Jump to content

Recommended Posts

Nogmaals, ik val je niet aan omdat je die docu's van Michael Moore slecht vindt he, des gouts et des couleurs uiteraard. Maar hem verwijten van eenzijdige documentaires te maken, is als zeggen dat een banaan krom is. Dat weet je toch al op voorhand, je weet bij Michael Moore toch waar je je mee inlaat?

 

En als je het overzicht van je maand hier post en daar is een aanklikbare recensie bij, dan maak je het zelf openbaar en moet je niet schrikken als ik je daar op aanspreek. Grow a couple.

Link to post
Share on other sites
  • Replies 3.6k
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

Top Posters In This Topic

Popular Posts

Joker gezien van de week. Bizar goede film, die Joaquin Phoenix speelt echt geweldig goed zeg.

Absoluut      

Ik raad iedereen aan Contratiempo te kijken. Geweldige film, met name het einde is zeer sterk.

The Exorcist > The Omen

 

Al kan het natuurlijk ook gewoon zijn omdat ik die eerste als kind had gezien, en zelfs één van mijn favoriete film was. (1. the exorcist 2. hachi: a dog's tale 3. titanic 4. das experiment 5. twilight), stond er ergens op een oud moviemeter account toen ik klein was. Ik vind ze alle vijf nog steeds leuk, maar vroeger ging ik dat soort films als The Exorcist veel leuker gevonden hebben dan nu, daarmee dat ik blij hem heb al gezien te hebben. Wat verder ook nog meespeelde is volgens mij een bezeten kind beter is dan een kind dat de duivel is. Dan komen we weer terug bij hetzelfde probleem van een film die verrassend genoeg heel recent besproken werd hier.

 

"Ik ben hier de enige die rankt op excentrieke manier" is natuurlijk gewoon onzin hoor. Zoiets roepen komt een beetje over als anders doen, om het anders doen. Verder is er niks excentriek aan de schaal 1 tot 10 volledig te gebruiken, daarvoor is ie gemaakt. Niet iedereen doet dat, maar jij bent echt niet de enige. Ik heb bv zelf ook vaak genoeg zowel heel laag als heel hoog gegaan qua cijfer. De enige die in mijn ogen excentriek rankt is Kyrill, en dat ligt (imo) aan zijn hele hoge cijfers. Maar als dat werkt voor hem, prima. Die 1/10 voor Let's talk about Kevin vond ik trouwens ook vrij onzinnig, goed, je kan zeggen dat een bepaalde stijl je niet ligt of dat de inhoud zwartgallig is, maar als het over film gaat zijn er wat mij betreft ook nog altijd bepaalde esthetische regels die gehandhaafd kunnen worden en kun je bijvoorbeeld over de acteurs in die film moeilijk gaan zeggen dat hun prestatie een 1 waard is. Dan ben ik heel benieuwd welk cijfer je The Room zou geven, daar moet je dan waarschijnlijk onder 0 voor duiken. Maargoed, dat is mijn mening, verder is het ook allemaal niet zo belangrijk.

 

Hier en ook op whatiwatch zie ik het niet vaak, hoewel er wel veel gebruikers zijn die zeer hoge noteringen gebruiken, terwijl bij jou een acht en zelfs een zeven al aangeeft van: ik vond het (zeer) goed, terwijl een zeven voor kyrill vaak niet zo goed of gewoontjes zal zijn (denk ik), of anderen een zes geven voor matig.

 

Op moviemeter gebruiken mensen dan wel weer de volledige schaal soms; ik ben daar ook gestart. Er zijn er die raar ranken, onderhond is pas erg excentriek of members die een gemiddelde van 2.17 halen (4.33/10)

Edited by Lakigigar
Link to post
Share on other sites

Geniet gewoon lekker van je filmpjes man. Is 'ie goed, is 'ie goed. Is'ie kut, is 'ie kut. Maar probeer gewoon een beetje lijn te houden in je posts man. De ene dag doe je precies het tegen over gestelde dan waar je een week ervoor nog hele verhalen over verteld.

Link to post
Share on other sites

Ik zou er bijna een boek over kunnen schrijven, denk ook dat ik hem binnenkort nog een keer ga zien. Het grappige is dat ik direct na afloop nog wel een paar minpuntjes had, maar die ben ik lekker allemaal vergeten. ;c

 

Arrival (2016, Denis Villeneuve) NwQey.jpg

 

Alien, het is eigenlijk een wat denigrerende term. Een veel betere term is wellicht ‘buitenaards leven’, want waarom zouden we niet wat meer respect hebben voor iets wat we niet kennen? Arrival behandelt die vraag, en nog een aantal andere ethische vraagstukken, op een manier die weinig te maken heeft met de ons bekende science fictionfilms met buitenaardse wezens.

 

161108_313219_Ebaooq5_800_334.jpg

 

De plot is moeilijk uit te leggen zonder gelijk in te gaan op de existentiële vraagstukken die de revue passeren. Het komt erop neer dat 12 buitenaardse schepen op aarde landen en wij - de mens - niet weten wat we ermee moeten. Verwacht hierbij geen War of the Worlds of andere actiefilmpraktijken, maar een ingetogen en subtiele vertelling die wetenschappelijke vraagstukken combineert met humane en existentiële dilemma’s. De regie van Denis Villeneuve (Sicario, Prisoners, Enemy) is wederom ontzettend goed verzorgd, componist Jóhann Jóhannsson (hij verzorgde ook de score van Sicario) is opnieuw in vorm en de beelden van Bradford Young (A Most Violent Year, Ain’t Them Bodies Saints) zijn on point. De film ademt op alle gebieden vakmanschap uit, want bijvoorbeeld ook het setdesign en de composities zijn heerlijk strak, maar Arrival is bovenal een film die aanzet tot nadenken.

 

Het begint al met de vraag wat je zou doen bij het ontmoeten of ontdekken van buitenaards leven op onze planeet. Er naartoe gaan en alles laten vallen? Aanraken? Wegrennen? Een vraag die je pas oprecht kunt beantwoorden als het zo ver komt en laten we eerlijk zijn: Arrival laat het ernstig dichtbij komen en legt de intenties van onze soort onder een vergrootglas. Wij mensen worden zo geregeerd door angst en we worden zo gevoed met bepaalde ideeën, dat de kans groot is dat we direct de confrontatie aan willen gaan. Dat de minste of geringste onverwachte beweging van de onbekende soort een uiting is van kwaadaardigheid. Dat we er vanuit gaan dat zij hier met slechte bedoelingen komen. Dat we overgaan tot actie, op het moment dat we horen wat we willen horen. Of denken te horen.

 

161108_313219_L4xdrwJ_800_334.jpg

 

Het is juist dat horen en het interpreteren van wat we horen, met als specifieke grondslag het communiceren waarmee alles begint, dat zo’n interessant thema is in Arrival. Niet voor niets speelt Amy Adams (wanneer pakt ze die Oscar nu eens?) een communicatiedeskundige. Zij mag proberen te communiceren met de buitenaardse wezens, maar hoe doe je dat? Welke taal spreken zij, kunnen wij die wel begrijpen en kunnen zij ons wel begrijpen? Een verschrikkelijk interessante vraag die je zomaar kunt doortrekken naar alle wereldproblematiek en heel veel andere vormen van grote of kleine meningsverschillen: hoe vaak ligt de basis daarbij nu aan het onvermogen goed en duidelijk met elkaar te kunnen communiceren? De ontleding van de belangrijkste vraag die ‘wij’ in Arrival stellen en hoe moeilijk het is dat over te brengen, laat wat dat betreft goed zien dat communiceren minder makkelijk is dan het lijkt. Heel veel is te interpreteren en juist daar schuilt een risico, want hoe vaak wordt iets niet onterecht negatief opgevat?

 

Wij zijn echter de mens, slimmer dan alles, het toppunt van de evolutie, maar toch de grootste veroorzaker van destructie van onze planeet. Zijn wij wel zo goed als wij denken? Kijkend naar de evolutietheorie, zijn wij begonnen als prooidieren. Altijd op jacht, op zoek naar dominantie en overleving. Natuurlijk instinct. Maar dat natuurlijke instinct hebben we nog steeds, die drang naar het zijn van de beste zijn we nooit kwijtgeraakt. Als we daarbij gevoed worden door angst, opgelegd door politici en het journaille, wat is dan de eerste reactie als we ergens onzekerheid over hebben of iets verkeerd interpreteren – door de negatieve connotatie die wij bij bepaalde woorden hebben? Precies, dan gaan we het liefst over tot actie, met alle gevolgen van dien.

 

161108_313219_LD0QS3W_800_336.jpg

 

De vraag die je daarbij kunt stellen, is of dat het allemaal waard is: wat leveren al die geweldsuitingen op? Misschien wel het averechtse, want hoe groot is de kans dat wij de kracht van de tegenstander juist hebben ingeschat? En wie zijn wij überhaupt om te beslissen over een mensenleven, wetende wat de afloop gaat zijn? Kunnen wij dat wel? Ook die vraag wordt in Arrival gesteld: als je zou weten wat er gaat gebeuren, zou je dan iets anders doen? Het knappe van Arrival is dat deze specifieke subplot de film een hart geeft, zonder met vals sentiment te komen. De wetenschappelijke kant van de film is razend boeiend, maar het gevoelsmatige en emotionele aspect is echter net zo sterk. Bij een film met deze opzet is dat misschien wel de grootste verdienste van de regisseur.

 

Arrival is misschien niet de perfecte film, want er zijn ongetwijfeld een paar puntjes waar je kritiek op kunt hebben. Met name naar het einde toe gaat het soms net iets te snel, waarbij de geloofwaardigheid net iets teveel van het accepterend vermogen vereist, simpelweg omdat dat niet goed genoeg is uitgewerkt. Het zijn echter steeds hele kleine dingen die beter hadden kunnen zijn, maar deze vlekken zijn niet groot genoeg om het geheel te besmeuren. Vooral omdat het hart van de film je dit makkelijker kan doen vergeven, omdat dat er steeds weer doorheen komt.

 

161108_313219_IUVBpXF_800_334.jpg

 

Arrival roept vragen op en soms zijn dit vragen die je niet zomaar kunt beantwoorden. Is dat erg? Nee, zeker niet in dit geval. Arrival is een perfect voorbeeld waarbij de magie van de film meer zit in het stellen van de vraag dan in het vinden van het antwoord. Villeneuve laat je hierdoor net als bij Enemy zelf nadenken en levert interessante stof om na afloop uitgebreid over te discussiëren. Maar belangrijker is dat hij twee belangrijke elementen erg overtuigend samenvoegt: het gevoel en de ratio. En dat is bij dit onderwerp en deze uitwerking van de plot een prestatie van formaat.

 

Link to post
Share on other sites

Goeie review jom

 

Ik vond hem zelf niet zo spectaculair als Vin, meer "gewoon" goed, maar het is inderdaad absoluut een film die zich leent tot flink wat discussie achteraf, zoals ook bij ons het geval was ;c Qua thematiek is hij zeer boeiend, al vind ik het ook wel een kwestie van hoe ver je erin meegaat. En daar komen die minpuntjes dan om de hoek loeren.

Link to post
Share on other sites

Ik vond hem héél sterk en knap hoe Villeneuve nu al film na film iets aardigs nieuws doet. Natuurlijk er zit vaak een vorm van mysterie in (als ik zijn werk vanaf Enemy/Prisoners pak), wat dat betreft wel een beetje vergelijkbaar met Nolan (niet qua type film, maar dat hij verschillende films maakt die toch nog een bepaalde overlap hebben).

 

Die sequel van Blade Runner gaat dan ook zo goed worden als je alles bij elkaar optelt. Villeuve, Ryan Gosling, Harrison Ford, Ridley Scott, ect... Goed natuurlijk nog geen garantie, maar je hoopt er zo op.

 

Ik zag vorige week ook de eerste "trailer" (als je het al zo kan noemen) van Dunkirk in de bios zag er ook wel lekker uit.

Link to post
Share on other sites

carol-cate-blanchett-rooney-mara-kino.jpg

 

Carol Lang uitgesteld, uiteindelijk nu toch bekeken, en helaas ik had er een pak meer van verwacht. Eerst en vooral start ik met de positieve punten. De twee hoofdrollen worden uitstekend vertolkt, en ik zie zowel Rooney Mara als Cate Blanchett graag bezig. Veel heb ik beide actrices nog niet aan het werk gezien, maar ik zie beiden ontzettend graag bezig. Cate heeft verder een enorm zwoele stem, en die stem gaf het personage dat ze speelde ook wel kleur en enige aantrekkelijkheid. In dat opzicht slaagt de film zeker en vast, en dit vind ik ook een zeer sterk positieve punt. Verder zit het qua sfeer ook zeer goed, en daar draagt vooral de audio aan bij. Het camerawerk ook met momenten, maar zeker niet altijd en soms was het erg storend of creëerde het ook afstand tussen jou en het medium. Inhoudelijk vind ik het verder niet erg vlot verteld, wellicht deels te wijten aan de montage of de mindere keuzes van scènes. Misschien zou het ook geholpen hebben, mocht men zich meer op een specifiek punt van de film gefocust hebben. Zo zat er wel van alles iets in, en vind ik het geheel uiteindelijk te weinig van alles en te veel van ieder iets. Ook erg storend dat we beginnen met een flashforward. Daar ben ik absoluut geen fan van, integendeel zelfs. Ik vind het geen vlotte film, en die meer leunt op sfeer en acteerprestaties (of zelfs nog meer op voorkomen) maar daar is niets mis mee.

 

6,5

Link to post
Share on other sites

The Accountant (2016, Gavin O'Connor) vQuuD.jpg

 

Beknopte mening: de film wil net iets teveel. Autisme is niet per definitie slecht, het hart op twee manieren, de cultige humor, de actie, het slimme, de bijna comic-achtige 'rise of'-opzet. Alles heeft wel iets, maar bij elkaar is het te ambitieus. Op zich geen ramp, maar een hoogvlieger is het niet.

 

Maar, het meest opvallende vond ik nog wel, en misschien is het wel bewust gedaan om een cultfilm te creëren: Ben Affleck. De acteur die moeite heeft expressies in zijn gezicht te vormen, moet hier een autist spelen die minimale gezichtsexpressies heeft. Dus iemand die dat niet heeft moet gaan doen alsof hij dat niet heeft. :D Hoe verzin je het? :D

Edited by vinnypassy
Link to post
Share on other sites

My Blueberry Nights

 

My-Blueberry-Nights-019.jpg

 

Best een aangename film, die vooral op vlak van sfeer en audiovisuele ondersteuning zeer goede punten scoort. Inhoudelijk kon het wel wat meer gepolijst worden, en ontbreekt misschien iets dat er echt bovenuit stijgt, maar het is wel oké. Acteerprestaties zijn best wel goed, ik zie de rustige en ergens toch wel introverte Norah Jones graag bezig. Ook Natalie Portman en Jude Law hadden leuke rollen. Het stukje van Rachel Weisz vond ik dan weer iets minder. De stijl en de muziek zijn heel mooi. Het is heel fijn om naar deze beelden te kijken. Ja, het was wel fijn om deze eens gezien te hebben. Een kleine acht van mij.

 

(en toch heerst achteraf toch een licht ontgoocheld gevoel, had er veel van verwacht, volgende die ik zal moeten zijn is een nieuwe herkijkbeurt van fa yeung nin wa en 2046.

Link to post
Share on other sites

Wat is dat met alle films die plots uitgesteld zijn? La la land, misschien pas in februari. Bon, ik was aan het twijfelen of ik Arrival wel wou zien, maar dan gaan we die in de plek wel gaan zien, want mij kennende zal ik niet naar de nieuwe Harry Potter of Assassin's Creed gaan, mede omdat ik er ook niet veel van verwacht, en ook omdat ik echt geen drie keer naar de cinéma ga gaan op anderhalve maand tijd, omdat ik veel liever naar het filmhuis ga dan naar de cinéma (gezelliger ook). Bij assassin's creed moet hij ook langer dan twee weken draaien, want ik ben niet thuis en er zijn ook feestdagen dan.

 

Ik begin er langzaam aan schrik voor te krijgen dat dat eindejaarslijstje heel karig zal worden op die manier. Ik moet wel nog heel wat zien en vanaf morgen probeer ik elke dag een film te zien die dit jaar uitkwam. Ik hoop nog een paar hoogtepunten, dit zijn dehenen die ik zeker nog wou zien, en als ik daarmee klaar ben (als!), zien we wel wat we dan nog willen zien, maar eerst dit. En voor vandaag heb ik zin in Marvel

 

[spoiler=lijstje films]

filmhuis: i, daniel blake

the light between ocean

le ciel flamand

forushande

cinéma: Arrival

 

zvizdan

belgica

elle

me before you

don't breathe

sparrows

anthropoid

the beauty inside

busanhaeng

eye in the sky

elser

the wailing

hell or high water

hardcore henry

the invitation

james white

lights out

the legend of tarzan

brooklyn

the danish girl

trumbo

finding dory

weiner

 

 

 

 

Edited by Lakigigar
Link to post
Share on other sites
Maar, het meest opvallende vond ik nog wel, en misschien is het wel bewust gedaan om een cultfilm te creëren: Ben Affleck. De acteur die moeite heeft expressies in zijn gezicht te vormen, moet hier een autist spelen die minimale gezichtsexpressies heeft. Dus iemand die dat niet heeft moet gaan doen alsof hij dat niet heeft. :D Hoe verzin je het? :D

 

Haha :D

 

Gister trouwens Money Monster gezien. Vrij matige film eigenlijk.

Link to post
Share on other sites
Eshtebak [Clash] kan toch wel als één van de pareltjes van 2016 gezien worden. Sterke film over de protesten destijds in Egypte, volledig gefilmd vanuit een politiebus.

 

ziet er inderdaad iets goeds uit.

 

premiere-belgica---felix-van-groeningen.jpg

 

Belgica: De nieuwe van Van Groeningen vind ik wel geslaagd. Het is niet zijn beste film, maar de sterke punten uit zijn andere films komen ook hier terug, en Van Groeningen is wel een heer en meester in het creëren van sfeer en herkenbare situaties. Dat ruwe versterkt dat ook wel, de taal is heel overtuigend en hoe de personages zich gedragen is uiterst realistisch, op dat vlak zijn zijn films echt wel wereldklasse. Bij andere films krijg je dat gevoel minder of zelfs niet. Als je er dan in slaagt om een boeiend verhaal te vertellen, dan heb je je job goed gedaan. Neen, er is misschien niet echt een begin- of een eindpunt, maar in feite zal geen enkel verhaal uit het dagelijks leven dat kennen. Die structuur is dan ook niet nodig, en haalt je zelfs vaker meer uit een verhaal dan in een verhaal. Goede acteerprestaties, en best wel geslaagd. Achtje

Link to post
Share on other sites

De Premier gezien, de nieuwe Erik Van Looy. Niet echt zijn beste film zeg. Naar Vlaamse normen nog steeds best goed maar in het huidige Hollywood-klimaat is het toch niets wat we nog niet eerder hebben gezien. De spanning zit er vaak wel goed in, ook al is het dan iets te clichématig, en af en toe brengt een twist je ook op het verkeerde pad. De cast vond ik een beetje onevenwichtig, Koen De Bouw heeft zeker al veel betere rollen gespeeld, eigenlijk waren Tine Reymer en Charlotte Vandermeersch nog het meest imposant. Verder ook heel erg jammer dat Van Looy na De Zaak Alzheimer en Loft hier voor het einde wederom krak hetzelfde truukje gebruikt.

 

3*

Link to post
Share on other sites

Safe: Nog eens een Statham opgelegd, enja ook deze beviel me wel. Ik vind het zelfs één van de betere die ik tot dusver heb gezien. Misschien zelfs de beste samen met The Transporter (die meer over-the-top was) van de negen films die ik tot nu toe heb gezien. Ik ben normaal geen (grote) fan van actiefilms, maar Statham heeft toch een bepaalde gave die ervoor zorgt dat ik hem wel heel graag aan het werk zie. Plot is eenvoudig, wat warrig door de verschillende bendes maar wel oké. UItwerking is best goed, actiescènes zijn oké, tempo is goed, eigenlijk weinig op aan te merken. Je weet wat je kan verwachten, en je krijgt wat je wilt. 6,5

 

The Finest Hours: Leuke verrassing. Vandaag deze in 4D kunnen aanschouwen ( :mrgy: ), vandaar dat ik hem ook maar bekeek. En ik moet zeggen dat hij beter is dan verwacht. Ja, het is een heldenverhaal, er is een romantisch zijlijntje, het is best wel voorspelbaar en of hij volledig waarheidsgetrouw is betwijfel ik, maar aside of dat is dit toch best een goede film. Ik heb me er best wel mee geamuseerd. De cast lijkt veel semi-bekende namen te hebben, die ik nog niet kende en vaak alleen maar bij naam dus op vlak hoop ik mijn kennis ook wat bijgeschaafd te hebben (Chris Pine en Casey Affleck). Holliday Grainger kende ik al uit The Borgias, hier heeft ze een minder leuke rol, maar haar rol in die serie is er dan ook één uit de duizend. Het werd wel wat technisch bij momenten, en van dit soort dingen heb ik weinig kennis. En i'm very sorry maar die rating van 2.97 is belachelijk laag, als je ziet wat voor cijfers sommige ondingen hier hadden, vandaar dat ik eigenlijk niet zo hoge verwachtingen had, wat niet correct bleek te zijn. 7,5

Link to post
Share on other sites

Hardcore Henry: Tja, een film met veel plus- en minpunten, zo kan je Hardcore Henry wel noemen. Een beetje cult. Het begint allemaal zeer goed, met een beetje mysterie wat hier wel paste, en het pad had daar nog wel meer op mogen voortborduren voor mij. Daarna neemt de actie het wel over, en met momenten wordt het wel een beetje over-de-top. Het nieuwe element: first person view (welbekend van de games) werkt zeer goed voor mij. Ik ben erg benieuwd ben hoe het zou werken mocht het wat minder een actieavontuur zijn. Misschien dat we het nog wel zullen zien in de toekomst, al brengt het ook wel een paar moeilijkheden met zich mee zoals de montage, meer stabiliteit, spraak en hoe een goed verhaal zich daar ook op kan aansluiten. In deze film werkt het dus zeer goed, en zorgt het wel voor enkele surprise momenten. Wat opvalt is dat je ook wel meer in die persoon kan inleven, zo keek ik ook naar boven wanneer ik naar boven kreeg en had ik hoogtevrees.

 

Het verhaal is best wel oké, maar op het einde ging het wel helemaal uit de bocht [tekst]om daarna richting een goed einde af te stevenen, en het uiteindelijk toch te verkloten. Durf toch eens die laatste vijf minuten weg te knippen.[/tekst] Verder begon de actie naar het einde toe wel te vervelen. Ik had het gevoel dat het in het algemeen wat minder boeiend werd. Wat ik verder heel erg jammer vond, is dat het te veel een parodie op een shootergame zoals Call of Duty en te weinig op een zelfstandig product. Alle wapens en classes kwamen voorbij, en hoewel je zeker zoiets niet serieus moet nemen (dat doe ik niet), begint het wel te storen wanneer dat dat duidelijk wordt. Het had iets meer een eigen weg kunnen kiezen, zo had ik zeer graag wat meer rustperiodes gewild, en dat het mysterieuze gevoel van het begin nog zou terugkeren (hoewel de mysterie deels wel aanwezig bleef). Geloofwaardig is het verhaaltje ook niet trouwens, maar dat pretendeert en beweert de film ook nergens te zijn, en daar gaat het niet om.

 

Ik vind het wel een leuk experiment, maar zeker geen meesterwerk.

 

7,2

Link to post
Share on other sites

La Fille Inconnu

 

De nieuwste film van de broers Dardenne. Heb een beetje het gevoel dat hun truukje stilaan aan het uitwerken is. Heel vaak zelfde setting en gelijkaardige uitwerking terwijl het in mijn ogen alleen maar minder aangrijpend wordt dan hun oudere films. Deze was ook gewoon niet overtuigend genoeg om er echt emotioneel in geïnvesteerd te raken, er waren zelfs momenten waar het acteerwerk ondermaats was, een grote zeldzaamheid in Dardenne films. Om maar te zeggen.

 

3*

Link to post
Share on other sites

War Dogs

 

Mwah. Als je de onvermijdelijke vergelijking maakt met Lord of War dan komt die daar toch een pak beter uit. Deze is meer gevalletje 'eerst gebeurde dit, toen gebeurde dat, enzovoorts' zonder dat er echt eens iets onverwacht gebeurt of het ergens spannend wordt.

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Announcements


×
×
  • Create New...