maar dat was ook wel een beetje het enige dat nog positief nieuws verzorgde voor de club. Vroeger was het de vereniging uit de regio, waar op een zeer hoog niveau het spelletje wekelijks werd afgewerkt. Uiteraard betekende dat ook dat er enkele ambitieuze mensen in het bestuur waren gekomen, en hoewel er altijd wel een gulle hoofdsponsor garant stond om de spelers rijkelijk te belonen met vaste- en winstpremies, was er jammerlijk ook een einde gekomen aan die glorietijd. Nu bestond het 1e elftal uit de laatste lichting van jeugdspelers die landelijk actief waren geweest. Maar met het inkorten van de inkomsten, en de bijbehorende vermindering in geldstroom, waren spelers en trainers ineens niet meer zo happig om voor de club actief te zijn. Van -15 tot -19, alle elftallen speelden tot voor kort landelijk, maar nu dus - met alle respect - op een niveautje bedenkelijk. Geen geld meer als club, beduidend minder aanzien als club, en de spelers vertrokken als sneeuw voor de zon. Die trainer had alles met eigen ogen gezien. Met een gefrustreerde maar trotse stem vertelde hij regelmatig over 'vroeger'. Anyway, het was nu een hecht team bestaande uit vrienden. En allemaal uit de regio. Zijn idee was dat de belangrijke spelers belangrijker gemaakt moesten worden om zo de boel bijeen te houden. Niet alleen om de prestaties in het weekend naar wens te houden, maar vooral voor de sfeer. Met die insteek was ik richting David Turnbull gestapt, en had hem mijn visie verteld. Mijn route uitgestippeld. Niet alleen voor de club, maar vooral voor hem. Hij was immers het grote talent. Dat 'ie op een steenworp afstand van het stadion was geboren, woog dubbel. 'Wij' hebben eigenlijk ook geen cent te makken. En met Rangers en Celtic redelijk in de buurt is het qua jeugdwerving natuurlijk moeilijk. Laat staan alle andere clubs die nog in de regio gevestigd zijn. Iedereen vist in dezelfde vijver. Dus als je dan iets aan de haak hebt, moet je die koesteren. De groep was redelijk jong, dus potentie genoeg. Bovendien bevatte de huidige selectie sowieso al een groot gedeelte eigen kweek. Deze 'homegrown' spelers moesten het kader vormen van de toekomst. Mensen die hier wilden spelen. Mensen die voor de switch naar speler zelf op de tribunes van Fir Park aanwezig waren. Daarnaast stonden er nog een handjevol spelers te popelen om ook diezelfde weg te bewandelen, en als we dat dan aankomende en mogelijk toekomstige zomers aan konden vullen met wat ervaren krachten en/of talentvolle spelers, dan was de sky the limit hier. Met David zelf had ik ook een idee. Daar waar hij vorig seizoen, voor zijn blessure, vooral als aanvallende speler zichzelf had gemanifesteerd, had ik nu een diepere rol voor hem in gedachte. Gewoon met vier verdedigers en een aanspeelpunt voorin, waarbij vijf mensen vanuit het middenveld zouden gaan acteren. Tot nu hadden we altijd in een 1-4-4-1-1 formatie gespeeld. Maar daarin zag ik geen plaats voor hem. Fysiek gezien wilde ik hem enigszins beschermen. Als aanvallende middenvelder zou hij enerzijds te veel moeten lopen en anderzijds te weinig aan de bal komen. Ik wilde hem niet als loper, maar als koningin. Dus trok ik die aanvallende positie iets dieper, waardoor het 'gewoon' een vlakke 1-4-5-1 formatie zou worden. Allan als stofzuiger centraal van het kwintet, met David links hangend als regisseur, en Liam als loper. Fysiek gezien was hij echt een beest. (Conditioneel) sterk en bovendien een voorkomen als ware hij zo uit Vikings gestapt. Zo'n stevige Schotse vent met baard en schouders zo breed als de tv aan de wand. Geflankeerd met op links zo'n rappe balvirtuoos en rechts die andere Liam, Polworth. Eigenlijk meer een centrumspeler, maar van het kwartet David-Liam-Allan-Liam kon hij als enige op de rechterflank ook wel uit de voeten. Daarom dat ik David ook links hangend wilde en Liam (die Ragnar Lothbrok) als loper rechts. In het gat dat zou ontstaan kon Liam Polworth vrij bewegen om zo zijn kwaliteiten te showen. Maar omdat ik ten alle tijden vanuit een gestructureerde en georganiseerde formatie wilde spelen, had ik liever niet dat er rechts overlapt zou worden door de back. Vanuit diepere posities de spits zoeken, dat was prima. Links kreeg iemand dan kalk aan de schoenen, om of de snelheid te gebruiken op een diepe (steek)pass, of om vanuit de buitenkant zijn back op te zoeken en voor te geven. Daarbij kwamen de beide Liams dan vanuit het centrum/rechts ook nog eens bijgesloten. Dus opbouwen via rechts om dan of de spits als aanspeelpunt te zoeken, of via het middenveld de linkerflank te bedienen. Direct de lange bal richting spits was uiteraard ook goed, maar dan moest er tijdig en adequaat worden bijgesloten voor de tweede bal. En dat dan allemaal vanuit een gesloten defensie. Simpel toch, voetbal?!

 

@komodo25 @Marius @Fantasy @neva @ElMarcos @Titan @spaansetukker @StanleyW @ElPrincipito @Rijswijk94 @delichris @ArVinna

Thanks voor jullie fijne reacties! :mrgy: Ik heb zelfs al mijn 1e IDS-stem haha. Big thanks! Maar true; ontwikkeling kost tijd. Hopelijk kunnen we nu wat vertrouwen tanken richting volgend seizoen!

 

 

 

Edited by mi3sj

Share this post


Link to post
Share on other sites

Een beetje komkommerperiode lijkt het wel ... en die gedachten van de trainer lijken dan al serieus aan het malen geslagen :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Veel, zeer veel stof om over na te denken. Iets waar de coach alle tijd voor neemt om het zo allemaal op een rijtje te krijgen :D 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Weer twee heerlijke updates gelezen op de vroege zondagmorgen, top :D 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Banner.jpg.1b889bf4f5183f19e11f3c67437f66e1.jpg

 

Wist je dat er gemiddeld 100 mensen per jaar stikken in een balpen? Of dat mensen met rood haar minder pijn voelen? Of dat Turkse handdoeken uit Frankrijk komen en Indische inkt uit China? Of dat je met een gesloten rechteroog niet over je rechter schouder kunt kijken? (Haha, jij probeerde het net toch!)

 

Kopzorgen, die had ik zeker. Kijk, wat je even moet weten is dat ik nogal een perfectionistisch persoontje ben. En dan zo eentje tegen het autistische aan. Althans, da's wat anderen vinden. Thuis lachen mijn vriendin en ik wel vaker om elkaar. Zij is vaak nog een trapje erger dan ik. Paprika snijden is een hels karwei voor mij, want als er ook maar een stukje iets in grootte afwijkt van de rest dan zie ik het vlammetje in haar ogen al groeien. Niet te vergeten die witte dingetjes aan de binnenkant, die moeten dus absoluut weggesneden zijn. Anders stijgt het water in die ogen echt tot op standje koken. Dan kan je bij wijze van spreken de couscous in haar ogen garen, want stomen dat die oren dan doen! Enfin, ik kan er ook wel wat van hoor. Dat radio volume dat - zoals eerder vermeld - altijd op een even getal moet staan, of dat ik de knoppen van het fornuis altijd even voor de zekerheid moet controleren voordat ik ga slapen. Eerst de sanitaire stop, dan naar de badkamer om dan vervolgens helemaal terug naar die keuken te gaan. Dan kon ik pas richting slaapkamer om te slapen. Ik houd 't overigens gewoon op routine, autisme is volgens mij bij iedereen wel te vinden. Bijgeloof, vaste patronen of gewoon regelmaat. Als je wilt is alles autistisch te noemen. Een goede voorbereiding is overigens wel echt mijn dingetje. En omdat ik sowieso wel een goede spiegel heb, zoek ik altijd naar verbeterpunten bij en voor mezelf. En dat had mijn vriendin de afgelopen dagen weer first-hand ervaren. Uren lang kon ik naar de laptop staren, om daarna weer nieuwe aantekeningen te maken. Trouwens ook weer zoiets; aantekeningen maak ik foutloos op een A4 waar de rode verticale lijn links loopt en de gaatjes rechts zitten. Als ik dan gekliederd of gekrast heb op zo'n blad, begin ik het op een nieuw papier opnieuw op te schrijven om het tenslotte te digitaliseren middels de laptop. Moeizaam persoontje, maar ach. Je leert er mee leven! Anyway, kopzorgen dus. Niet zo zeer om onze 'Lord', want die had ik al duidelijk gemaakt dat 'ie zijn laatste minuten in het shirt van Motherwell al had gespeeld. Hij had dan wel nog een contract tot 2021, maar daar was ik helemaal klaar mee. Meneertje had de 3-0 nederlaag bij Celtic aangegrepen om wederom via de media zijn eigen hachje te redden door de claimen dat wanneer de trainer de betere keuze had gemaakt door met hem te starten, hij de club wel het broodnodige punt had bezorgd. Ik vond wel een andere spits, iemand die wel wist hoe je in teamverband een sport beoefende. Nee eerder over Eddi. Onze moordenaar had een clausule in zijn contract laten opnemen dat 'ie voor € 1.000.000 weg zou mogen. Rivaldo had daar geen moeite mee gehad. Hij had eerst een half jaar geen club gehad en zou daarna als (bijna) 32-jarige nog een club zo gek krijgen miljoenen voor hem op tafel te leggen? Nee, die kans zag Rivaldo als zeer klein. Nou, mooi wel dus! Meerdere clubs hadden al interesse getoond in de diensten van Gomes, en doordat de media dit fijn overnam en lekker breed uitvergrootte, was het wachten op een officieel bod. Diverse websites die claimen de transferwaarde van spelers te kunnen weergeven waren het er over eens dat onze rots in de branding meer dan € 3 miljoen waard zou zijn. Met die clausule betekende dat shoppen met 66% korting! Christian Ilic had de wens van zijn vrouw ingewilligd door zijn transfervrije status te gebruiken om naar de Australische competitie te kunnen verkassen, en gaat na de zomer voor Melbourne Victory spelen. En omdat Newcastle United koers voer om - alweer een keer - te degraderen, leek het mij voor de hand liggend dat Rolando volgend seizoen gewoon weer een kans kreeg, en een nieuwe huurconstructie dus onhaalbaar gaat zijn. Minstens vier belangrijke pionnen die we gaan moeten vervangen. En wie weet wat er verder nog gebeuren zal zodra de markt eenmaal op gang is geraakt. Onze spelers zijn naar mijn idee veel te goed voor deze degradatiegroep, dus wie weet wat een eventuele lokroep vanuit het rijke Engeland allemaal niet teweeg kan brengen. Qua financiële middelen zijn er ondertussen zelfs al voldoende clubs uit de League One(!) die ons overklassen, dus tel maar eens uit wat een gemiddelde subtopper uit de Championship alleen al aan salaris kan uitgeven voor een van onze sterkhouders...

 

@komodo25 @Marius @Fantasy @neva @ElMarcos @Titan @spaansetukker @StanleyW @ElPrincipito @Rijswijk94 @delichris @ArVinna

Fijne reacties weer! Thanks again! En ja hoor, die hersenen van Daniek maken overuren! :classic_blink:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik zou gek worden met paprika snijden dan. Leuk geschreven weer en benieuwd wat de zomer brengt qua transfers 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Haha en ik meer denken dat ik perfectionistisch ben. Zal een flinke uitdaging worden om komend seizoen weer een goede selectie neer te zetten, maar ik denk dat dat wel goed gaat komen!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...