Jump to content

HBO: The Wire


vinnypassy
 Share

Recommended Posts

Bij mij is het onbetwist top 1 materiaal. Zo rauw en realistisch zie je het nergens. Wat zou jij dan betere dramaseries vinden?
The West Wing, Friday Night Lights, The Sopranos. Dus dan is het nummer 4.

 

Rauw is inderdaad het beste woord om deze serie te beschrijven.

Link to comment
Share on other sites

  • Replies 300
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

  • 4 months later...

Ik heb gisteren de laatste aflevering van The Wire gekeken. Aan het begin vond ik het nog niet erg interessant, maar ik werd er uiteindelijk toch ingezogen. Vooral het vierde seizoen vond ik indrukwekkend, misschien ook omdat Jimmy McNulty daar wat minder in voorkwam. Een erg goede serie, alleen het heeft wat mij betreft toch echt wat minpunten.

 

Het begin bijvoorbeeld. Het duurde echt tot halverwege het eerste seizoen tot ik het een beetje interessant en spannend begon te vinden. Bij de eerste drie afleveringen viel ik zelfs bijna in slaap.

Ook de hoofdpersoon, Jimmy McNulty, was voor mij af en toe een doorn in het oog. Die kerel moet één van de meest onsympathieke hoofdpersonages aller tijden zijn. Ik kon me af en toe echt kapot ergeren aan die kerel.

En ik vind de show af en toe iets té deprimerend. Ik snap heel goed dat ze een realistisch beeld willen scheppen van Baltimore, en dat dat beeld niet rooskleurig is. Maar in het laatste seizoen introduceren ze een redactie van een krant. Waarom kiezen ze dan een krant uit die in elkaar aan het storten is? Dit deprimerende tintje van de serie zorgde er aan het eind voor dat de dood van sommige personages mij gewoon bijna koud liet. Eigenlijk is het elk seizoen een beetje het zelfde idee: Het begint met één grote pleuriszooi, dan wordt er langzaamaan een beetje hoop opgebouwd, en die hoop wordt aan het eind van het seizoen weer keihard neergehaald.

 

Maar over het algemeen moet ik meegaan met de mensen die zeggen die zeggen dat dit één van de beste series is die er bestaan. Het realisme, de acteerprestaties, de hoeveelheid aan herkenbare personages, het is allemaal van een heel hoog niveau en hoewel ik het af en toe wat saai vond, en me aan sommige dingen ergerde, heb ik toch genoten van deze serie.

Link to comment
Share on other sites

Sorry, maar als ik het zo lees heb je echt helemaal niets begrepen van de serie. Een groot thematiek in de serie is juist menselijk falen en de oorzaken daarvan. Dat is, imo, ook juist wat de serie zo ontzettend goed en (voor een serie) realistisch maakt. Daarbij komt dat de dood van personages, in tegenstelling tot andere series, in eerste instantie helemaal niet bedoeld is om je te raken of shockeren. De boodschap is vooral: niemand is onsterfelijk. Of misschien nog wel beter: iedereen is menselijk.

 

Een ander beklag van je is dat McNutty (Bubbles _O_) zo onsympathiek is. Dat is juist de bedoeling. The Wire is geen serie waarin iemand beter wordt afgeschilderd dan hij is. Helden bestaan niet. Daarom is het ook juist zo mooi dat de beste detective van het korps ondertussen de allergrootste klootzak allertijden is. Dat maakt McNulty juist een mens en daarmee een fantastisch personage.

 

The Wire is meer dan entertainment. The Wire is kunst. De literatuur onder de tv-series.

 

Edit: Dit is echt één van de beste scene's uit een serie ooit:

 

[YOUTUBE]6sNZ7ulO1RQ[/YOUTUBE]

Link to comment
Share on other sites

Sorry, maar als ik het zo lees heb je echt helemaal niets begrepen van de serie. Een groot thematiek in de serie is juist menselijk falen en de oorzaken daarvan. Dat is, imo, ook juist wat de serie zo ontzettend goed en (voor een serie) realistisch maakt. Daarbij komt dat de dood van personages, in tegenstelling tot andere series, in eerste instantie helemaal niet bedoeld is om je te raken of shockeren. De boodschap is vooral: niemand is onsterfelijk. Of misschien nog wel beter: iedereen is menselijk.

 

Dat kan zo zijn, maar aan het begin van deze serie raakte de dood van personages me nog wel en shockeerde ze me wel. Dat dat aan het eind niet meer het geval was kan alleen een resultaat zijn van het deprimerende dat deze serie heeft. Sowieso vin dik het raar dat je "ik vind de serie soms te deprimerend" doorlinkt naar "je hebt niets begrepen van de serie". Dat ze met de dood van sommige personages (vooral aan het eind) de sterfelijkheid en de dunne draad tussen leven en dood willen aangeven, snap ik ook nog wel.

 

[spoiler=Seizoen 5 Spoiler]Anders hadden ze Omar wel door een peloton commando's laten vermoorden, en niet door zo'n klein jochie.

 

 

Dat het de bedoeling is dat McNulty onsympathiek is kan wel zo zijn, maar dat neemt niet weg dat ik me nog steeds aan zijn gedrag erger.

Link to comment
Share on other sites

Dat kan zo zijn, maar aan het begin van deze serie raakte de dood van personages me nog wel en shockeerde ze me wel. Dat dat aan het eind niet meer het geval was kan alleen een resultaat zijn van het deprimerende dat deze serie heeft.

De dingen die je zouden moeten raken zijn niet de dode personages. Dingen die je zouden moeten raken zijn bijvoorbeeld:

[spoiler=Seizoen 5]De manier waarop iemand dood gaat. Of door wie. Dat Omar dood gaat kon iedereen al jaren aan zien komen. Het trieste is juist dat het door een kind van 12(?) gebeurt. Of eigenlijk is het trieste dat er in Amerikaanse steden daadwerkelijk kinderen elkaar af lopen te knallen onder het mom van gangoorlogen etc. The Wire zit vol met dit soort kritiek op de maatschappij en dat draagt bij aan de grootsheid van de serie.

Sowieso vin dik het raar dat je "ik vind de serie soms te deprimerend" doorlinkt naar "je hebt niets begrepen van de serie".

Dat zeg ik omdat het de bedoeling is om een deprimerend plaatje neer te zetten. Als je dan daar over begint te klagen, dan snap je de opzet van de makers niet. Dat is alsof je over een Picasso-schilderij zegt dat je het té abstract vindt. Het kan voor jouw smaak té abstract of in dit geval té deprimerend zijn, maar dat doet niet af aan de kwaliteit van het product en het succes van de opzet.

 

Dat het de bedoeling is dat McNulty onsympathiek is kan wel zo zijn, maar dat neemt niet weg dat ik me nog steeds aan zijn gedrag erger.

Jij ergert je aan hem, zijn omgeving ergert zich aan hem, maar niemand kan ontkennen dat het een ontzettende goede detective is. Wat dat betreft laten de makers je dus precies ervaren hoe de andere personages McNulty ervaren.

Link to comment
Share on other sites

Go get 'em Brillie, ben het helemaal met je eens. (y) Het zogenaamde 'deprimerende' is juist wat de serie zo realistisch en daarmee zo goed maakt. The Wire is geen eenvoudige kost en je moet er (ik wel in ieder geval) even doorheen bijten om erin te komen, maar als je eenmaal doorhebt wat de bedoeling is geweest van de schrijvers, dan kun je niet anders concluderen dan dat dit inderdaad kunst is.

Link to comment
Share on other sites

Dat zeg ik omdat het de bedoeling is om een deprimerend plaatje neer te zetten. Als je dan daar over begint te klagen, dan snap je de opzet van de makers niet. Dat is alsof je over een Picasso-schilderij zegt dat je het té abstract vindt. Het kan voor jouw smaak té abstract of in dit geval té deprimerend zijn, maar dat doet niet af aan de kwaliteit van het product en het succes van de opzet.

 

Dat de situatie op de straten, in de politiek en in de politie hierachy deprimerend is snap ik helemaal, omdat dat een realistisch beeld is. Maar waarom ze een krant uitkiezen waar het slecht mee gaat, om zulke dingen gaat het mij. Dat is iets deprimerend maken waar het niet echt nodig is. Dat hoeft van mij niet, zeker omdat de serie al zo deprimerend is op de plaatsen waar het wel moet. Iets anders waar het mij om gaat is dat ze lichtpuntjes, die wel degelijk in het verhaal zitten, uit het verhaal laten verdwijnen zodra ze ontstaan.

 

[spoiler=Season 4/5]Ik had bijvoorbeeld graag meer gezien van Namond Brice, nadat hij op het goede pad terecht was gekomen.

 

Die kritiek op de maatschappij, waarvan elk seizoen weer een ander maatschappelijk onderwerp, waar jij het ook over hebt vind ik juist weer wel één van de dingen die de serie zo goed maken.

Link to comment
Share on other sites

Dat de situatie op de straten, in de politiek en in de politie hierachy deprimerend is snap ik helemaal, omdat dat een realistisch beeld is. Maar waarom ze een krant uitkiezen waar het slecht mee gaat, om zulke dingen gaat het mij. Dat is iets deprimerend maken waar het niet echt nodig is.

Ik zou bijna zeggen dat het juist in de krantenwereld deprimerend moet zijn. De krantenwereld heeft het sinds de opkomst van andere media, zoals internet, al jaren ontzettend moeilijk. Daarbij gaat het niet alleen over het financiele onweer waar de krantenwereld zich in bevind, maar ook over de kwalitatieve neergang. De kwaliteit van journalistiek is ontzettend achteruit gehold, omdat scoren belangrijker is geworden dan juist informeren. Wat indirect weer invloed heeft op politieke zaken etc. Door elk seizoen een ander deel van de stad te belichten stijgen de makers uit boven het verval van bijvoorbeeld het journaille. Ze laten het verval van een stad of nog beter een maatschappij zien. Het was juist niet gepast geweest als ze een deel van de stad hadden belicht waar het wel goed ging. Dat had de hele serie teniet gedaan.

 

Dat hoeft van mij niet, zeker omdat de serie al zo deprimerend is op de plaatsen waar het wel moet. Iets anders waar het mij om gaat is dat ze lichtpuntjes, die wel degelijk in het verhaal zitten, uit het verhaal laten verdwijnen zodra ze ontstaan.

 

[spoiler=Season 4/5]Ik had bijvoorbeeld graag meer gezien van Namond Brice, nadat hij op het goede pad terecht was gekomen.

 

Feit is dat die lichtpuntjes irrelevant zijn aan het verhaal dat The Wire wil vertellen. Wat ik dan wel weer mooi vind, is dat die lichtpuntjes niet helemaal weg zijn en ze soms wel zijdelings de revue passeren.

[spoiler=Season 4/5]Zoals Namond Brice die we nog aan een soort van debat-wedstrijd zien meedoen met Bunny als trotse adoptievader in het publiek.

 

Link to comment
Share on other sites

Ik vind dat "jij hebt de serie/film/boek" niet begrepen wel altijd onzin tbh

 

Voor mij is een film, een serie, een boek nog altijd een vorm van kunst, en kunst interpreteert iedereen op z'n eigen manier. Ik ben het ook niet echt eens met de mening van deheer ggSprutuch of whatever :cab:

 

Als hij het nu een deprimerende serie vindt wie zijn wij dan om zijn interpretatie van dit meesterwerkje van 5 seizoenen tegen te spreken

Link to comment
Share on other sites

Ik vind dat "jij hebt de serie/film/boek" niet begrepen wel altijd onzin tbh

 

Voor mij is een film, een serie, een boek nog altijd een vorm van kunst, en kunst interpreteert iedereen op z'n eigen manier. Ik ben het ook niet echt eens met de mening van deheer ggSprutuch of whatever :cab:

 

Als hij het nu een deprimerende serie vindt wie zijn wij dan om zijn interpretatie van dit meesterwerkje van 5 seizoenen tegen te spreken

Ben ik niet met je eens. In dit geval is het alsof je na het kijken van een tragikomedie zegt: ik heb veel te veel moeten lachen om zoveel trieste gebeurtenissen. Sorry, maar dan snap je het genre niet. Of in dit geval de bedoeling niet. Je kunt zeggen: het is niet mijn ding. Maar je kunt zoiets niet als kritiek leveren op de serie. Je kunt het slechts als kritiekpuntje leveren als het niet goed overbracht wat jij denkt dat de serie over wou brengen. In het geval van de tragikomedie: doordat ik zoveel moest lachen heb ik eigenlijk nooit ingezien aan wat er nou zo zielig was.

 

In dit geval was het kritiek op het uiterlijk en niet kritiek op de invloed van het uiterlijk op de inhoud. Dat vind ik geen legitieme kritiek. Dan snap je niet wat de kunstenaar wil bereiken.

 

Edit: Overigens wel een interessante discussie.

Link to comment
Share on other sites

Ben ik niet met je eens. In dit geval is het alsof je na het kijken van een tragikomedie zegt: ik heb veel te veel moeten lachen om zoveel trieste gebeurtenissen. Sorry, maar dan snap je het genre niet. Of in dit geval de bedoeling niet. Je kunt zeggen: het is niet mijn ding. Maar je kunt zoiets niet als kritiek leveren op de serie. Je kunt het slechts als kritiekpuntje leveren als het niet goed overbracht wat jij denkt dat de serie over wou brengen. In het geval van de tragikomedie: doordat ik zoveel moest lachen heb ik eigenlijk nooit ingezien aan wat er nou zo zielig was.

 

Ja, maar nu geef je wel ook een voorbeeld van een retard natuurlijk :cab:

Link to comment
Share on other sites

Ja, maar nu geef je wel ook een voorbeeld van een retard natuurlijk :cab:

Is ook zo, maar in feite zijn het allebei open deuren die ingetrapt worden. Dat de serie deprimerend is, is geen legitieme kritiek op de serie. Daarmee kun je alleen concluderen dat het niet je smaak is. De kritiek wordt pas legitiem als de deprimerende sfeer een negatieve invloed heeft op het verhaal dat de makers proberen te vertellen.

Link to comment
Share on other sites

Is ook zo, maar in feite zijn het allebei open deuren die ingetrapt worden. Dat de serie deprimerend is, is geen legitieme kritiek op de serie. Daarmee kun je alleen concluderen dat het niet je smaak is. De kritiek wordt pas legitiem als de deprimerende sfeer een negatieve invloed heeft op het verhaal dat de makers proberen te vertellen.

 

Ik zei ook "wat mij betreft", dus ik heb het hier ook over mijn smaak, en niet dat de serie er kwalitatief slechter van wordt. Ik had ook kunnen zeggen: "Ik, persoonlijk, had de serie waarschijnlijk nóg leuker gevonden, als het iets minder deprimerend was, en McNulty niet constant zo'n lul was". Komt op zich op hetzelfde neer. Daarnaast doe je net alsof ik de hele serie hierdoor helemaal niets vind, wat absoluut niet zo is. Ik vind het nog steeds een meesterwerk.

Link to comment
Share on other sites

Muah, je had het over minpunten. Wat ik vooral niet snapte was dat je vervolgens dingen noemde die juist de kernpunten van de show zijn, namelijk een deprimerende sfeer en echt menselijke personages (met alle gevolgen van dien). Het is ook niet zo zeer dat ik niet geloof dat je het niet goed vind, maar ik lees je commentaar en ga bij mezelf na of ik het ook zo ervaren heb. Hoe meer ik daarover nadacht des te beter ben ik The Wire eigenlijk gaan vinden. Je zal het gerust als een meesterwerk zien, maar ik durf te stellen dat het nog beter is dan je nu denkt :) Dat is dus niet zo zeer ten nadele van jou, maar het mooie van The Wire.

 

Of ik ben een fanboy natuulijk :D

Link to comment
Share on other sites

  • 4 months later...

Ik merk heel erg dat deze serie naderhand een stuk meer indruk op me heeft gemaakt dan de meeste series. Ik zoek nog heel regelmatig de meest indrukwekkende scènes van deze serie op en denk er nog regelmatig aan terug, veel meer dan bij bijvoorbeeld een Dexter en zelfs meer dan bij mijn grote favoriet, de Sopranos.

 

Ik denk niet dat we nog een serie kunnen zien die de situatie in een hele stad zo goed kan weergeven. Boss deed me er wel een beetje aan denken. Een beetje the Wire in het klein, met een sterke nadruk op het politieke gedeelte.

Link to comment
Share on other sites

Teveel lange posts op deze pagina, lees ze maar niet ivm spoilers.

 

Ben nu aflevering 3 aan het kijken en vind het supermooi. Het is echt, het is puur, het is rauw. Het is nog steeds een intro, na 2 uur kijken of zo, maar schitterend neergezet. Na aflevering 1 dacht ik hmmzjaaaaa, ga ik dit leuk vinden?, maar het pakt me, de personages pakken me. Ben benieuwd wat er allemaal gaat komen!

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share


×
×
  • Create New...