Jump to content
germandutch

[FM20/LLM] Engeland - de geboorteplaats van het voetbal

Recommended Posts

bannereatjbx.jpg

 

Vanavond heb ik mijn intrek genomen in mijn nieuw verblijf, het woonmobiel op de camping van mr. Harris.  Morgen ochtend wordt ik op de club verwacht om me te laten registreren en het papierwerk in orde te maken. Dan ben ik dus officieel ‘interim manager’ van een club uit de 10de divisie. Hoe gek kan het lopen. 

Ok, ik heb dan wel duidelijk gemaakt dat ik niet over de nodige papieren beschik, maar ik heb niet verteld dat ik überhaupt niets met voetbal te maken heb en puur en alleen een gamer ben. En nu ben ik enerzijds te trots en anderzijds te laf om de waarheid te vertellen.  Wel ben ik ervan overtuigd, dat dit een prachtig vakantieavontuur is en wordt. Bovendien denk ik, dat een slimme geest met de kennis en hulp van de forums van de desbetreffende websites in staat moet en kan zijn, om een club van het 10de niveau te runnen. Op de uni hebben ze mij ingeprent dat niets onmogelijk is als je er maar voor gaat. En ik wil er voor gaan, want laten we wel wezen, ik wil alles doen om een stage in het ziekenhuis te voorkomen.  

 

Als mijn ouders geweten hadden, dat ik een verwoed FM-gamer ben,  die tot voor kort minimaal 5 keer per week na een zware studiedag zijn heil zocht in FM-gamen, dan hadden ze mij al lang op laten sluiten. Alleen al om die reden was ik blij met een artikel in het Brabants Dagblad van afgelopen zaterdag:  Gamen is goed voor je. ‘Wie denkt dat videogames hersenloos vermaak zijn voor gemakzuchtige nietsnutten, zit er flink naast. Er zijn talloze redenen te verzinnen waarom games goed voor je zijn.’ bron: Brabants Dagblad.

 

Het artikel was afkomstig van Sterk Huis, een soort groepering. Volgens hun website is Sterk Huis  er voor iedereen die hulp nodig heeft. Ze helpen mensen door bedreigende situaties, lastige thuissituaties en moeilijke periodes. Feitelijk, tenminste wat dit artikel betreft, heeft het betrekking op jonge gamers, opgroeiende kinderen en tieners. Dus eigenlijk niet voor mijn soort. Ik ben tenslotte een volwassene, afgestudeerde twintiger. 

Waarom ik het artikel heb gekopieerd en bewaard?  Omdat het mijn alibi is om te blijven gamen.   

 

Dit artikel zegt goed hoe zij als Sterk Huis denken over Gamen. Want gamen is niet altijd slecht voor jou.  Afgelopen maanden zijn ze veel betrokken geweest bij diverse bijeenkomsten over gaming. Uit het innovatielab Gaming, waar jongeren, ouders en professionals met elkaar in gesprek gingen, bleek dat er een groot stigma rust op gamen. Terwijl jongeren juist de meerwaarde van gamen als groter ervaren dan de neveneffecten. Samen werd er gebrainstormd over het heersende beeld rondom gamen. Hier kwamen drie oplossingen uit voort: ‘voorlichting, gastlessen en masterclasses over gamen’, ‘cultuurverandering binnen de gamecultuur’ en ‘onderzoek naar de effecten van gamen’.

Net als de website Manager United is het een ontmoetingsplek waar jongeren en volwassenen met elkaar het plezier van gamen kunnen ervaren, in contact kunnen komen met elkaar, kennis kunnen ophalen, inspiratie op kunnen doen, hulp en/of advies kunnen krijgen, maar ook om kansen te zien en te grijpen. Dus eigenlijk voor mij een multifunctionele hulpfactoor, waarvan ik regelmatig gebruik maakte en in toekomst zal maken.

 

Het is de bedoeling, dat ik morgenmiddag ‘diepgaande’ kennis met de spelers maak, van alle 3 elftallen. Tevens een beetje de spieren los gooien, dus wat conditionele training. Dan een voorlopige tactiek bepaal en een opstelling maak. En om 17 uur spelen wij dan een oefenpotje tegen het tweede elftal, de O23. 

 

Omdat mr. Harris reeds alle voorbereidingswedstrijden heeft geregeld, in totaal 6, hoef ik mij daar al geen zorgen over te maken. Bovendien heeft hij al wat advertenties gezet, tbv het aantrekken van een TD, een manager O23 en een manager voor het O18 elftal. Trainers kan hij even nog niet aantrekken, omdat de schatkist leeg is. 

 

Wat kan ik nu doen?  Alle spelers beoordelen, tactiek bepalen en hopen dat het allemaal meevalt.

Om de spelers te kunnen beoordelen, zal ik mijn persoonlijke assistent inschakelen. Of met andere woorden gebruik maken van mijn laptop. FM20 gaat standaard maar tot divisie 6, maar Holmesdale is divisie 10. Dus als FM gamer, die al een decennia FM speelt, hoor ik te weten, hoe ik divisie 10 spelers zichtbaar kan maken. Hier heb ik dus 5 stappen voor nodig.

Stap 1:  opstarten van website Sports Interactive Community  Forums.

Stap 2:  opzoeken Editors Hideaway Download Forum FM20

Stap 3:  downloaden [WIP] [FM20] E20 - England to Level 20 By Dan BHTFC  (voorlopig gaat deze maar tot level 10).  Net voldoende voor mij.

Stap 4:  opstarten van het game FM20 en beginnen als nieuwe manager bij Holmesdale FC.

Stap 5:  bekijken van de selecties

 

Spoiler

Selectie 1ste team

99vdks7.jpg

Selectie O23

100vok7f.jpg

Selectie O18

101cdj69.jpg

 

Tja en toen kwam de klad erin. Want net als in het echt heeft Holmesdale behalve mr. Harris en mij geen stafleden en zonder assistent en of trainer krijg je niet de gewenste spelersrapporten cq beoordelingen. Jammer, maar niets aan te doen. Bovendien is de tijd te kort, om nog ingewikkeld onderzoek te doen. Dus moet ik voor een andere oplossing zorgen.  En ik had er ook al een in mijn hoofd, waar ik morgen gebruik van ga maken.

 

En dan de tactiek? Iedereen weet, dat je een tactiek kiest op basis van je spelersmateriaal en niet andersom. Ik ken de spelers niet, kan ze bovendien niet beoordelen en betwijfel dat ik dat ooit zal kunnen ook. Ja, ik kan wel beoordelen of iemand goed kan ballen of niet. Maar dat kan iedereen natuurlijk, daar hoef je geen wiskunde voor gestudeerd hebben.

Dus maak ik de tactische keuze vooraf, zodat ik morgen niet voor lul sta. En hoe kies je de tactiek?  In al die jaren dat ik FM speel, heb ik steeds tactieken gebruikt van een persoon, die voor mij de tactiek-guru bij uitstek is.  Niet ene Knap, die je doodgooid met tientallen tactieken per game, waardoor je door de bomen het bos niet meer ziet. Nee, ik kies altijd voor TFF.  Zijn tactieken zijn elk seizoen ijzersterk en dienen mij altijd als basis. En dit seizoen is Raptor V4 (4-4-2) zijn favoriet. Dus wordt dit (voorlopig) mijn thuistactiek. 

 

102cej41.jpg

 

Tegen betere tegenstanders en als uittactiek kies ik voorlopig voor eentje met een solide achterhoede en dan kom ik dit seizoen bij de tactiek van ene Mr. U. Rosler  en wel 3322 Stockport. In het game hanteer ik deze als basistactieken en tijdens het spelen tweak ik ze zodanig, dat ze mijn team haast onoverwinnelijk maken.

1032ojmp.jpg

 

Eerlijk gezegd, ben ik morgen benieuwd wat voor een team ik onder handen krijg en of het mij lukt, om überhaupt een wedstrijd te winnen. In het game win ik veel, heel veel, maar in real time en op het veld ……. Enfin, ik hou mijn hart vast en hoop niet dat ze mij het land uit lachen.

 

Toen ik de volgende middag voor mijn eerste ‘werkdag’ naar de club wilde vertrekken, stond mr. Harris met een zestal gasten op de parkeerplaats te wachten. Het zestal waren campinggasten die op zijn verzoek mee wilden spelen in de oefenpot.  Ze hadden allen min of meer voetbalervaring en ooit in lagere divisies een balletje getrapt, behalve eentje, een zekere Louis Rogers, 20jr, die uit de jeugd van Watford afkomstig was, maar het aldaar niet gered had. Als ik goed had geteld, kreeg ik straks 19 selectiespelers plus dit zestal en had ik spelers zat, tenminste voor het eerste elftal.

 

Op de club durfde ik het niet aan om met het zestal een potje te ballen dus hebben wij het bij wat opwarm-loopoefeningen gehouden , totdat de rest van de spelers binnendruppelde. En toen kwam mijn ‘oplossing’.   Op het whiteboard tekende ik 2x een 4-4-2  tactiek onder het toeziend oog van de complete selecties.

104ipjcp.jpg

 

Na een korte uitleg dat beide teams in dit systeem zullen spelen, verzocht ik alle spelers per selectie, hun naam onder de positie te zetten, waar ze wilden spelen. Nou en dat deden ze en klaar was Kees. Na nog wat rek- en strekoefeningen en een beetje warmlopen was iedereen klaar voor het oefenpotje.

 

Als ik eerlijk ben, ik zou ze er allen afgetekend eruit lopen maar met lopen alleen is niets gedaan. Voetballend stelde ik uiteraard niets voor en het zestal van de camping was zeker niet slecht.  En dan die Engelse Chinees, linker spits Leung Wai Chun heet die gast, 19 jr en een raar ventje.  Hij maakte weinig vuile meters (die term heb ik in VI gelezen), deed alleen het noodzakelijke maar was wel ter plaatse om een hattrick te scoren. Ik snap er niets van. Hij was niet snel, kon geen bal aannemen, want de ballen sprongen steeds van zijn voeten, maar toch was hij uiteindelijk de beste speler.  Weliswaar een luie donder maar toch een lefgozer.

En wat het O23 team betreft, veel soeps was het niet.  Veel te traag.  Maar ja wat wil je? Ze hebben een trainer nodig, die hun leert en verteld wat ze horen te doen.

 

Voor mij was belangrijk dat mr. Harris met het spel en het resultaat tevreden was. Trouwens die rode kaart vond ik wel overdreven en ik vroeg me af, of mr. Harris die scheids ook van de camping had geplukt?  

 

Spoiler

105s5j3g.jpg

 

106fljz3.jpg

 

@True_Legend  @Vlonkie  @Chimpa  @TheRedOne  @ROEMM @Makalakalane  @Daniell  @r4vje  @rik1991  @Olivierke

 

@stef1978  @T10  @spaansetukker

Bedankt voor jullie reacties.

 

Edited by germandutch

Share this post


Link to post
Share on other sites

bannerec0jvs.jpg

 

107etj6a.jpg

Het geeft toch wel een voldaan gevoel als je in het trainingskloffie, hetgeen ik trouwens van de materiaalman Simon heb ontvangen, plus een paar weliswaar gebruikte maar passende voetbalschoenen, hier op de club rondloopt. Je voelt je min of meer heel wat. Behalve dan als je mijn managersprofiel mocht bekijken, want ik heb helemaal niets, geen kennis, geen ervaring. Maar wat zou het? Ik til er niet aan.

 

1081fjdp.jpg

 

Trouwens ik heb gisteravond, tussen neus en lippen door, nog een extra job aanvaard en wel ben ik nu ook administratief medewerker op de camping. Mr. Harris heeft geregeld of zal regelen dat ik de ochtenden op de camping werk en de middagen op de club, waardoor hij mij € 2100 br/pmnd kan betalen. Plus gratis verblijf en wonen op de camping. Leuk toch!

 

 

1099ajpu.jpg

Deze maand spelen wij dus nog 5 oefenpotjes en ik was met mr. Harris overeengekomen, dat ik in elk geval 1 maand blijf, zodat hij wat meer tijd krijgt om stafleden en nog wat spelers aan te trekken. Toen ik gisteravond mijn moeder belde en haar mededeelde, dat ik hier nog een maand zou blijven, ging die volledig over de rooie. Ik heb ze nog nooit zo woest meegemaakt.  En ze bleef maar lullen dat ik hun bijzonder had teleurgesteld, want doordat ik mijn stageplaats niet heb aangetreden, heeft ‘de koning van het Erasmusziekenhuis’ gezichtsverlies geleden. ‘Nou en?’ meer kon ik niet zeggen toen verbrak ze boos het gesprek. Jammer, maar niets aan te doen. 

 

 

In een open groepsgesprek op de club hebben wij de trainingskwestie voorlopig opgelost. Onze oudste spelers nemen de trainingen voor hun rekening, totdat wij trainers hebben aangetrokken. Keeper George Roeder, 31jr, doet de keepers; Panagiotis Markou, 26, de defenders; Joe Bye, 31jr, campinggast en ex-jeugdspeler van Portsmouth samen met Liam Hirrel, 30jr, alle middenvelders en Gabor Pelles, 25jr, alle aanvallers. Zodoende kunnen alle 39 spelers van de drie teams elke middag trainen.

Hier keek ik behoorlijk tegen op, want ik kan wel plannen, organiseren, improviseren en delegeren maar geen wedstrijdgerichte trainingen bedenken en voordoen.

 

Onze eerste echte oefenpot is op zaterdag 6 jjuli om 15 uur en wel thuis tegen Haringey Borough Football Club, een voetbalclub gevestigd in Tottenham in de London Borough of Haringey. Gevormd in 1973 door een fusie van Edmonton en Wood Green Town, zijn ze momenteel lid van de Isthmian League Premier Division en spelen ze in Coles Park.  Het zegt mij uiteraard helemaal niets. Wel bevalt mij hun clublogo.

 

11033k79.jpg

 

Ofschoon wij maar 3 seizoenkaarthouders hebben, zijn toch 57 betalende toeschouwers vanmiddag verschenen om onze oefenwedstrijd mee te beleven. Onder leiding van scheidsrechter Michael Fabbri kwamen wij in een 4-4-2 opstelling (mijn favoriete TFF tactiek)  het veld op en de tegenstander The Borough, volgens het wedstrijdlijstje, in een 4-1-2-3 VM Breed formatie.

 

Het werd een spannende match tussen een uiterst gretig team dat iets wilde laten zien en een team, dat slechts zondagsmiddagvoetbal op de mat wilde leggen.

Op papier was onze tegenstander mogelijkerwijs beter, maar niet op het veld. Om eerlijk te zijn, ik zag geen verschil en wij waren gelijkwaardig. Toch was er een verschil:  wij waren veel effectiever in  het benutten van onze kansen en wat onze speelstijl betreft. In tegenstelling tot het team van Haringey speelden wij zo snel mogelijk naar voren en wij hebben twee afmakers voorin staan, die deden wat ze horen te doen: scoren.

Al met al onze overwinning was verdiend en de campinggasten maakten voor ons het verschil.

 

Spoiler

111dnj6f.jpg

 

112vej8k.jpg

 

113srkwy.jpg

 

@True_Legend  @Vlonkie  @Chimpa  @TheRedOne  @ROEMM  @Makalakalane  @Daniell  @r4vje  @rik1991  @Olivierke  @stef1978  @T10  @spaansetukker

Bedankt voor jullie reacties.

Edited by germandutch

Share this post


Link to post
Share on other sites

bannere7uk5s.jpg

 

Omdat ik dacht dat er tussen de 6 campinggasten en mij al zoiets als een beetje binding was ontstaan, heb ik twee van die gasten getracht als spelers te contracteren. Uiteraard voor een amateurcontractje. Nou vergeet het maar.

Voor nix gaat ook hier alleen maar de zon op. Minimaal € 30 per wedstrijd, spelen of niet, maar kassa. Nou de club heeft niets en ik mag feitelijk geen contractonderhandelingen doen. En een moederclub vinden is ook mislukt, alhoewel ik betwijfel, dat mr. Harris überhaupt moeite heeft gedaan.  Maar waar maak ik me druk om? Wij hebben in totaal nu, inclusief de campinggasten, 39 spelers rondlopen en ik heb maar maximaal 23 nodig per match.  Bovendien ben ik per 1 augustus hier vertrokken. Dan zit mijn ‘avontuurlijke vakantie’, als ik het zo mag noemen, erop en mijn ‘real game’ eveneens.
 

Onze volgende oefentegenstander verscheen op zaterdag 13 juli om 19.30 uur.  Het was Haverhill Borough Football Club, een voetbalclub gevestigd in Haverhill. Ze zijn momenteel lid van de Eastern Counties League Division One North en spelen op de New Croft.  Toen die gasten uit hun bus stapten dacht ik dat wij ze thuis in Rotterdam ‘een zooitje ongeregeld’ zouden nomen. Netjes als ik ben, heette ik ze hartelijk welkom en wenste ze een prettige wedstrijd. Ze keken me aan, alsof ik niet goed bij mijn hoofd was en zochten hun kleedkamer op. Ik vond het best, als wij ze maar met een rammeling weer naar huis sturen.

 

Spoiler

En voor de liefhebbers: 

De club werd in 2011 opgericht als Haverhill Sports Association. De nieuwe club werd lid van Division One van de Essex & Suffolk Border Football League en won het bij de eerste poging en werd gepromoveerd tot de Premier Division. Het volgende seizoen trad de club voor het eerst in de FA-VASE, waarbij drie clubs uit hogere divisies werden uitgeschakeld, alvorens in de derde ronde te verliezen. Ze eindigden als tweede in de Premier Division en verdienden promotie naar Division One van de Eastern Counties League. In de zomer van 2013 nam de club haar huidige naam aan.

In het seizoen 2013–14 miste de club nipt promotie en eindigde als vierde in Division One. In 2015–16 wonnen ze de Division One Knock-Out Cup. In het volgende seizoen eindigde de club als derde in Division One en verdiende promotie aan de Premier Division.

 

Voor slechts 17 toeschouwers, 5 uitfans en 12 campinggasten, kwamen wij in een 4-4-2 opstelling het veld op. Onze tegenstander verscheen in een 4-1-2-3 VM Breed formatie. Toch raar, dacht ik, in FM20 spelen de meeste winnende ploegen allen 4-4-2 dit jaar en aan een 4-1-2-3 VM Breed tactiek heb je alleen iets, als je tegenstander puur door het midden komt en aanvalt. Wij vallen echter aan over de vleugels en spelen met 2 lopende spitsen, zoals ze dat in trainersjargon (volgen VI) zeggen.

 

Uit onze eerste corner kopte VC Harrison de bal al binnen en doordat verdediger Ollie Cooper al in de 44ste minuut een rode kaart kreeg, was de wedstrijd al in de eerste helft gespeeld. Onze Hongaarse spits kopte in de 67ste minuut, eveneens uit een corner, de 2 : 0 binnen en dat was het dan ook.  De tegenstander was niet veel en wij deden alleen wat nodig was.  Trouwens het leukste aan onze tegenstander was hun clublogo.

 

Als je mij nu zou vragen, hoe mijn definitieve selectie eruit zou zien, zou ik zeggen: de 19 spelers die wij hebben plus de 6 campinggasten, dan hebben wij een selectie van 25 spelers en daarmee moet het te doen zijn. Tot een diepgaande spelersanalyse ben ik niet in staat. Ik kan alleen maar zeggen wie ik goed vind en wie niet.

 

Spoiler

114gsjyy.jpg

 

1151ijo9.jpg

 

 

Tot onze volgende oefenwedstrijd hebben wij maar liefst 11 dagen. Te lang volgens mij. Vandaar dat ik mr. Harris heb verzocht, nog een oefenmatch af te sluiten.  Want alleen maar trainen is ook voor mij minder leuk, bovendien willen de jongens lekker ballen. Trouwens, wij trainen alleen wedstrijdgericht op 4-4-2.  Deze tactiek willen de spelers aanhouden, omdat wij minimaal 6 buitenste middenvelders hebben, die bij 5-3-2 niet aan bod zouden komen. Wie ben ik, om daar tegen te zijn.   

 

Het lukte mr. Harris nog een tegenstander op de kop te tikken. Op 18 juli krijgen wij bezoek van A.F.C. Uckfield Town,  een voetbalclub gevestigd in Uckfield, East Sussex, Engeland. Ze zijn momenteel lid van de Southern Combination Premier Division en spelen in The Oaks.  Volgens mijn ‘huidige baas’ is het een club uit de 9de divisie. Het zegt mij allemaal niets, maar ‘mijn jongens’ zijn er blij mee en daar gaat het tenslotte om.

 

Spoiler

De club werd gevormd in juli 2014 door een fusie van Uckfield Town en A.F.C. Uckfield; het nam de zwarte en rode kleuren van Uckfield Town over voor hun thuispakket en A.F.C. Uckfield's hemelsblauw en marineblauw als de uitrustingsset. Ten tijde van de fusie bevond Uckfield Town zich in Divisie Drie van de Sussex County League, terwijl A.F.C. Uckfield zat in Divisie Twee; de nieuwe club nam A.F.C. De plaats van Uckfield in Divisie Twee en bleef spelen op hun Oaks-terrein.

In hun eerste seizoen eindigde de club als tweede en verdiende promotie aan de Premier Division van de hernoemde Southern Combination League.

 

Op donderdag was het eindelijk zover. En ja hoor, u geloofd het of niet, maar ik heb persoonlijk een assistent-manager aangetrokken en wel ene Jack Wood, 31jr. Een sympathieke gast, die goed met jeugd om kan gaan en van discipline houd, maar net als ik, om het op zijn Rotterdams te zeggen:  geen sjoege van spelersbeoordelingen heeft.

Hij is net zo min voetballer als ik, maar dat hoeft ook niet, want hij moet alleen maar opdrachten uitvoeren en de samenwerking gaat redelijk tot goed. Ik ben niet veeleisend, ook al ben ik van huis uit een perfectionist.

 

Spoiler

1183tklp.jpg

 

Enfin, onder leiding van scheidsrechter Tony Harrington, een heuse bondsscheidsrechter, en voor slechts 19 toeschouwers, waarvan er 5 fans van de tegenpartij waren, kwamen wij in de aanvallende 4-4-2 opstelling het veld op.  The Oakmen, zoals hun bijnaam luid, verschenen in een 4-1-2-3 VM Breed formatie. En juist dat vind ik nou zo raar. Zowel in het game als in realiteit kun je een dergelijke formatie met 4-4-2 makkelijk lamleggen. Mijn twee boomlange verdedigers Harrison en Skiverton kunnen een spitsje makkelijk in de tang nemen en mijn dubbele flankbezettingen schakelt de aanvallende middenvelders simpel uit. Nou ja, ik ben benieuwd of het ons nu ook weer lukt.

 

Wat mij wederom verbaasd, is dat er maar 14 toeschouwers zijn, die ons willen zien. Nog vreemder is, dat er 20 kaarten werden verkocht en dus 1 mogelijke fan van ons gewoon niet is op komen dagen. Blijkbaar vind die ons toch niet de moeite waard. Jammer, maar wij doen ons best.

 

En dat deden wij. Ook in deze match waren wij gewoon de betere ploeg en het lukte ons de ‘0’ te houden. De tegenstander kreeg geen enkele kans om op ons doel te schieten. Bij rust stonden wij al met 3 : 0 voor en was de match feitelijk al gespeeld. Dus kon ik makkelijk 9 spelers wisselen.

In de tweede helft scoorden wij nog een keer en mochten wij twee spelers met een behoorlijke blessure afvoeren. Blijkbaar uit frustratie greep de tegenstander in het laatste kwartier van de wedstrijd tot botte bijlacties.

Trouwens, ik had in deze match maar liefst 6 jonkies opgesteld. Een vijftienjarige verdediger, vier zestienjarigen en 1 zeventienjarige. En gezien de uitslag, hebben ze het nog goed gedaan ook.

 

Spoiler

1162kjl8.jpg

 

1178tknk.jpg

 

@True_Legend  @Vlonkie  @Chimpa  @TheRedOne  @ROEMM  @Makalakalane  @Daniell  @r4vje  @rik1991  @Olivierke  @stef1978  @T10  @spaansetukker

 

Bedankt voor jullie reacties.

Edited by germandutch

Share this post


Link to post
Share on other sites

bannere7sjvq.jpg

 

Het administratieve bijkluswerk op de camping ging mij bijzonder goed af. Om eerlijk te zijn, ik had ook niets anders verwacht. Zodra nieuwe gasten arriveren, wijs ik hun de standplaats toe en dit is een fluitje van een cent. Omdat de desbetreffende percelen zijn genummerd. Bovendien maak ik een kort welkomstpraatje en geef een korte rondleiding. En als er mankementen bij reeds bestaande gasten opduiken, krijg ik een melding en zorg dat deze zo snel  mogelijk verholpen worden. En het belangrijkste, ik vind het nog leuk werk ook.

 

Op woensdag 24 juli om 19.30 uur spelen wij onze volgende oefenwedstrijd en wel tegen een soort fabriekselftal genaamd British Airways Football Club.  Een voetbalclub gevestigd in Bedfont, Groot-Londen. Ze zijn momenteel lid van de Combined Counties League Division One en spelen in The Orchard, groundsharing met Bedfont & Feltham.

 

Toen ik in de namiddag op de club arriveerde, wist ik niet wat ik zag.  Maar liefst 17 proefspelers stonden op mij te wachten. De mond-op-mond reclame van al onze spelers, stafleden en campinggasten en de advertenties hadden hun werk gedaan.  Ik haalde het bord te voorschijn waar ik de 4-4-2 tactiek opgekalkt had en verzocht alle proefspelers hun naam te vermelden onder de positie waarop ze wilden spelen. Nadien koos ik 23 spelers, die vandaag aan de bak konden komen.  Dat waren 18 proefspelers en 5 clubspelers.  Onze oudste en momenteel geblesseerde (proef-)speler Joe Bye gaf een korte maar krachtige uitleg over onze spelwijze. Aanvallend en elke bal vooruit, simpeler kon het niet.

 

AM Jack Wood en ik besloten tijdens de match straks aantekeningen te maken, teneinde achteraf te kunnen bepalen wie wij voor de volgende wedstrijd terug wilden zien.

 

Spoiler

De British Airways Football Club, bedrijfsclub of niet, deze club werd opgericht in april 1947 als onderdeel van de Social and Sporting Club van British Overseas Airways Corporation. In de jaren tachtig telde de club meer dan 200 leden, met ongeveer 15 volwassen teams. Voordat hij in 2007 toetrad tot de Middlesex County League, concurreerde de club in verschillende competitiestructuren, waaronder de Airport League, de Hanwell en District Midweek League en de West Middlesex League. De club kwam uit in de FA Vase voor de eerste keer in 2018-19.

119lnkai.jpg

 

Onder leiding van scheidsrechter Dan Treleaven en voor maar liefst 21 toeschouwers, waarvan 4 uitfans, kwam het team van British Airways, met bijnaam The Blues, in een 4-1-2-3 VM Breed formatie het veld op. Ik had uiteraard gekozen voor de gebruikelijke 4-4-2 opstelling met VR Stevenson nu als MR. Waarom?  Omdat hij vond dat hij daar beter tot zijn recht zou komen en omdat die totaal niet kan tackelen. Wat hij wel kan is lopen en hoe. Volgens mij is hij de snelste speler die wij hebben. Enfin, in de eerste helft had ik 8 posities met proefspelers bezet, die voor het eerst samenspelen. Alleen al om die redenen was ik benieuwd hoe wij het er van af zullen brengen.

 

Het werd een boeiende match, waarin wij de betere ploeg waren. Alleen konden wij het in de eerste helft niet in doelpunten uitdrukken. Hun keeper hield in de eerste helft haast alles tegen en het leek wel een wonderkeeper. Maar dat was die beslist niet, want onze spitsen schoten haast alle ballen op de keeper. Hij kon de ballen stoppen zonder zijn handen te gebruiken.

 

The Blues kregen een kans en die zat er gelijk in. Zodoende was de ruststand 1 : 1 en die gaf de verhouding helaas niet weer. Toen in de 56ste minuut ene Walder van het veld werd gestuurd, was het logisch dat wij onze stempel op de match konden drukken. Uiteindelijk wonnen wij met 3 : 1 maar wel van slechts 10 man. De beste man van het veld was MR Stevenson, de snelloper.

 

Slechts drie van onze spelers hadden het af laten weten en dat waren nog vaste clubspelers ook. Vandaar dat Jack en ik besloten, alle proefspelers weer uit te nodigen en, indien mogelijk, ook voor de gewone middagtrainingen.

 

Spoiler

120hcjno.jpg

 

1211ukez.jpg

 

@True_Legend  @Vlonkie  @Chimpa  @TheRedOne  @ROEMM  @Makalakalane  @Daniell  @r4vje  @rik1991  @Olivierke @stef1978  @T10  @spaansetukker

 

Bedankt voor jullie reacties.

Edited by germandutch

Share this post


Link to post
Share on other sites

bannerexuksw.jpg

 

Op de camping noemden ze mij al de ‘Laptopmanager’, niet dat ik het erg vond, integendeel zelfs. Ik was er wel in geslaagd om het clubteam 5 oefenwedstrijden te laten spelen en, tegen alle verwachtingen in, hadden we ze nog allen gewonnen ook. De spelers en ook de proefspelers kunnen met mij allen door een deur en zien mij niet als een ‘lulletje lampenkap’, maar accepteren mij als manager. Of beter gezegd als voorlopige interim manager.  Bovendien willen steeds meer campinggasten de wedstrijden bijwonen.  Leuk toch?

 

Volgens afspraak met mr. Harris zit ik hier nog 7 dagen en mag nog 2 oefenwedstrijden door het team laten spelen. Maar ik zit ook met 19 selectiespelers en maar liefst 22 proefspelers en op verzoek van mr. Harris moet ik hier een groep van 25 eerste selectiespelers uit destilleren. En dat is een probleem, tenminste voor mij want hoe bepaal je wie tot de 25 beste spelers dienen te behoren? Mijn assistent vind 21 proefspelers geweldig en veel beter dan de 19 clubspelers. 

 

Ik zal dus eerst de twee laatste oefenwedstrijden afwerken en dan bepalen wie tot de definitieve selectie gaat behoren. Misschien kan ik het ook rekken en laat ik de beslissing over aan de echte manager. Vreemd is, dat ik niets meer hoor van de revaliderende manager. Als die het over een week weer over gaat nemen, dan verwacht je toch wel een informatief gesprek of zoiets?  Voor einde van de week zal ik met mr. Harris hierover spreken. Nu concentreer ik met eerst op de komende wedstrijd.

 

122f0jb9.jpg

Jammer, deze wedstrijd zal ik niet meer meemaken. Dan ben ik al thuis.

 

123yckwu.jpg

En ja hoor, ik kon mij niet inhouden en heb 3 knapen gecontracteerd, met een amateurcontractje. Volgens AM Jack zijn het alle drie topspelers.  Maar ja, dat is iedereen, die voetbalschoenen aankan en de veters kan strikken.

 

Onze volgende tegenstander is Canterbury City Football Club, een voetbalclub gevestigd in Canterbury, Kent. Ze zijn momenteel lid van de Premier League van de Southern Counties East League en spelen op het terrein van Salters Lane in Faversham Town. Aangesloten bij de Kent County Football Association, werd de club in 2007 hervormd en was de eerste voetbalclub die werd opgericht als een belangenorganisatie.

 

Op zaterdag 27 juli om 15 uur spelen wij onze voorlaatste oefenpot thuis tegen Canterbury.  Telkens als ik deze naam hoor, moet ik aan de Canterbury tales denken. Vreemd is, dat ik ze helemaal niet ken, maar blijkbaar ooit heb gehoord of gelezen. Enfin, wat de toeschouwers betreft, gaan wij blijkbaar vooruit. Maar liefst 25 campinggasten wilden onze match zien en het team ondersteunen.

 

Wij spelen een aanvallend 4-4-2 en ik heb maar liefst 6 proefspelers opgesteld. Voor de eerste helft. De afspraak is dat ik in de rust alle 11 wissel.

 

Nou, om eerlijk te zijn, de tegenstander was niets. Het waren amateurs en zo speelden ze ook. Traag, vaak stilstaand, te weinig beweging en niet al te veel inzet. Het onderlinge verschil was groot en mijn jongens leken allen op de brommer te zijn.  Na 18 minuten stonden wij al met 3 : 0 voor en toen ging al het gas eraf.  Onze fanbrigade van 25 man hoog genoot en had het naar hun zin. En de scheids?  Hij ook, ofschoon die moeite had om alles bij te benen en lukraak af en toe een gele kaart uitdeelde. Maar niemand die zich daar druk om maakte.

 

In de rust wisselde ik inderdaad alle 11 en bracht o.a. 7 proefspelers in.

 

In de 78ste minuut kregen wij nog een penalty tegen, die binnengeschoten werd, maar omdat wij nadien ook nog twee keer scoorden, had iedereen het naar zijn zin.  5 : 1 daar kun je mee thuiskomen.  Als je wint, is alles leuker. En ergens vond ik het wel echt jammer, dat ik over 5 dagen weer moest vertrekken. Al met al is het mij hier goed bevallen en zeker ook op de camping. Ok, je ruimte in het woonmobiel is beperkt, maar thuis heb ik ook maar een kamer, dus het valt hier wel mee. Het mooiste hier is dat mijn ouders hier niet aan mijn hoofd zeuren en mijn vader mij niet probeert te pushen om in het ziekenhuis te gaan werken. En dan het voetballen!  Gamen is lekker makkelijk, maar in het echt komt er toch een hoop meer bij kijken.

 

Spoiler

124zlk3e.jpg

 

125tck9k.jpg

 

12630jmm.jpg

 

@True_Legend  @Vlonkie  @Chimpa  @TheRedOne  @ROEMM  @Makalakalane  @Daniell  @r4vje  @rik1991  @Olivierke  @stef1978  @T10  @spaansetukker

Bedankt voor jullie reacties.

 

Edited by germandutch

Share this post


Link to post
Share on other sites

banneregekx4.jpg

 

Over vier dagen spelen wij onze laatste oefenwedstrijd en dan zit mijn tijd hier erop. Eigenlijk jammer, want ik heb hier wel genoten. Het waren 4 geweldige weken en vooral heel spannend, omdat ik iets mocht doen, wat ik feitelijk totaal niet kan. En juist daarom was het bijzonder leuk, temeer ook, omdat het lukte en iedereen hier mij heeft geaccepteerd, gewaardeerd en gerespecteerd.  Kan het nog mooier? Nee toch. Vandaar ook, dat het afscheid mij straks een beetje moeilijk zal vallen.

 

Bovendien vraag ik me af, wat ik straks thuis in Rotterdam aan zal treffen.  Een moeder, die 24 uur per dag blijft zeuren over mijn gebrek aan toekomstvisie en een vader, die geen tegenspraak duld, vaak met stemverheffing praat en mij met geweld in de medische wereld wil pushen. Wil ik dat? Nee, dat wil ik niet.

 

En niet te vergeten, dat dagelijkse gedoe op mijn kamer. Mijn ouders hebben een werkster. Ok, het is een hele lieve Poolse mevrouw, die uitstekend werkt maar veel teveel ‘mijn moedertje’ uit wil hangen. En juist daar heb ik een probleem mee. 

 

Maar het belangrijkste komt nog: wat wil ik?  Hoe ziet mijn toekomst eruit? Wat doe ik over 5 jaar?  Eerlijk gezegd, ik weet het niet.  Wat ik wel weet, is dat ik nog een wedstrijd mag laten spelen en nog vier dagen de administratie van de camping mag doen.

 

In mijn resterende dagen als ‘interim manager’ stonden de dagelijkse trainingen in de namiddagen op de eerste plaats. Gelukkig hoefde ik de trainingen niet zelf te geven, want dat kan ik niet. En ik ben dan ook zeer content met de hulp van de oudere spelers, die de trainingen voor hun rekening nemen en hebben genomen. Ik observeerde alleen maar, ingrijpen kon ik niet want daarvoor mis ik de noodzakelijke kennis. Met alle spelers, vaste clubspelers en alle huurspelers, heb ik afgesproken, dat wij de laatste oefenpot in de eerste helft alleen met de clubspelers spelen en de tweede helft met de proefspelers, die volgens mij voor een mogelijk contract in aanmerking komen.

De keuze, wie in deze laatste oefenpot zal spelen, was min of meer ‘natte vingerwerk’.  Samen met AM Jack en materiaalman Simon hebben wij bij alle oefenwedstrijden genoteerd, welke spelers op welke posities het beste voor de dag komen.

En of u het geloofd of niet, materiaalman Simon had er een betere kijk op dan Jack en ik. Dus ben ik uitgegaan van het lijstje van Simon, hetgeen wij op een enkele positie nog iets hebben aangepast.

 

Onze laatste oefenpot was op woensdag 31 juli om 19.45 thuis tegen Sittingbourne Football Club, een Engelse voetbalclub gevestigd in Sittingbourne in Kent. Ze werden opgericht in 1886 en waren oprichters van de Kent League. Ze hebben de 2e ronde van de FA Cup twee keer in hun geschiedenis bereikt. Ze spelen momenteel in de Isthmian League South East Division.

127iyjll.jpg

 

Onze tegenstander kwam in een 4-1-2-3 VM Breed opstelling het kletsnatte veld op. Kletsnat omdat motregen onze laatste oefenpot wilde verpesten.  Wij verschenen in de gebruikelijke aanvallende 4-4-2 formatie met 11 spelers die al vast onder contract bij de club staan. Scheidsrechter was ene Peter Bankes en er waren maar liefst 19 toeschouwers. En die gasten waren allen van de camping afkomstig en min of meer mijn eigen fangroep. Leuk toch?

 

Wij begonnen goed. Gelijk het gas erop en vol op de aanval. Reeds in de 4de minuut was het raak. VR Rogers gaf een strakke pass op spits Pelles, die de bal heerlijk in het doel kopte.  1 : 0 en de openingstreffer was een feit. Het duurde helaas tot de 38ste minuut, totdat MC Sedgley met een superslimme steekpass spits Wai Chun alleen voor de keeper zette. Jonkie Wai Chun kende geen pardon en schoot de bal in het doel. 2 : 0 en dat was later ook de ruststand.

 

Ik kan en wil niet beweren dat wij de betere ploeg waren, maar ik durf wel te zeggen dat wij veel effectiever waren. De tegenstander had meer balbezit dan wij, maar mijn jongens speelden de bal veel sneller naar voren en zochten steeds de directe weg naar het vijandelijke doel. Want een balletje heen en weer laten gaan, is aan ons niet besteed, daarvoor missen mijn jongens de techniek en het balgevoel.

 

Spoiler

Overzicht in de rust:

 

128qwjwu.jpg

 

129muj96.jpg

 

Alleen ML Hirrel, onze oudste speler van 30jr, stelde teleur. En als je bedenkt, dat wij met 5 spelers onder de 20 jaar deze eerste helft gespeeld hebben, dan vind ik dat deze jongens wel een pluim verdienen. Wat de tweede helft betreft, zo wissel ik, conform de afspraak,  alle 11 spelers en stuur nog 3 vaste en 8 proefspelers het veld in.

 

Het duurde even, voordat het samenspel van alle wissels het aanzien waard was, maar  toen creëerden ze wel nog een 5tal uitgelezen kansen, waarvan er helaas maar 1 verzilverd werd en wel pas in de 88ste minuut door proefspeler Nzala.

 

Spoiler

13081kjx.jpg

 

131hykcl.jpg

 

132h7ju4.jpg

 

1335qjan.jpg

 

 

@True_Legend  @Vlonkie  @Chimpa  @TheRedOne  @ROEMM  @Makalakalane  @Daniell  @r4vje  @rik1991  @Olivierke  @stef1978  @T10  @spaansetukker  @Kavinos  @joosthaf  @komodo25  @neva

 

Bedankt voor jullie reacties.

 

Edited by germandutch

Share this post


Link to post
Share on other sites

banneredlko3.jpg

 

Zo, mijn werk zit erop.  Nou ja 'werk' .  Als zogenaamde ‘interim manager’ heb ik het team zeven oefenwedstrijden laten spelen en alle 7 nog gewonnen ook. We hebben liefst 28 doelpunten gescoord en maar 4 tegen gekregen. Indien ik deze resultaten in FM20 met een willekeurige Lower League  club had behaald, was ik spekkoper geweest. Alleen had ik dan met mijn eigen tactiek gespeeld, weliswaar ge-tweaked, en hier heb ik een tactiek uit het game gebruikt en wel eentje van de tactiekgoeroe TFF.  En omdat de spelers vooraf hebben aangegeven op welke positie ze het liefst wilden spelen, was de opstelling een fluitje van een cent.

 

134uok28.jpg

 

Hoe dan ook, het was totaal niet moeilijk wat het spelen van wedstrijden betreft. De spelers hebben zich praktisch zelf opgesteld en ik hoefde alleen maar aan hand van mijn lijstje de juiste wissels toe te passen. Om eerlijk te zijn: een kind kon de was doen.

En het werk op de camping was voor mij ‘Spielerei’, zou mijn pa zeggen, want gezien mijn opleiding stelde het totaal niets voor maar was wel leuk om te doen.

 

Conform de afspraken heb ik voor de echte manager, Lee Roots, wat overzichten gemaakt van de per wedstrijd gebruikte spelers en proefspelers, zomede aanbevelingen van enkele proefspelers en wie ik al benaderd heb vwb een amateurcontract. 

 

Tja, ik hoor nu te zeggen ‘dat was het dan’, maar echt voldoening geeft dat niet. Meer een gevoel van ‘jammer dat het al afgelopen is’, want laten we wel wezen, het was een leuke ervaring. Ik heb de oudste voetbalclubs bezocht en een dikke maand mijn kennis als FM gamer in de praktijk mogen brengen en een echte club ‘gerund’. Nou ja, gerund is misschien wat overdreven, want ik heb ze alleen wat wedstrijden laten spelen en wat opstellingen gemaakt en drie spelers aangetrokken. Maar hoe dan ook, leuk was het wel.

Straks ga ik persoonlijk afscheid nemen van alle campinggasten en vanmiddag van iedereen op de club.

 

Zoals u weet speel ik al sedert een decennia FM, om precies te zijn sedert FM09. FM heeft altijd veel van mijn vrije tijd opgeslokt, mij van de straat gehouden, mijn teleurstellende pogingen om te voetballen met de mantel der liefde bedekt en mij vooral tijdens mijn studiejaren op de been gehouden.  Misschien denkt u nu dat ik gek ben, maar deze managementsimulator is mij op het lijf gesneden. In vergelijking met games als FIFA of Pro Evolution Soccer is het een, zeg maar, gortdroog gebeuren. Maar wel een met behoorlijke diepgang wat het managen van een club betreft.

In de andere games had ik nooit echt belangstelling, maar dat kwam hoofdzakelijk, omdat ik geen joystickvirtuoos of controllerheld ben. Ok, ik heb het destijds in mijn studententijd herhaaldelijk geprobeerd, omdat mijn medestudenten hele toernooien organiseerden, maar dat was totaal niets voor mij. Online tegen anderen evenmin. Ik vond het leuker om bestaande tactieken van TFF, Knap, Mr. U Rosler of de Koreanen te tweaken; het inslijpen van hoekschoppen, vrije trappen en inworpen en ga zo maar door. Maar wel rustig, in mijn eentje en op mijn tempo. En wat ik  nooit heb afgeleerd, ik ben en was altijd met drie clubs tegelijk bezig. Lekker toch?

 

Inmiddels heb ik geconstateerd, dat de game niet al te ver van de realiteit verwijderd is. Vandaar ook, dat het mij gelukt is om zonder echte praktijkkennis hier een maand vol te houden. Wat wel een probleem is, maar ook dat heb ik goed op kunnen lossen, weliswaar met behulp van de spelers, is het dagelijkse algemene en vooral wedstrijdgerichte training. Conditietraining en loopoefeningen lukt nog wel, omdat ik in mijn school-  en studietijd een ‘loper’ was, want meer kon ik helaas niet.  Manager Lee Roots heeft op zijn kantoortje een aantal trainingsboeken, maar de materie was voor mij te omvangrijk en ingewikkeld, om er diepgaand op in te gaan. Maar ja, hier had ik gelukkig geen last van.

 

135b5kt7.jpg

Ik was net bezig om het bedrijfsgebouw, waar de douches, Wc's en de overige voorzieningen zijn gevestigd, voor de laatste keer te inspecteren, toen mr. Harris verscheen. Je kon gelijk zien dat hij niet in zijn vrolijkste doen was. Na een korte begroeting kwam hij gelijk tot de point. We hadden een probleem en wat voor een. In het kort deelde hij mij mede, dat hij zojuist Lee Roots in het ziekenhuis had bezocht en dat de manager niet in staat was, om het werk te hervatten. Er waren complicaties opgetreden en Roots kon onmogelijk al aan de revalidatieperiode beginnen. De behandelende arts had het over een langer verblijf van minimaal 2 a 3 maanden in het ziekenhuis en dan pas kon aan een externe revalidatie gedacht worden. Met andere woorden: het seizoen is al afgelopen voordat Roots überhaupt weer beschikbaar zal zijn.

 

Wat nu komt, was te verwachten. Hij vroeg mij of ik de werkzaamheden op de camping en als manager van de club verder uit wilde voeren. Vanzelfsprekend kreeg ik hulp van AM Jack Wood en materiaalman Simon. Oeps, ik was feitelijk hier op vakantie en thuis zaten ze met geslepen messen op mij te wachten.  Jeetje, Maria en Jezus zeg, wat moet ik nou doen?

 

Het verzoek, nou ja verzoek, van mr. Harris valt wel even rauw op mijn dak hoor. Als iemand je voor de tweede keer vraagt om een paar weken langer te blijven, en alle randvoorwaarden kloppen, dan kun je daarover min of meer makkelijk beslissen. Maar het gaat niet om een paar weken, wel over minimaal een half jaar of zelfs nog langer. En dat is toch wel andere koek.

 

Om eerlijk te zijn, ik weet het niet en vroeg om een dag bedenktijd. Nadat hij daarmee akkoord was, vertrok ik naar mijn woonmobiel en begon mijn thuisfront te bellen. Eerst mijn ouders, dat wil zeggen mijn moeder want mijn vader was in het Erasmus aan het werk en mijn moeder op weg ernaartoe. Nou ik kan u vertellen dat het geen aangenaam gesprek werd. Mijn moeder schold mij uit voor alles en nog wat en was totaal niet gecharmeerd van het idee dat ik nog langer in Engeland wilde verblijven. Ze noemde mij o.a. nog een luie en ondankbare hond, die alleen maar profiteerde van haar goedheid en zijn eigen toekomst aan het verpesten was. Enfin, dat hebben wij gehad en ik mocht blij zijn dat ik mijn vader niet aan de lijn kreeg, want die is nog erger.

Nadien belde ik nog wat kennissen en vrienden en vroeg ze om hun mening. Vreemd genoeg was iedereen Pro Engeland en adviseerde mij om te blijven. Eentje voegde er nog toe, ‘blijf, misschien wordt je dan eindelijk een vent en ben je straks Nerd af’. Zoals zo vaak, van je vrienden moet je het hebben. 

Natuurlijk wilde iedereen mij t.z.t. hier bezoeken, voor het geval ik bleef.  

 

Tja en wat dacht ik? Om eerlijk te zijn, ik zie geen reden om weg te gaan. We draaien hartstikke lekker, ik ontwikkel me goed en het team ontwikkelt zich goed. Het belangrijkste is, er is veel spelplezier. Ik sta weliswaar niet iedere ochtend met een glimlach op, maar ik heb het hier toch naar mijn zin en krijg er nog voor salaris ook. Dus wat let me?

Ik ben een man van spontane beslissingen en mijn besluit stond vast. Ik doe het. Maar wel onder een voorwaarde: ik moet de gelegenheid krijgen om te gaan studeren voor een trainersdiploma.

De club was akkoord en nam de kosten voor hun rekening.

 

136tijao.jpg

 

Plots was ik geen ‘interim manager’ meer maar gewoon de manager. Mij best, want ik doe het werk nu, tenminste voor de komende maanden toch.  

Wel moet ik vanaf nu mijn strategie ietwat aanpassen. Feitelijk is het vanaf morgenmiddag geen hobby- c.q. vrijetijdsbezigheid of invulling, maar begin ik aan de doodgewone carrièremodus. En dat is geen game maar in werkelijkheid. Dus zal ik de komende uren eens FM20 gestructureerd bekijken. Want de Football Manager geeft je de complete controle over het voetbalbeleid binnen een club, verdeeld over verschillende modi die zowel online als offline componenten hebben. En dat is nu juist wat ik moet weten en hoe pak ik het aan om een goede manager voor een club te zijn of te worden? 

 

@Chimpa  @TheRedOne  @ROEMM  @Makalakalane  @Daniell  @r4vje  @rik1991  @Olivierke  @stef1978  @T10  @joosthaf@neva  @komodo25@spaansetukker  @Kavinos

@True_Legend  @Vlonkie

Bedankt voor jullie reacties! Ik ben er erg blij mee! 

 

 

Edited by germandutch

Share this post


Link to post
Share on other sites

bannere66j19.jpg

 

Tot mijn verbazing stond vanavond mr. Harris ineens voor de deur van mijn woonmobiel. Wij hadden geen afspraak lopen, dus ik was benieuwd wat die kwam doen?  Nou hij had twee korte mededelingen en daar mocht ik het mee doen. Op niet wedstrijddagen mocht ik ’s middags met hem meerijden en was hij als het ware mijn chauffeur en 2x per week, op maandag en donderdag, kwam vanaf nu de vaste werkster van de camping ook mijn woonmobiel opruimen en schoonmaken. Dit had ik niet verwacht maar ik was er blij mee. En wat het meerijden betreft, ook aangenaam, maar ik ben natuurlijk niet achterlijk. Voor mij was duidelijk, dat hij dit wilde, omdat die mij dan tijdens de ritten uit kon horen over alles en nog wat. Om eerlijk te zijn, van mij mag het en ik heb er geen bezwaar tegen.

 

Als ervaren FM gamer weet ik, dat je, als je als manager bij een club begint ga je net als in overleg met het bestuur. Wat zijn de doelstellingen, wat is het budget en welke eisen of aanpassingen heb je als manager zelf? Hoewel het bestuur altijd al een belangrijke rol heeft gespeeld in je loopbaan als manager, stelde het bestuur in het game nooit  concrete eisen. "Als je maar op plek x eindigt in competitie y", zo luidde het vaak. Soms stond er iets bij als 'zorg dat de jeugd zich kan ontwikkelen in het eerste', maar heel veel verder ging het eigenlijk niet.

Dat is totaal anders in het echt, want nu moet ik rekening houden met de geschiedenis en filosofie van de club.  Maar ja, echt nieuw is het niet voor mij, want dat moet je in het bedrijfsleven ook. Niet dat ik ervaring in het bedrijfsleven heb, want ik ben pas afgestudeerd, maar hier werd ik tijdens mijn studie op voorbereid.

Mijn nieuwe en eerste werkgever of club heeft een geschiedenis van aanvallend voetbal. Het bestuur eist met name mr. Harris dat ik jeugdspelers laat debuteren, zodat ze zich kunnen ontwikkelen en hij verlangd ook dat er aanvallend voetbal gespeeld wordt. Bovendien wil de club ‘bovenin’ meespelen.  Om eerlijk te zijn, dat wil ik ook. Als FM gamer overheerste bij mij nooit het ‘Olympisch gevoel’ het is leuk om mee te doen, nee, als ik FM speel wil ik winnen. En dat wil ik ‘als manager van Holmesdal’ ook. Dus maak je borst alvast nat.

 

 

Doordat ik dicht bij het vuur sta en dan bedoel ik mijn werkrelatie met mr. Harris,  verneem je natuurlijk meer dan een ander wat betreft interne kwesties, bijvoorbeeld zoals men over je denkt.

 

138ezjtb.jpg

De drie spelers die mij momenteel steunen zijn VC Connor, VL McDonnell en MC Sedgley.  Gelukkig alle drie basisspelers in mijn opinie. Wel wat weinig, maar ik ben zeker dat het er meer zullen worden. Alhoewel, ik zit hier al een maand.  Wat ik vreemd vind is dat we 23 clubspelers hebben en dit overzicht spreekt maar van 22? 

 

Wist u dat wij op dit moment maar liefst 40 spelers op de club hebben rondlopen.  VEERTIG!  En dan heb ik het niet over het O23 en O18 elftal, maar puur over de voorlopige selectie voor het Eerste.  Dat zijn 23 vaste clubspelers en 17 proefspelers en daar moet ik dus nu een selectie van 25 spelers uitkristalliseren. Nou, ga daar maar aanstaan!

 

1396xjyf.jpg

Uit de feedback van AM Jack blijkt dus, dat wij nogal wat invloedrijke jongens missen en die hoop ik uit de proefspelers te halen. Tenminste, als dat lukt. Want je moet niet denken dat die 17 proefspelers alleen maar hopen op een contractje bij ons? Ze willen gezien worden en zodra een club hun een aanbod doet dat hun bevalt zijn ze weg.  Ik heb al geprobeerd enkele spelers, die mij positief opvielen, een contractje aan te bieden. Nou vergeet het maar. Voor niets gaat de zon op maar die gasten willen niet voor een habbekrats spelen.

 

140g1k3x.jpg

 

Hoe dan ook, moet ik snijden in de salarissen, want wij staan in de rode cijfers. Bovendien moet ik een selectie van maximaal 25 spelers samenstellen, te zwakke broeders verwijderen en de staf opkrikken. Vandaar dat ik om een moederclub heb verzocht, maar het is de club niet gelukt om er een te vinden. Niet om talenten aan ons af te staan, maar veelmeer voor een jaarlijkse financiële injectie.

 

Omdat ik voor een aanvallende 4-4-2 tactiek heb gekozen, waarmee wij goede resultaten hebben behaald, probeer ik alleen die spelers te behouden, die in dit systeem optimaal kunnen functioneren. Natuurlijk weet ik, dat ik hiermee het paard van achteren opzadel, maar ik kan helaas niet anders. Mijn inzicht in de kwaliteiten van de spelersprestaties is te miniem of beter gezegd totaal niet aanwezig, om vanuit het aanwezige spelersmateriaal een tactiek te bedenken. Dus doe ik dat, wat ik wel kan.

 

De tactiek staat vast en ik heb onze aantekeningen (van AM Jack, materiaalman Simon en van mij)  over het presteren van de spelers van de oefenwedstrijden. Zomede de wedstrijdverslagen van de desbetreffende journalisten. Inclusief de statistieken en denk erom, met statistieken kan ik wel overweg, want daar heb ik voor geleerd, zoals ze zo mooi zeggen.

 

Spoiler

Doelmannen

Dus daar gaan we dan. Ik begin met de doelmannen.  Wij hebben er drie en er zijn drie proefspelers.  De beste van deze 6 is een zekere Jamie Hannis, 20jr en hier uit de regio. Hij heeft ooit 55 wedstrijden gespeeld  in clubverband en ik heb hem een amateurcontractje aangeboden en wij wachten op zijn beslissing.  Accepteert hij deze niet, dan komt proefspeler Keval Patel, 23jr, in beeld.  De derde doelman is de pas 16jr Ashley Brophy,  die met 179cm ietwat aan de kleine kant is en nog heel veel moet leren. Hem zie ik liever als doelman van de O23.  Onze vierde man is George Roeder, 27jr en wel invloedrijk maar hooguit een reserve.  De vijfde doelman is jonkie Owen Richards, 16 jr en de snelste van de keepers. Hij hoort in de O18 te spelen, want hij is dan wel snel maar ook een ‘raar ventje’.  En de laatste is Oakley Heath-Drury, die echter niet goed genoeg is voor ons.

Dus voorlopig hou ik het bij Brophy en Roeder.  Komt Hannis dan verhuist Brophy naar de O23, komt die niet, probeer ik nog Patel binnen te halen en anders houd ik het bij Brophy en Roeder.    

 

Vleugelverdedigers – rechtsback

Wij hebben drie spelers, die op deze positie kunnen spelen. Louis Rogers, 20jr, afkomstig uit de Watfordjeugd, en pas door mij aangetrokken is onze VR.  De tweede is Drew Ricketts, 21jr, die al 4 wedstrijden voor Tamworth, 6de divisie, heeft gespeeld. Hem heb  ik eveneens een amateurcontractje aangeboden en wij wachten op zijn beslissing.

De derde is Evan Kelly, 24jr eigen jeugd, maar niet goed genoeg. Mocht Ricketts komen, dan verhuist Kelly naar de O23 of mag vertrekken. Komt Ricketts niet, dan handhaaf ik Kelly als backup voor Rogers.

 

Vleugelverdedigers – linksback

Harry McDonnell, 18jr en door mij pas aangetrokken, afkomstig van Oxford, is onze vaste VL.  Tyler Cooper, 24jr en uit eigen jeugd, is zijn back-up.

 

Centrale verdedigers - VCR + VCL

Voor deze twee posities hebben wij maar liefst 6 spelers. De volgens ons beste, ene Darren Abbay, 19jr afkomstig van Barnet, was te duur. Dus die kunnen wij vergeten.  De tweede, Terry Murray, 24jr uit de jeugd van Wimbledon, heb ik pas een amateurcontract aangeboden en dit heeft hij nog in beraad.  De derde is jonkie Liam Skiverton, 15jr eigen jeugd, en is mijn back-up voor Murray, als Murray komt. Zo niet, staat Liam als VCR in de basis. De vierde is Andy Connor, 25jr en sowieso basisspeler, omdat hij mij steunt. De vijfde is een Cyprioot Panagiotis Markou, 26jr, wel een leider maar te traag, geen sprongkracht en hij kan niet tackelen. Een twijfelgeval, die alleen mag blijven als Murray niet komt. En de laatste is Ciaran Costello, 24jr en gelijk aan Markou. Je hebt er dus bitter weinig aan.   

 

Rechter middenvelder

Proefspeler Karl Stevenson, 24jr, een razendsnelle speler die op alle posities op de rechter flank uit de voeten kan, heb ik eveneens een amateurcontractje aangeboden en wij wachten nog op diens beslissing. Komt hij, dan wordt Stuart Tingey, 16jr linksbenig, zijn back-up en in het andere geval gewoon basisspeler.  Want ik zie meer in hem dan in Paddy Hunter, 24jr wel een echte leider. Mijn twee collegas zien meer in hem dan in Tingey.

 

Linker middenvelder

Christopher Mathieson, 21jr eigen kweek, is mijn vaste waarde op links. Zijn back-up is Liam Hirrel, 30jr en afkomstig van Wimbledon, die ook als MCL kan spelen.  Brian Wells, 24jr, en Nathan Duncan, 26jr, zijn in onze ogen te licht en verhuizen naar O23 of mogen vertrekken. 

 

Centrale middenvelder – SVD + CM

Josh Sedgley, 21jr, is mijn basisspeler en niet alleen omdat hij mij steunt. Hij is gewoon onze beste speler en bovendien door mij binnengehaald. De proefspelers Ben Stokes, Ryan Harnwell, Ben Musselwhite, Cain Smith, Jordan Oxford en Ben Flitchett zijn helaas te duur en vallen dus af. Wel heb ik ene Ben Thompson, 19jr en afkomstig van Leyton Orient, een contractje aangeboden. Als hij komt worden Mark Anderson, 17jr, en Ritchie Radmore, 16jr en beiden eigen kweek, de back-ups.  Komt hij niet speelt Liam Hirrel CM.

 

Spitsen – diepe spits L + R

Tja, de proefspelers Ash Nzala, Columbus Ibeh en Cameron Walker waren helaas te duur voor ons. Wel heb ik ene Michael Habte, 20jr, een contractje aangeboden.  Voorlopig zijn Leung Wai Chun, 19jr, en de Hongaar Gabor Pelles, 25jr, onze  spitsen.  Marc O’Shea, 26jr, fungeerd voorlopig als back-up.    

 

De LLM of beter gezegd de Master of Laws drs. Bennie Vos heeft voor de 4de keer toegeslagen en het is mij gelukt om mijn 4de speler en wel keeper Jamie Hannis binnen te halen. Wedstrijdfit of niet, hij zal in onze eerste competitiewedstrijd in het doel staan en jonkie Brophy is zijn back-up.

 

Tja, en toen was het zaterdag, 3 augustus, 13 uur. Over twee uur spelen wij onze eerste competitiewedstrijd tegen The Lydders of te wel Lydd Town en nu sta ik weer in de kleedkamer van de spelers, weliswaar nog leeg, want de spelers zullen pas om 14 uur aanwezig zijn. Nu heb ik toch wel een ander gevoel dan toen ik als een soort ‘interim manager’ voor het eerst in deze kleedkamer stond voor onze eerste oefenpot.  Ik voel spanning! Een soort spanning die normaal altijd voor een tentamen of examen krijg.  Zullen wij het goed doen?  Zullen wij slagen?  Je weet het niet, maar je hoopt het wel. We zullen zien.

142iljyb.jpg

 

Onze eerste tegenstander en mijn vuurproef is tegen Lydd Town Football Club, een semi-professionele voetbalclub gevestigd in Lydd, Kent. Ze zijn momenteel lid van de Southern Counties East League Division One en spelen op het Lindsey Field.

1418rku9.jpg

 

Spoiler

De club werd opgericht in 1885. Voorafgaand aan de Eerste Wereldoorlog speelden ze in de South Eastern (Ashford) League, het winnen van de Rye Charity Cup in 1909–10 met een 2-0 overwinning op Icklesham in de finale. Na het winnen van een competitie en beker in 1958-1959 verhuisde de club naar de Kent County League en trad hij toe tot de South Division van de Eastern Section.

 

In 1964–65 behaalde Lydd de tweede plaats. Nadat ze waren gepromoveerd tot de Premier Division, wonnen ze de Eastern Section League Cup in 1965-66. In 1969-1970 won de club de titel van de Premier Division en behield deze het volgende seizoen. Ze behaalden de tweede plaats in de Premier Division in 1971-72 en wonnen ook de League Cup en de tweede in de Premier Division in 1979-80. Ondanks de vierde plaats in de Premier Division in 1983-84, was de club niet opgenomen in de nieuwe topklasse Senior Division die het volgende seizoen werd gecreëerd, maar bleef hij in de (nu tweede niveau) Premier Division. Ze wonnen echter de Premier Division zonder een wedstrijd te verliezen en werden bij de eerste poging gepromoveerd tot de Senior Division, die ook de Premier Cup won.

 

Lydd werd tweede in de Senior Division in 1987-88 en opnieuw in 1988-89 voordat hij de divisie drie keer achter elkaar won van 1989-90 tot 1991-92. In 1992 werden de oostelijke en westelijke secties van de competitie samengevoegd; ondanks het feit dat hij regerend kampioen van de Eastern Section was, werd Lydd geplaatst in Division One East, die ze bij de eerste poging wonnen, waarbij ze het hele seizoen slechts één keer verloor in de competitie; ze wonnen ook de Les Leckie Cup en de Eastern Floodlit Cup. Ontkende promotie, de club won de divisie opnieuw in 1993-1994 zonder een wedstrijd te verliezen en werd gepromoveerd tot de Premier Division; ze behielden ook beide bekers en wonnen het volgende seizoen voor de derde keer op rij de Floodlit Cup.

 

In het seizoen 1995-96 eindigde Lydd als tweede in de Premier Division. Ze wonnen opnieuw de Les Leckie Cup in 2002-2003, maar eindigden de bodem van de Premier Division in 2005-2006 en werden gedegradeerd naar Division One. In 2008–09 eindigde de club als laatste in Division One East en degradeerde naar Division Two East. Ze waren Division Two East runner-up in 2010–11 en werden het volgende seizoen oprichter van de nieuwe Kent Invicta League. In 2013–14 stonden ze op de tweede plaats in Kent Invicta League. In 2016 fuseerde de competitie in de Southern Counties East League en werd de divisie één

 

Op het whiteboard heb ik, in het bijzijn van AM Jack, mijn opstelling en ook de 7 reserves opgeschreven.  AM Jack wees mij erop, dat onze tegenstander in een 4-1-2-3 VM Breed formatie zou spelen. Toen ik dat hoorde had ik ergens het gevoel, dat het niet meer fout kon gaan. De tegenstanders in onze oefenwedstrijden speelden ook haast allen in deze formatie en in het game heb ik ook alle tegenstanders geklopt , die deze tactiek hanteerden. Waarbij mijn teams met een aanvallend 4-4-2 de overhand hadden.

 

143xgkf1.jpg

 

Toen wij richting het veld liepen begon het te regenen en er waren slechts 44 toeschouwers, waarvan een persoon uit Lydd. Scheidsrechter was ene Martin Ross, die volledig conform het boekje zou fluiten. Het complete elftal van onze tegenstander leken gasten van mijn generatie te zijn, allen twintigers. Mooi zo, dacht ik en toen keek ik naar hun reservebank. Daar zaten alleen maar jonge knulletjes van een jaar of 16. Het leek net een schoolklasje, maar wel met fanatieke trekjes om de mondwinkel. Die gastjes waren dus niet gekomen om de punten hier te laten. 

 

In de 5de minuut kregen wij een corner, die VR Rogers strak naar binnen gaf en VC Skiverton met het hoofd verlengde op de naar binnenstormende MC Sedgley. Onze middenveldmotor tikte de bal feilloos binnen en de openingstreffer was een feit. Twee minuten later kreeg ene Harvey de eerste gele kaart van de match, omdat hij de bal niet vrij wilde geven.  MCL Anderson zette in de 18de minuut spits Pelles met een slimme steekpass alleen voor de keeper en Pelles had geen moeite om de bal in het doel te schieten. 2 : 0 en wij waren op de goede weg en de tegenstander begon steeds meer vervelende trekjes te vertonen. Ene Hurley kreeg in de 21ste minuut de gele kaart, nadat hij VC Skiverton met een elleboogstoot naar de grond had gewerkt. Skiverton was woest en gaf Hurley en wilde duw, waardoor deze  gillend als een stervende zwaan naar de grond ging en de scheids weer met een gele kaart klaarstond. 10 minuten later was het wederom deze Hurley, die probeerde Skiverton doormidden te schoppen. De scheids gaf hem de tweede gele kaart en gelijk gevolgd door een rode kaart.

 

Ik wist niet wat ik zag.  Het werd steeds erger. Drie minuten later kreeg ene Zunic een gele kaart voor een heuse karatetrap, waarmee hij gelukkig MC Anderson net niet raakte.  In de rust waarschuwde de scheids de tegenstander en ook ons en dreigde de match af te breken.

Vandaar dat ik in de rust zowel Skiverton en ook Anderson uit voorzorg wisselde. VC Costello en MC Hirrel mochten invallen. In de 56ste minuut haalde ik uit voorzorg spits Leung Wai Chun eruit en gaf O’Shea de mogelijkheid tot spelminuten.  5 minuten later kon zich ene Deacon niet beheersen en kreeg geel voor natrappen.

 

Tussendoor werd ook nog gevoetbald en in de 75ste minuut was het VR Rogers die met een strakke breedtepass MC Hirrel bereikte die de bal onhoudbaar binnen kon schieten. 3 : 0 en ik kon onze eerste overwinning praktisch ruiken.

 

4 minuten later stond de hele tent in vuur en vlam. Een van de spelers van Lydd tikte onze MR Paddy Hunter eerst van achteren in de benen en stapte nadien met een wilde trap op diens onderarm. Ik hoorde de arm breken en toen Hunter pijnvol schreeuwen. Toen werd ik boos! En hoe!  Alleen haalde het totaal niets uit. Simon en Jack sleepten Hunter van het veld en sjouwden hem het clubhuis in. Ik stond te schelden tegen de scheids en een persoon die voor de 4de man door moest gaan, maar die gasten deden net of ze doof waren. En alvorens ik de manager van de tegenpartij in de kraag kon vatten, trok mr. Harris mij van de zijlijn en probeerde mij weer te kalmeren.  Het duurde even voordat ik weer rustig was en de scheids de wedstrijd kon laten hervatten.

 

Wisselen kon ik niet meer, want ik had al 3 wissels gebruikt.  In het game kun je wat opmerkingen in het veld schreeuwen, waardoor je wel of niet je spelers kunt motiveren. Hier, met die paar tientallen toeschouwers kun je ook van alles en nog wat in het veld roepen, maar dat zet geen zoden aan de dijk. Een of twee spelers luisteren en doen wel of niet wat je roept, maar de rest luistert gewoon niet.  

 

Net als de tegenstander hadden wij nog maar 10 spelers op het veld en daar moesten wij het mee doen.  Weliswaar kreeg ene Homes nog in de 87ste minuut een gele kaart, maar verder gebeurde niets meer. Wij wonnen met 3 : 0 en houden een zwaar geblesseerde speler eraan over.  Achteraf durf ik te stellen dat het een schandalige schoppartij van Lydd was en dat de scheids niet capabel bleek om deze match te leiden. Als dat het niveau van deze 10de divisie is, dan vrees ik dat ik hier niet lang zal blijven.

 

Spoiler

1442xjf5.jpg

 

145kejkq.jpg

 

146y1jtp.jpg

 

 

@True_Legend  @Vlonkie  @Chimpa  @TheRedOne  @ROEMM  @Makalakalane  @Daniell  @r4vje  @rik1991  @Olivierke  @stef1978  @T10  @spaansetukker  @Kavinos  @joosthaf  @komodo25  @neva

 

Bedankt voor jullie reacties.

Edited by germandutch

Share this post


Link to post
Share on other sites

bannereg2kqh.jpg

 

Toen ik vanmorgen in het kantoortje van de camping op mijn laptop onze komende tegenstanders bekeek, dook ineens mrs. Parker, de werkster, op. Ofschoon het zondagochtend was, kwam zij toch de kantoren schoonmaken. Terwijl ik wat overzichten en de lijst van de tegenstanders van deze maand uitprintte, had ik het gevoel dat de mevrouw iets wilde vragen maar het lef er niet toe had. Dus vroeg ik haar of er iets was en toen kwam ze los. Ze vroeg of ik iets met de club van mr. Harris te maken had, waarvan haar zoon Tony een trouwe supporter was.  

 

Nadat ik uitgelegd had, dat ik voorlopig de hoofdcoach/manager van de club was, kwam zij gelijk met enkele foto’s op de proppen. Haar zoon bleek een 14 jarige knul te zijn, die tengevolge van een ongeluk in een rolstoel zat. Als ik eerlijk ben, ik had deze jongen nog nooit gezien. En dat, ofschoon ze samen met deze jongen in een chaletje op de camping woonde.  Ik beloofde, een keer met haar zoontje kennis te maken  en concentreerde me weer op de lijst met de wedstrijden, die ik tot nu toe vergeten was uit te printen.

 

14763jzc.jpg

 

1516tjgq.jpg

Het zou hypocriet zijn als ik over leeftijd zou zeuren. Ik ben ook geen ‘oude coach’ , dus waar hebben wij het over?

 

Ik had maandagochtend net mijn ontbijt naar binnen geschoffeld toen mrs. Parker opdook, om mijn woonmobiel op te ruimen. Deze keer was ze niet alleen maar in begeleiding van een jongen in een rolstoel. Dus ongetwijfeld haar zoon Tony. Na een korte kennismaking nam ik de jongen mee naar het kantoortje. Tenslotte was hij niet alleen bewoner van de camping maar ook supporter van de club en daar moet ik zuinig op zijn. 

 

Terwijl ik mijn dagelijks administratief werk deed, stelde ik hem een aantal vragen. Onder andere natuurlijk over FM20. Hij had er wel van gehoord, maar nog nooit gespeeld. Wel FIFA en hij had dezelfde problemen als ik, de Joystick en controller was niet zijn vriend. Bovendien had zijn moeder geen geld voor een laptop en of dure spellen. Enfin, uiteindelijk toonde ik hem FM20 op mijn laptop en die jongen wist niet wat die zag. Hij werd met de minuut enthousiaster, zeker toen hij zijn eigen club in het game ontdekte. Binnen een half uur snapte hij het game en kon ik rustig mijn werk afmaken.

 

Tony bleek een hele slimme jongen te zijn, zeer leergierig en gevat. Zeg maar een typische Engelse wijsneus. Maar wat wil je, Tony was niet op zijn achterhoofd gevallen, hij kon alleen zijn benen niet gebruiken.  Hier op de camping waren wel een aantal kinderen, ook twee of drie van zijn leeftijd, maar niemand was geïnteresseerd om met hem om te gaan. Want voor hun ‘spelletjes’ zoals voetballen, verstoppertje, rotsen klimmen en dergelijke was hij niet geschikt en dus mocht hij wel kijken maar nooit meedoen. Jammer, maar niets aan te doen.

 

Hij vertelde mij, dat hij supporter van de club werd omdat mr. Harris hem regelmatig naar thuiswedstrijden meenam, alleen bij de laatste wedstrijd mocht hij niet mee, omdat hij toen bijles kreeg. Toen ik hem vroeg of hij met mij naar de wedstrijden wilde, was hij gelijk enthousiast maar ik moest wel de toestemming van zijn moeder hebben. Nou die kreeg ik onmiddellijk. Zijn moeder was blij dat hij er even uit was. Dus dat was geritseld.      

 

Trouwens ik heb geprobeerd alle proefspelers een voor een te contracteren om de zwakke plekken in de selectie op te vullen. Behalve de drie in eerste instantie gecontracteerde spelers tw weten VL McDonnell, VR Rogers en MC Sedgley, is het mij gelukt om ook keeper Hannis en VC Meehan binnen te hengelen. De meesten zijn voor ons weliswaar veel te duur, maar mogelijkerwijs wil de een of andere nog vast bij ons spelen. Er staan nog een paar beslissingen van jonge spelers uit. Pas als alle proefspelers een besluit hebben genomen, kan ik de selectie definitief samenstellen.

 

En ja hoor, het is mij gelukt nog 5 spelers voor een amateurcontract binnen te halen en wel: MC Sam Williams, 18jr, MC Thompson, 19jr, spits Habte, 20jr, MC Stevensen, 24jr, en VC Murray, 24jr. Als ik nog een spits kan binnenhengelen, heb ik een dubbele bezetting en zijn wij klaar voor de competitie. Alleen moeten wij wel zien, dat wij een geldschieter of wat financiële meevallers krijgen, want anders kom ik in de problemen, omdat wij nu al in het rood staan. Natuurlijk zou ik het deficit uit eigen zak kunnen betalen, maar daar begin ik niet aan.

 

Voor onze eerste bekerwedstrijd moeten wij naar Stourport-on-Severn, een civil parish in het bestuurlijke gebied Wyre Forest, in het Engelse graafschap Worcestershire. De plaats telt 20.292 inwoners.  

148z2jxx.jpg

 

Stourport Swifts Football  is een voetbalteam uit Stourport-on-Severn en een van de oudste niet-competitieteams in het land. The Swifts spelen momenteel in de Midland League Premier Division en spelen op Walshes Meadow in de stad.  Hun thuiswedstrijden spelen ze in Walshes Meadow.

149kjkh8.jpg

 

Op zaterdag 10 augustus vertrok ik al heel vroeg naar de club, samen met mijn persoonlijke fanclub of te wel onze supporter Tony, die voor het eerst een uitwedstrijd mee kon beleven. Bij aankomst op de club stapten wij gelijk over op de spelersbus en AM Jack promoveerde Tony gelijk tot onze mascotte. Hij vond het leuk en het hele team accepteerde de jongen.  Tevens vergezelden ons nog 14 fans, allen afkomstig van de camping en ondanks het k*t weer, het was winderig en uiteraard weer motregen, was de stemming uitstekend.

 

Voor totaal 365 toeschouwers en onder leiding van scheids Colin Griffiths verschenen wij in de gebruikelijke aanvallende 4-4-2 opstelling. 7 van de 8 nieuwelingen stonden in de basis en dus waren wij in onze sterkste formatie. Onze tegenstander kwam in een 4-1-4-1 opstelling het veld op.

 

The Swifts, zoals onze tegenstander zich noemde, leken geen zwaluwen te zijn maar meer roofvogels, die ons ‘pijn wilden doen’. Bij ons ging het gas erop en voor het statische team van de tegenstander was dat blijkbaar teveel van het goede. Ze zagen vanaf het begin van de match alleen nog maar onze hielen en dus pakten ze het botte bijl uit.

 

Ene Henderson kreeg al in de tweede minuut de gele kaart en in de 18de minuut stopte een verdediger van The Swift een schot van nieuweling Thompson met de hand en kregen wij terecht een penalty.  Habte, onze nieuwe linkerspits, nam de penalty en schoot hem onberispelijk binnen. 0 : 1 en ik kreeg een opgestoken duim van mijn ‘nieuwe vriend’ Tony.

 

5 minuten later, in de 23ste minuut, was het VC Murray die met een lange crosspass Thompson bereikte, nadat ene Henderson de bal had gemist. MC Thompson kopte de bal rustig binnen en het stond  0 : 2.  The Swift zag de bui al hangen ,  want wij bleken heer en meester op het veld.

 

In de 30ste minuut was het wederom VC Murray, die met een lange crosspass nu spits Leung Wai Chun bereikte en Chun twijfelde niet en knalde de bal binnen.  0 : 3  en ik hoorde iemand juichen. Tony dus. Nog geen 6 minuten later was het ML Hirrel, die met een strakke voorzet spits Habte aanspeelde en die nam de bal volley en schoot hem in het doel.  0 : 4 en dat allemaal nog in de eerste helft.

 

Je kunt zeggen wat je wilt, maar ik heb ons team nog nooit zo goed zien spelen. Alhoewel, om eerlijk te zijn, de tegenstander kon er ook geen hout van.  Aan de bal konden ze helemaal niets, tempo zat er bij hun niet in en wat ze wel konden was schoppen en wel naar alles wat bewoog.

 

In de tweede helft deden wij het wat rustig aan, het gas ging eraf en wij controleerden de wedstrijd. Na 4 minuten kreeg VR Rogers al een gele kaart omdat hij een schoppende tegenstander ruw wegduwde en ik begon te peinzen wie ik moest wisselen. Nou ik wist het niet. Iedereen speelde goed, niemand verzaakte en wat moet je dan?  Terwijl ik nog over een mogelijke wissel na zat te denken, tikte spits Habte de bal door de benen van ene Cowley en Leung Wai Chun schoof de bal zo over de doellijn. 0 : 5 en dat was het dan. 

 

Het kwam ineens spontaan in mij op, je mag het natuurlijk niet denken, maar ik mag zoveel niet. Misschien komt het omdat ik een ‘brutaal Rotterdammertje’ ben, want ik dacht:  China heeft het coronavirus en wij hebben Leung Wai Chun. Sorry, het schoot mij zo maar te binnen.

 

Mijn jongens vonden het welletjes en deden niet meer veel.  Een speler van de tegenpartij daarentegen wel.  Invaller Mark Danks, die net 20 minuten op het veld stond, kon zich niet meer beheersen en trapte in een simpel duel om de bal na. De scheids vond het toen eveneens welletjes en toonde hem de gele kaart en tevens de rode. Voor Danks was de match afgelopen en mijn jongens hadden geen zin meer om zich in te spannen. De tegenstander drong ook niet meer aan en dus vervlakte de wedstrijd zinder ogen.  Het bleef bij 0 : 5, Tony, onze 14 campinggasten, onze bank, de spelers en ik waren tevreden. Dat de scheids in de 88ste minuut nog snel een gele kaart aan onze MC Thompson moest geven, hebben zonder morren geaccepteerd.  Wij waren tevreden en ik gaf de scheids en zijn team netjes de hand en mijn jongens een knuffel. 

 

Spoiler

152ezjqk.jpg

 

153glkhb.jpg

 

154irj8x.jpg

 

 

@True_Legend  @Vlonkie  @Chimpa  @TheRedOne  @ROEMM  @Makalakalane  @Daniell  @r4vje  @rik1991  @Olivierke  @stef1978  @T10  @spaansetukker  @Kavinos  @joosthaf  @komodo25  @neva

 

Bedankt voor jullie reacties.

 

Edited by germandutch

Share this post


Link to post
Share on other sites

bannerethkne.jpg

 

Sedert ik hier per toeval, in plaats van pure FM game-manager, nu weliswaar slechts tijdelijk, toch manager van een echte voetbalclub mag zijn, lees ik heel intensief alles wat ze over FM20 berichten. In mijn opinie is de kracht van het spel, dat ze ieder jaar weer een nieuwe versie uitbrengen en wel met een gigantische database met honderdduizenden voetballers. Dit spel (van Sega en Sports Interactive) is al sinds begin jaren negentig, destijds nog met de naam Championship Manager (alhoewel mijn kennismaking met het game pas sedert FM09 bestaat), min of meer het digitale vangnet voor iedereen die ooit had gehoopt op een baan als coach in het betaalde voetbal. Welnu, deze droom heb ik nooit gehad, ofschoon ik al een decennium een fanatieke FM gamer ben.

 

In het game wordt je de trainer van een club met alle bijbehorende keuzevrijheid. Je koopt en verkoopt spelers, bepaalt de tactiek, doet teambesprekingen en onderhoudt contact met de media. Grasduinend door de lijst met spelers ontdek je snel wie de doelpuntenmachines van Fortuna Köln zijn of de grootste talenten van Bari.

 

Ik heb pas nog gelezen, dat de medewerkers van het managersspel, meer dan 1300 scouts wereldwijd, niets ontgaat. In veel gevallen zijn het enthousiaste spelers die een onkostenvergoeding en elk jaar het nieuwe spel gratis krijgen. Niet alleen basale gegevens als lengte, gewicht en geboorteplaats zijn vastgelegd, in elk land worden voetballers beoordeeld op hun snelheid, techniek, door­zettingsvermogen, passnauwkeurigheid, overzicht, schotkracht en winnaarsmentaliteit. Alles om het spel zo realistisch mogelijk te maken.

 

Het mooiste verhaal was dat artikel over de Hagenees Jeroen Thijssen, een gamer van al 39 jaar, die vanuit zijn woonplaats Den Haag alle data over Nederlandse voetballers verzamelt.   Inmiddels schijnt hij als hoofdscout van de makers van Football Manager door het leven te gaan en heeft hij enthousiaste vrijwilligers rondlopen bij de clubs in de eredivisie en eerste divisie. Zo zegt hij bijvoorbeeld: “In de ideale situatie heb ik per club twee mensen: een fanatieke speler van Football Manager die wedstrijden bezoekt en iemand binnen de club die de laatste ontwikkelingen volgt. Dan missen we als spel niets.”

Dat is natuurlijk ook een manier om als club gebruik te maken van de databank en de spelerupdates om spelers te zoeken, waardoor je slechts een mobiele scout nodig hebt.

  

Of dat verhaal over Antoine Griezmann, ster van Barcelona, hij is eveneens een fanatieke gamer en publiceert geregeld screenshots van zijn elftal, waarin hij graag Matthijs de Ligt en Frenkie de Jong opstelt.

 

En wat dacht u van het verhaal over FC Bakoe? Die hebben een coach aangenomen op ­basis van zijn prestaties als virtuele manager.  Voorts zouden Engelse clubs als Everton en Watford het spel gebruiken om talenten in het buitenland te ontdekken. Zo kenden gamers Lionel Messi al jaren voor hij zijn debuut bij Barcelona maakte.

 

En laten wij wel wezen, dankzij de kennis die ik als FM gamer in det spel heb opgedaan, ben ik tot nu toe erin geslaagd, een echte voetbalclub te managen, ook al is het maar een kleine amateurclub. Maar spannend is het wel.

 

Toen ik vanavond een nieuwe campinggast naar zijn standplaats/locatie bracht, zag ik ook Tony.  Hij zat in zijn rolstoel naar een stel van die jonge apen te gluren, maar mocht blijkbaar niet meedoen. Toch zielig hoor.  Ik kreeg dat beeld niet meer uit mijn hoofd. En ook s nachts werd ik een paar keer wakker en telkens zag ik die jongen weer hoe hij als een zielig hoopje mens naar die gastjes zat te gluren, in de hoop  dat ze hem mee lieten doen. De droom van elke jongen, tenminste ik had als kind deze droom die door mijn ouders nooit gerealiseerd werd, is toch in de zomer heerlijk op een camping te zitten en met een bende jongeren van alles en nog wat uit te halen. Maar zit je in een rolstoel, dan heb je niets. Je kunt nergens aan meedoen. Balen toch?

150w4kib.jpg

 

Op weg naar de club komen wij altijd op de Tottenham Court Rd langs een electronicawinkel en omdat wij ruim op tijd waren, vroeg ik mr. Harris of die even wilde stoppen, want dan kon ik nog een boodschap  doen.  Mijn baas was nieuwsgierig en dus vertelde ik hem, wat mijn bedoeling was. Aanvankelijk twijfelde hij aan mijn geestelijke vermogens, maar na een ietwat langere uitleg, was die het volledig met me eens en vergezelde me in de winkel. Ik kocht een behoorlijke en nieuwe laptop met alles erop en eraan.  Dankzij mr. Harris kreeg ik nog extra korting ook en de verkoper voegde er nog een mooie cadeauverpakking toe. Tevens beloofde de verkoper onze eerstvolgende thuiswedstrijd te bezoeken.

155hikju.jpg

 

En ja hoor, op de club regelde mr. Harris een compleet tenue, trainingspak, Shirt en petje met clublogo voor mijn nieuwe 2de assistent Tony. Materiaalman Simon deed ook nog een complete set erbij, zodat Tony voorlopig vooruit kon.  

 

Toen ik s avonds onze werkster, mrs. Parker en haar zoontje Tony opzocht, om hem de kleding en de laptop te overhandigen, wist ik even niet welke kant ik op moest kijken. Want zowel de jongen als ook zijn moeder begonnen ineens te janken en daar kan ik nu helemaal niet tegen.

Natuurlijk regelde ik via Steam ook een splinternieuw game FM20 en deelde Tony mede, dat hij vanaf nu mijn tweede assistent en mijn scout was. Onder anderen beloofde ik hem, dat ik hem in de komende dagen zou laten zien hoe hij al onze spelers kon analyseren en mogelijk nieuwe talenten en huurspelers kon achterhalen. Tony was dolgelukkig en ik was tevreden, omdat hij eindelijk niet meer zielig zat te kijken.

 

 

159taky1.jpg

Yes, yes, yes – nu zijn wij spekkoper. Wij hadden er eerst 3 en nu al 5. Ik ben benieuwd hoeveel wij er na 10 wedstrijden hebben?

 

160h0jty.jpg

Maar mr. Harris toch?  Onze duurste speler is net € 550 waard.

 

161a0j0n.jpg

 

 

Op woensdag 14 augustus spelen wij in Catford, een district in het zuidoosten van Londen en het administratieve centrum van de London Borough of Lewisham. Het ligt ten zuidwesten van Lewisham zelf, meestal in de wijk Rushey Green en Catford South. De bevolking van Catford, inclusief de wijk Bellingham, was 44.905 vanaf 2011.

Het gebied is in het London Plan geïdentificeerd als een van de 35 belangrijkste centra in Groot-Londen.

156bujve.jpg

 

Onze tegenstander in Catford is Forest Hill Park Football Club. Ze zijn momenteel lid van de Southern Counties East League Division One en spelen in de Ladywell Arena.

1570uj57.jpg

 

De Ladywell Arena is een sportarena voor meerdere doeleinden in Ladywell in Lewisham. Het wordt gebruikt door de atletiekclubs Kent en Blackheath Harriers en de voetbalclubs Lewisham Borough en Forest Hill Park.

1584pkgr.jpg

 

Voor maar liefst 66 spreek zesenzestig toeschouwers inclusief een handvol fans van ons en Tony verschenen wij In de Ladywell Arena. Uiteraard in een aanvallende 4-4-2 opstelling, The Forest in 4-3-3. Scheidsrechter was ene Paul Howard.

 

Over de match kan ik kort zijn: wij waren in bestbezetting en zo speelden wij ook. Snel, met veel pressing en dominant. Bij het rustsignaal was de match als het ware al gespeeld en stonden wij met 0 : 3 voor, dankzij een hattrick van nieuwe spits Habte.  In de tweede helft scoorde Habte in de 65ste minuut zijn vierde doelpunt en 1 minuut later mocht ene Gray tegenscoren.  Trouwens keurde de scheids in de 81ste minuut nog een doelpunt van ons af wegens een vermeende overtreding.  Overtreding of niet, wij waren de betere ploeg en hebben verdiend gewonnen.

 

Spoiler

162m2k45.jpg

 

1630bjop.jpg

 

164z6jz0.jpg

 

 

@True_Legend  @Vlonkie  @Chimpa  @TheRedOne  @ROEMM  @Makalakalane  @Daniell  @r4vje  @rik1991  @Olivierke  @stef1978  @T10  @spaansetukker  @Kavinos  @joosthaf  @komodo25  @neva

 

Bedankt voor jullie reacties.

Edited by germandutch

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...