Jump to content

germandutch

Leden
  • Content Count

    1,480
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

44 Excellent

About germandutch

  • Rank
    Coach
  • Birthday 01/01/1

Personal Information

  • Woonplaats
    Tilburg
  • Favoriete Club
    Bayern München, FC Köln, Feyenoord

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Omdat ik dacht dat er tussen de 6 campinggasten en mij al zoiets als een beetje binding was ontstaan, heb ik twee van die gasten getracht als spelers te contracteren. Uiteraard voor een amateurcontractje. Nou vergeet het maar. Voor nix gaat ook hier alleen maar de zon op. Minimaal € 30 per wedstrijd, spelen of niet, maar kassa. Nou de club heeft niets en ik mag feitelijk geen contractonderhandelingen doen. En een moederclub vinden is ook mislukt, alhoewel ik betwijfel, dat mr. Harris überhaupt moeite heeft gedaan. Maar waar maak ik me druk om? Wij hebben in totaal nu, inclusief de campinggasten, 39 spelers rondlopen en ik heb maar maximaal 23 nodig per match. Bovendien ben ik per 1 augustus hier vertrokken. Dan zit mijn ‘avontuurlijke vakantie’, als ik het zo mag noemen, erop en mijn ‘real game’ eveneens. Onze volgende oefentegenstander verscheen op zaterdag 13 juli om 19.30 uur. Het was Haverhill Borough Football Club, een voetbalclub gevestigd in Haverhill. Ze zijn momenteel lid van de Eastern Counties League Division One North en spelen op de New Croft. Toen die gasten uit hun bus stapten dacht ik dat wij ze thuis in Rotterdam ‘een zooitje ongeregeld’ zouden nomen. Netjes als ik ben, heette ik ze hartelijk welkom en wenste ze een prettige wedstrijd. Ze keken me aan, alsof ik niet goed bij mijn hoofd was en zochten hun kleedkamer op. Ik vond het best, als wij ze maar met een rammeling weer naar huis sturen. Voor slechts 17 toeschouwers, 5 uitfans en 12 campinggasten, kwamen wij in een 4-4-2 opstelling het veld op. Onze tegenstander verscheen in een 4-1-2-3 VM Breed formatie. Toch raar, dacht ik, in FM20 spelen de meeste winnende ploegen allen 4-4-2 dit jaar en aan een 4-1-2-3 VM Breed tactiek heb je alleen iets, als je tegenstander puur door het midden komt en aanvalt. Wij vallen echter aan over de vleugels en spelen met 2 lopende spitsen, zoals ze dat in trainersjargon (volgen VI) zeggen. Uit onze eerste corner kopte VC Harrison de bal al binnen en doordat verdediger Ollie Cooper al in de 44ste minuut een rode kaart kreeg, was de wedstrijd al in de eerste helft gespeeld. Onze Hongaarse spits kopte in de 67ste minuut, eveneens uit een corner, de 2 : 0 binnen en dat was het dan ook. De tegenstander was niet veel en wij deden alleen wat nodig was. Trouwens het leukste aan onze tegenstander was hun clublogo. Als je mij nu zou vragen, hoe mijn definitieve selectie eruit zou zien, zou ik zeggen: de 19 spelers die wij hebben plus de 6 campinggasten, dan hebben wij een selectie van 25 spelers en daarmee moet het te doen zijn. Tot een diepgaande spelersanalyse ben ik niet in staat. Ik kan alleen maar zeggen wie ik goed vind en wie niet. Tot onze volgende oefenwedstrijd hebben wij maar liefst 11 dagen. Te lang volgens mij. Vandaar dat ik mr. Harris heb verzocht, nog een oefenmatch af te sluiten. Want alleen maar trainen is ook voor mij minder leuk, bovendien willen de jongens lekker ballen. Trouwens, wij trainen alleen wedstrijdgericht op 4-4-2. Deze tactiek willen de spelers aanhouden, omdat wij minimaal 6 buitenste middenvelders hebben, die bij 5-3-2 niet aan bod zouden komen. Wie ben ik, om daar tegen te zijn. Het lukte mr. Harris nog een tegenstander op de kop te tikken. Op 18 juli krijgen wij bezoek van A.F.C. Uckfield Town, een voetbalclub gevestigd in Uckfield, East Sussex, Engeland. Ze zijn momenteel lid van de Southern Combination Premier Division en spelen in The Oaks. Volgens mijn ‘huidige baas’ is het een club uit de 9de divisie. Het zegt mij allemaal niets, maar ‘mijn jongens’ zijn er blij mee en daar gaat het tenslotte om. Op donderdag was het eindelijk zover. En ja hoor, u geloofd het of niet, maar ik heb persoonlijk een assistent-manager aangetrokken en wel ene Jack Wood, 31jr. Een sympathieke gast, die goed met jeugd om kan gaan en van discipline houd, maar net als ik, om het op zijn Rotterdams te zeggen: geen sjoege van spelersbeoordelingen heeft. Hij is net zo min voetballer als ik, maar dat hoeft ook niet, want hij moet alleen maar opdrachten uitvoeren en de samenwerking gaat redelijk tot goed. Ik ben niet veeleisend, ook al ben ik van huis uit een perfectionist. Enfin, onder leiding van scheidsrechter Tony Harrington, een heuse bondsscheidsrechter, en voor slechts 19 toeschouwers, waarvan er 5 fans van de tegenpartij waren, kwamen wij in de aanvallende 4-4-2 opstelling het veld op. The Oakmen, zoals hun bijnaam luid, verschenen in een 4-1-2-3 VM Breed formatie. En juist dat vind ik nou zo raar. Zowel in het game als in realiteit kun je een dergelijke formatie met 4-4-2 makkelijk lamleggen. Mijn twee boomlange verdedigers Harrison en Skiverton kunnen een spitsje makkelijk in de tang nemen en mijn dubbele flankbezettingen schakelt de aanvallende middenvelders simpel uit. Nou ja, ik ben benieuwd of het ons nu ook weer lukt. Wat mij wederom verbaasd, is dat er maar 14 toeschouwers zijn, die ons willen zien. Nog vreemder is, dat er 20 kaarten werden verkocht en dus 1 mogelijke fan van ons gewoon niet is op komen dagen. Blijkbaar vind die ons toch niet de moeite waard. Jammer, maar wij doen ons best. En dat deden wij. Ook in deze match waren wij gewoon de betere ploeg en het lukte ons de ‘0’ te houden. De tegenstander kreeg geen enkele kans om op ons doel te schieten. Bij rust stonden wij al met 3 : 0 voor en was de match feitelijk al gespeeld. Dus kon ik makkelijk 9 spelers wisselen. In de tweede helft scoorden wij nog een keer en mochten wij twee spelers met een behoorlijke blessure afvoeren. Blijkbaar uit frustratie greep de tegenstander in het laatste kwartier van de wedstrijd tot botte bijlacties. Trouwens, ik had in deze match maar liefst 6 jonkies opgesteld. Een vijftienjarige verdediger, vier zestienjarigen en 1 zeventienjarige. En gezien de uitslag, hebben ze het nog goed gedaan ook. @True_Legend @Vlonkie @Chimpa @TheRedOne @ROEMM @Makalakalane @Daniell @r4vje @rik1991 @Olivierke @stef1978 @T10 @spaansetukker Bedankt voor jullie reacties.
  2. [FMT20] Tianjin Teda - de nieuwe trots van China Voor onze volgende uitwedstrijd moeten wij naar Shenzhen, een miljoenenstad en een stadsprefectuur in China, gelegen aan de grens met Hongkong in de provincie Guangdong, in het zuiden van China. Er wonen 11,4 miljoen mensen in Shenzhen, dat een van de snelst groeiende steden op aarde is. De stad is onderdeel van de agglomeratie rond Kanton, de Pearl River Delta. Met 62 miljoen inwoners de grootste metropool ter wereld. Als je het China van de 21ste eeuw wilt zien, dan moet je naar Shenzhen. Per bus zouden wij er zo’n kleine 23 uur over doen en per vliegtuig reduceren wij deze trip tot 11 uur. Niet alleen dat er zoveel Chinezen zijn, maar de afstanden en verschillen zijn ook enorm. Onze tegenstander aldaar is Shenzhen Football Club, een Chinese voetbalclub uit Shenzhen. De club is opgericht op 26 januari 1994. De thuiswedstrijden worden gespeeld in het Shenzhen Stadium gespeeld, dat plaats biedt aan 33.000 toeschouwers. De clubkleuren zijn blauw-wit. In 2011 degradeerde de club naar de Jia League. In 2018 promoveerde de club. Ze spelen hun thuiswedstrijden in het Shenzhen stadium. Op zondag 5 mei om 15.30 uur was het zover. Omdat de tegenstander voor een 4-1-2-3 VM Breed formatie had gekozen, besloot ik op het laatste moment tot aan zeer aanvallende 4-4-2 Breed opstelling, met Acheampong als AML en Peng Rui als AMR. Wagner en de weer genezen Goiano waren de spitsen. Als vierde Buitenlander mocht MC Fernandez spelen, vandaar dat Bastians helaas een tribuneplaats kreeg. Slechts 8959 toeschouwers waren aanwezig en dan te bedenken dat hier zo een kleine 11,4 miljoen mensen wonen. Duidelijk is dus dat voetbal nog lang niet de volkssport nr 1 is momenteel. Enfin, duidelijk is, dat wij in het geheel gezien de betere ploeg waren. Ondanks dat de VAR onze twee eerste doelpunten afkeurde, wonnen wij uiteindelijk terecht met 1 : 3. Het inzetten van de pas weer herstelde spits Goiano was een voltreffer. Met twee doelpunten was hij de MoM en ik was blij dat ik voor deze tactiek en voor het inzetten van Goiano had gekozen. @Fantasy @rik1991 @True_Legend @Netzwerk @T10 @Lazy @delichris @spaansetukker Bedankt voor jullie reacties.
  3. [FM20/LLM] Plymouth Argyle FC The Pilgrims are coming Deze maand moeten wij nog 3 wedstrijden spelen, maar na 2 wedstrijden zit de helft van de competitie er al op en dan zijn wij ‘Herbstmeister’, zoals pa het noemt. Maar de Engelsen kennen dat niet, voor hun telt alleen het kampioenschap aan het einde van het seizoen. Misschien worden wij kampioen, met of zonder mij, want ik ben niet meer zeker dat ze mij tot het einde van de competitie aanhouden. Maar maak ik mij nu zorgen? Nee, helemaal niet. Ik blijf erbij: dit is te zot voor woorden. 1 wedstrijd schorsing plus een dagloon boete voor 2 gele kaarten! Waar zijn wij toch mee bezig. Voetbal is een contactsport en veel gele kaarten worden vaak ten onrechte verstrekt. Sommige scheidsrechters kunnen beter korfbalwedstrijden leiden, maar dat heb je hier niet. Laat ze dan een paar weken rugbywedstrijden doen, dan zien ze wat lichamelijk contact is en wat niet. Ik wil niet overdrijven, maar ik ben een ontzettende mazzelpik. In plaats van Spurs of Chelsea spelen wij nu in de halve finale tegen een club uit de 2de divisie, Leeds dus. Norwich hebben wij kunnen pakken, dus waarom Leeds niet ook? Dat zou wat zijn en dan tegen een van de andere twee topploegen in de finale. Mocht het ons lukken, dan zal pa hier weer verschijnen, alleen maar om zijn verhalen van weleer kwijt te kunnen. Op zaterdag 21 december om 15 uur worden wij verwacht in Macclesfield, een plaats in de unitary authority Cheshire East, in het Engelse graafschap Cheshire. Macclesfield telde bij de volkstelling van 2011 51.739 inwoners. Inwoners van Macclesfield worden in Engeland 'Maxonians' genoemd. Onze tegenstander aldaar is Macclesfield Town FC, een Engelse voetbalclub uit Macclesfield, Cheshire. De bijnaam van hun is The Silkmen en gezien het voorgaande snap ik nu waarom ze die bijnaam hebben. Hun thuiswedstrijden spelen ze in Moss Rose, een voetbalstadion in Macclesfield, Cheshire, de thuisbasis van Macclesfield Town. Het stadion, 1,6 km ten zuiden van het stadscentrum, bevindt zich aan de westkant van de London Road A523. De huidige capaciteit is 6.355. Het werd gebouwd in 1891 en is daarmee een van de oudste gronden in de Football League. On der leiding van scheids Eddie Ilderton en voor 1425 toeschouwers bij vies nat weer of beter gezegd natte sneeuw kwamen wij in een aanvallende 4-4-2 opstelling het veld op. The Silkmen kwamen in een voorzichtige 5-2-1-2 VV formatie op. Op weg naar de dug-out zei AM Steven zachtjes tegen mij: “Dit gaar moeilijk worden, want de scheids is een thuisfluiter eerste klas.” Tja, dat hij met deze opmerking de spijker op zijn kop sloeg, werd mij al na 20 minuten meer dan duidelijk. Na een kwartier kreeg VR Riley van de scheids de gele kaart, omdat hij bleef klagen over het geschop van zijn tegenstander, ene Clarke, dat volledig onbestraft bleef. Toen ML Joel Grant in de 18de minuut de 0 : 1 aantekende, had ik het gevoel, dat de scheids het doelpunt niet van harte goedkeurde. 1 minuut later waren de poppen aan het dansen. Clarke trapte Riley smerig op de voet. Natuurlijk had de scheids niets gezien en toen Riley de dader met een forse duw over de zijlijn smeet, greep de scheids wel gelijk in. Hij liep op Riley af, trok gelijk de gele kaart en met een bijzonder theatraal gebaar gelijk erna de rode. 19de minuut en wij hadden, in mijn ogen volledig ten onrechte, een man minder. Wat doe je in zo een situatie? Vloeken? Het lucht op, maar helpt totaal niet. Wisselen? Nu al en wie? Eerlijk gezegd, ik wist het niet. Dus gaf ik MR Edwards de opdracht, de hele rechter flank te bestrijden en die misselijke gast, die Riley kaarten aangenaaid had, een kleine ‘waarschuwing’ te geven. De scheids bleef maar kaarten geven en in de 27ste minuut was Edwards aan de beurt voor een gele prent en twee minuten later Oakley-Boothe. Toen begon ik vervelend te worden en voor elke actie van de scheids heel luidruchtig te applaudisseren. In de 30ste minuut werd het 1 : 1 en ondanks onze aanvalspogingen bleef het tot de rust bij deze stand. Toen de scheids voor rust floot, kwam hij als een speer op mij af en begon mij onmiddellijk te waarschuwen. Omdat ik netjes opgevoed ben, gaf ik antwoord. Maar wel was ik zo slim om in het Nederlands te antwoorden. Hij verstond er geen woord van, dat was maar goed ook, want anders had ik wel twee rode kaarten gekregen. In de rust mocht VC Streete, die behoorlijk woest was, gaan douchen en mocht Eyoma diens plek overnemen. VL Dasilva wisselde ik in de 63ste minuut, puur uit voorzorg, want die leek ook ‘aangebrand’. De gretige McFadzean mocht erin. VC Eyoma, zo sterk als een beer, kreeg in de 73ste minuut de bal uit een corner op zijn slof en hamerde hem het doel in. 1 : 2 en deze voorsprong was meer dan verdiend. Dik een minuut later kregen wij een vrije trap, randje 16, en MC Oakley-Boothe jaste de bal zo maar in de rechter bovenhoek. 1 : 3 en ik kon de verdiende overwinning al ruiken. Daaraan veranderde ook de gele kaart niets, die Tanganga in de 78ste minuut nog van de misselijk makende scheids kreeg. Ik had nog een wisselmogelijkheid en die benutte ik in de 85ste minuut. Edwards, die door de rode kaart van Riley twee derde van de match de hele rechter kant moest bestrijden, kon haast niet meer lopen. Dus mocht hij douchen en nam Tafari Moore diens plek over. Het spreekt vanzelf, dat ik deze arrogante scheids na afloop geen hand gaf en wel mijn jongens met een vette knuffel feliciteerde. @Vlonkie @T10 @Netzwerk @Daniell @Nibbors @Buffell @Kavinos @True_Legend @delichris = Het is zeker jammer dat ik die spits kwijt ben. Omdat ik te ongeduldig ben, vind ik 1 seizoen bij een club genoeg. Temeer, omdat ik de club niet uitkies maar accepteer, als een club een aanbod doet. Mijn tic is, ik wil het zo realistisch mogelijk houden. Misschien zal ik ooit een proberen een club van de 6de tot de 1ste divisie te brengen, maar dan in FMTouch, anders duurt het mij te lang. Bedankt voor jullie reacties.
  4. Het geeft toch wel een voldaan gevoel als je in het trainingskloffie, hetgeen ik trouwens van de materiaalman Simon heb ontvangen, plus een paar weliswaar gebruikte maar passende voetbalschoenen, hier op de club rondloopt. Je voelt je min of meer heel wat. Behalve dan als je mijn managersprofiel mocht bekijken, want ik heb helemaal niets, geen kennis, geen ervaring. Maar wat zou het? Ik til er niet aan. Trouwens ik heb gisteravond, tussen neus en lippen door, nog een extra job aanvaard en wel ben ik nu ook administratief medewerker op de camping. Mr. Harris heeft geregeld of zal regelen dat ik de ochtenden op de camping werk en de middagen op de club, waardoor hij mij € 2100 br/pmnd kan betalen. Plus gratis verblijf en wonen op de camping. Leuk toch! Deze maand spelen wij dus nog 5 oefenpotjes en ik was met mr. Harris overeengekomen, dat ik in elk geval 1 maand blijf, zodat hij wat meer tijd krijgt om stafleden en nog wat spelers aan te trekken. Toen ik gisteravond mijn moeder belde en haar mededeelde, dat ik hier nog een maand zou blijven, ging die volledig over de rooie. Ik heb ze nog nooit zo woest meegemaakt. En ze bleef maar lullen dat ik hun bijzonder had teleurgesteld, want doordat ik mijn stageplaats niet heb aangetreden, heeft ‘de koning van het Erasmusziekenhuis’ gezichtsverlies geleden. ‘Nou en?’ meer kon ik niet zeggen toen verbrak ze boos het gesprek. Jammer, maar niets aan te doen. In een open groepsgesprek op de club hebben wij de trainingskwestie voorlopig opgelost. Onze oudste spelers nemen de trainingen voor hun rekening, totdat wij trainers hebben aangetrokken. Keeper George Roeder, 31jr, doet de keepers; Panagiotis Markou, 26, de defenders; Joe Bye, 31jr, campinggast en ex-jeugdspeler van Portsmouth samen met Liam Hirrel, 30jr, alle middenvelders en Gabor Pelles, 25jr, alle aanvallers. Zodoende kunnen alle 39 spelers van de drie teams elke middag trainen. Hier keek ik behoorlijk tegen op, want ik kan wel plannen, organiseren, improviseren en delegeren maar geen wedstrijdgerichte trainingen bedenken en voordoen. Onze eerste echte oefenpot is op zaterdag 6 jjuli om 15 uur en wel thuis tegen Haringey Borough Football Club, een voetbalclub gevestigd in Tottenham in de London Borough of Haringey. Gevormd in 1973 door een fusie van Edmonton en Wood Green Town, zijn ze momenteel lid van de Isthmian League Premier Division en spelen ze in Coles Park. Het zegt mij uiteraard helemaal niets. Wel bevalt mij hun clublogo. Ofschoon wij maar 3 seizoenkaarthouders hebben, zijn toch 57 betalende toeschouwers vanmiddag verschenen om onze oefenwedstrijd mee te beleven. Onder leiding van scheidsrechter Michael Fabbri kwamen wij in een 4-4-2 opstelling (mijn favoriete TFF tactiek) het veld op en de tegenstander The Borough, volgens het wedstrijdlijstje, in een 4-1-2-3 VM Breed formatie. Het werd een spannende match tussen een uiterst gretig team dat iets wilde laten zien en een team, dat slechts zondagsmiddagvoetbal op de mat wilde leggen. Op papier was onze tegenstander mogelijkerwijs beter, maar niet op het veld. Om eerlijk te zijn, ik zag geen verschil en wij waren gelijkwaardig. Toch was er een verschil: wij waren veel effectiever in het benutten van onze kansen en wat onze speelstijl betreft. In tegenstelling tot het team van Haringey speelden wij zo snel mogelijk naar voren en wij hebben twee afmakers voorin staan, die deden wat ze horen te doen: scoren. Al met al onze overwinning was verdiend en de campinggasten maakten voor ons het verschil. @True_Legend @Vlonkie @Chimpa @TheRedOne @ROEMM @Makalakalane @Daniell @r4vje @rik1991 @Olivierke @stef1978 @T10 @spaansetukker Bedankt voor jullie reacties.
  5. [FMT20] Tianjin Teda - de nieuwe trots van China Haast elke avond na het avondeten maak ik een korte wandeling. Zo’n halfuurtje tot een uur en dan het liefst door de zijstraatjes, want langs de hoofdstraat is het telkens veel te druk en daar heeft iedereen haast. Je ziet overal wachtende mensen. Er wordt wat gewacht in China. Dat rustig afwachten staat in schril contrast met de haast op de weg. En wat ik in de Chinese wijken of Chinatowns in Maleisië beleefde, zie ik ook hier. Overal waar wachtende mensen staan, zie je ook weer van die arrogante figuren die voordringen. Waarom ze dat doen? Omdat de meeste Chinezen hun mond niet open doen, mits de voordringende persoon geen Buitenlander is. Maar soms zeggen ze er wel wat van, dan schamen de voordringende Chinezen zich wel, want ze ervaren dat als gezichtsverlies. Volgens mij zijn ze zo hypocriet als ik weet niet wat. Hoe dan ook, er wordt veel gewacht in China. Het straatbeeld laat veel wachtende mensen zien. Bij voorkeur in hun winkeltje. Iedereen die een huis met een benedenverdieping heeft, heeft ook een winkeltje. Een voorpui is er niet of hij staat 24 uur per dag open. Men verkoopt alles: water, fruit, sigaretten, autobanden,…………. Al de eigenaren zitten gehurkt, op een krukje of op een stoel in of voor hun zaak. Ze wachten op de klant, de hele dag, van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat. Altijd met een mobieltje. Heel China heeft een mobieltje en er is overal bereik! Als ik eerlijk ben, ik zie hier maar 3 soorten mensen. Je bent hier of ZZper en hebt een winkeltje, of je werkt voor een grootwinkelbedrijf/keten/concern of overheid, of je bent een armoedzaaier en steeds op zoek naar betaalde klusjes. Tijdens mijn avondwandelingen zie ik in de zijstraatjes veel kruideniers en eettentjes. Chinezen lijken niet thuis te eten. Voor €3,- ben je klaar. Een eettentje is ook op zo’n benedenverdieping met zeer lage tafels en kinderkrukjes. Het menu is in het Chinees. Alleen de prijs kun je begrijpen, maar dan weet je nog niet wat je bestelt. Gelukkig weet Chang dat wel en anders op goed geluk. Avontuur gegarandeerd! Uit nieuwsgierigheid ben ik met Chang al enkele keren in zo een eettentje geweest. Het eten was niet slecht maar wel heel erg goedkoop, omdat Chang de ‘onderhandeling’ deed. Maar sedert ik terloops heb vernomen dat er in Wuhan een besmettelijk dodelijk virus op de markt is geconstateerd, blijf ik uit de buurt van kraampjes, markten en eettentjes. Eten doe ik alleen nog in het hotel en als ik wat snacks wil hebben, dan koop ik die, alleen verpakt, in de supermarkt. Ook dit artikel heb ik pa gestuurd voor zijn plakboek. Ik ben tot nu toe niet ontevreden met de gang van zaken. Dit vind ik ook zo een gelul en ik heb er moeite mee. De Chinezen moeten voor alles regeltjes hebben. 'Tucht en orde moet heersen' - waar heb ik dat al eens gehoord of beter gezegd er ooit over gelezen. Juist ja, In mijn vaderland verleden eeuw. Niet slecht toch? 5 spelers in het elftal van de week. Nu maar hopen dat het voldoende motivatie geeft voor de komende wedstrijden. Wat is dit voor een gelul? Wij zijn een voetbalclub en geen theater. De trainers moeten de spelers leren voetballen en geen stomme dingen in hun hoofd zetten. Dit is typisch China! Ze houden zich hoofdzakelijk stiekem met randverschijnselen bezig in plaats van dat te doen, dat ik hun heb opgedragen. K*T gasten. Alleen al om die reden ben ik blij als het seizoen afgelopen is. Dat worden weer een paar interessante wedstrijden deze maand. Wij zijn er klaar voor. Voor de 5de ronde van de Chinese Beker spelen wij op woensdag 1 mei om 19.30 uur tegen Chongqing Lifan Football Club, een Chinese voetbalclub uit Chongqing. De club is opgericht op 19 augustus 2000. In 2003 werd Yunnan Hongta opgekocht en de teams werden samengevoegd. De thuiswedstrijden worden gespeeld in het Datianwan Stadium gespeeld, dat plaats biedt aan 32.000 toeschouwers. De clubkleuren zijn rood-blauw. Wie schetst mijn verbazing toen de hoofdcoach van de tegenstander plots voor mijn neus staat en mij in het Nederlands begroet? Het was verdorie niemand minder dan de zoon van mijn idool JC. Dus Jordi Cruijff in eigen persoon. Ons onderhoud was kort en krachtig. Jordi was bezig aan zijn laatste maanden bij Chongqing en voor komend seizoen had hij de betrekking als bondscoach van het Ecuadoraans voetbalelftal aanvaard. Net toen ik onze kleedkamer op wilde zoeken, kwamen buiten wat fans van onze tegenstander langs. Bij het zien van deze fans krijg je toch de stille wens dat ook wij zo een fangroep krijgen. Onze tegenstander kwam in een voorzichtige 4-2-1-3 VM Breed opstelling het veld op en ik had gekozen voor een aanvallende 4-4-2 formatie, temeer omdat wij vooral voorin sterk en achterin toch wel redelijk zwak zijn. Bovendien moest ik achterin wat wijzigingen aan brengen, omdat steeds meer spelers niet wedstrijdfit bleken te zijn. De slechts aanwezige 10.998 toeschouwers kregen een spektakel geboden, dat ze zo snel niet zullen vergeten. Wij knalden er vanaf het begin er vol in en reeds in de tweede minuut openden wij de score. Omdat wij heer een meester op het middenveld waren en voorin de reus Sandro Wagner hadden, die bovendien ook nog eens in topvorm verkeerde, wonnen wij uiteindelijk deze wedstrijd. Weliswaar had Chongqing op papier de betere spelers, wonnen zij meer kopduels en tackles, waren succesvoller in de passing en hadden meer balbezit, maar wij waren effectiever. Balbezit om de bal eindeloos rond te spelen was zeker niet de bedoeling van papa Johan Cruijff. Ze hadden 3 kansen en die hebben ze ook benut. Wij hadden er 7 en hebben 5 verzilverd. Het essentiële verschil was dat wij de bal zo snel mogelijk naar voren spelen om onze spitsen te bedienen en met veel pressing de bal snel terugwinnen als wij hem kwijt zijn. Enfin, mijn jongens hebben gewonnen en wij zijn weer een ronde verder. @Fantasy @rik1991 @True_Legend @Netzwerk @T10 @Lazy @delichris @spaansetukker Bedankt voor jullie reacties.
  6. [FM20/LLM] Plymouth Argyle FC The Pilgrims are coming Die lafbekken durven niet te schrijven wat ik over deze scheids heb gezegd. Misschien is het ook weer goed zo, want anders kreeg ik weer een boete en de club problemen. Het is te zot voor woorden dat een scheids, die ons opzettelijk benadeeld en de boel gigantisch staat te flessen, daarmee wegkomt en dat wij boete moeten betalen. Hoe is het toch mogelijk, nu zijn wij onze topspits kwijt. En ook hiervoor is de scheids verantwoordelijk. Enfin, in elkaar timmeren mag niet, maar ik mag wel een belletje doen naar de plaatselijke krant, afdeling voetbal. Uiteraard anoniem, want anders heb ik straks nog iets aan mijn fiets hangen. Ik hoop dat de reporter er een krachtig verhaal van maakt. En wij? Wij moeten proberen straks een goede spits op de kop te tikken, want anders kunnen wij het kampioenschap vergeten. Onze komende tegenstander in de kwartfinale van de Carabao Cup is een club uit de Premier League en wel Norwich City Football Club, een Engelse voetbalclub die werd opgericht in 1902. De thuishaven is Carrow Road in Norwich. Allicht dat wij de underdog zijn. Wij zijn een vierde divisieclub en Norwich is Premier League. Natuurlijk verwacht ik dat wij verliezen, maar we zullen strijdend ten onder gaan. Dat mag hij zeggen, maar wie is die gast überhaupt? Ik ken hem niet. Volgens zijn accent is hij een Duitser. En volgens Wikipedia niveau Duitse derde divisie. Ik voel al rancune opkomen. En wederom, net voor een belangrijke wedstrijd, heeft de club mij weer een nieuw contract aangeboden. Waarom doen ze dat niet na de wedstrijd? Hoe dan ook, ik heb weer om uitstel verzocht en daar zijn ze niet mee akkoord gegaan, dus heb ik de onderhandelingen afgebroken. Ik zie wel, of ik wel of niet het einde van het seizoen haal. Per definitie ben ik geen 'one-club' man en ik heb herhaaldelijk aangegeven, dat ik mijn doelstellingen probeer te halen en volgend seizoen weer naar een andere club wil. Tot nu toe hebben wij aan alle eisen en doelstellingen voldaan en wat de club nu gaat doen, is hun zaak. Als ze me houden tot seizoeneinde, dan doe ik al het mogelijke om ze kampioen te maken. Dat is mijn werk en en daar doe ik het voor. Ok, ik ben normaliter een rustig persoon, maar soms kan ik vervelend uit de hoek komen. Mijn moeder noemt dat het ‘Beierse van Gaal effect’. Maar dan wel zonder stemverheffing. En toen was het eindelijk zover. Op dinsdag 17 december om 19.45 uur spelen wij tegen het Norwich City van manager Daniel Farke, wie kent hem niet. Als iemand mij niet respecteert, dan heb ik er gelijk een hekel aan. Deze gast zag mij niet staan en dus had ik gelijk mijn oordeel over hem paraat. In mijn ogen een onverzorgd ogende 40er en een omhooggevallen arrogante divisie drie trainer. Het werd dus geen hand en geen praatje en dus liep ik op de gasten af, die uit de spelersbus stapten. Die Farke had een heel blik Duitsers meegenomen naar Norwich en wel 7 spelers. 4 van hen zouden spelen, waaronder keeper Ralf Fährmann (gehuurd van Schalke 04). En drie waren wisselspelers, die op de bank kwamen te zitten. De laatste die uit de bus stapte, was weliswaar niet de langste want dat was Fährmann, maar de geblesseerde keeper Tim Krul. Op hem stapte ik af en na een korte kennismaking en praatje vertrok ik naar onze kleedkamer. Onze tent was radicaal uitverkocht en dat voor het eerst. 12.797 toeschouwers, Dus onze GREEN ARMY was aanwezig en wilde dit spektakel meemaken. Scheidsrechter was ene Simon Lucas en bij motregen kwamen wij in een ietwat aangepaste maar wel aanvallende 5-3-2 opstelling het veld op. Waarom aanvallend? Als je sowieso van te voren als verliezer vaststaat, dan kun je dat ook aanvallend doen en proberen je publiek wat te bieden. Bovendien was ik contractueel verplicht om aanvallend voetbal te laten spelen en dat doen wij dan ook. The Canaries, zoals hun bijnaam luid, verschenen in een 4-2-3-1 Breed formatie en uit hun mimiek en lichaamstaal kon ook een blinde opmaken, dat ze ons niet serieus namen en dachten over ons heen te kunnen lopen. Farke’s order aan zijn Duitse spelers moest ik mee aanhoren, want hij stond pal naast me en riep: ‘Macht sie alle! Fegt sie vom Feld!’ Ik dacht alleen maar ‘K*Tvent’ en zei zachtjes ‘Arschloch’. Gelukkig hoorde hij het en keek verbaasd op. Hij wist even niet wat die ermee aanmoet en gaf mij een boze blik. Op de een of andere manier gaf mij dat wel een lekker gevoel. Voor spits Rudden speelt vanaf nu Byron Moore en het enige wat ik hem had meegegeven was: ‘speel niet alleen in dienst van Telford maar ga ook voor je eigen kansen’. Blijkbaar had de scheids de order meegekregen: ‘bescherm de PL spelers’ en helaas voor ons nam hij dat wel erg letterlijk. VC Tanganga kreeg in de 4de minuut al een gele kaart (als een soort waarschuwing) voor een licht duwtje en in de 10de minuut kreeg VM Trybull geel voor inkomen met gestrekt been tegen spits Telford. Drie minuten later was het VR Riley, die met een strakke voorzet de aanstormende MC Mayor bediende en Mayor schoot de bal onberispelijk binnen. 1 : 0 – de tot dan onverwachte openingstreffer was een feit en mijn Duitse collega ging naast mij in het vak over de rode. Hij schold zijn heel elftal uit en ik maar lachen. Heerlijk toch! Je zou verwachten dat The Canaries nu gas geven en ons helemaal aan diggelen spelen, maar niets ervan. Ze speelden rustig en traag verder. Blijkbaar hadden ze nog geen zien om vol uit te gaan. In de 33ste minuut kreeg VC Streete eveneens een gele kaart en ook weer voor een lichte overtreding. Want je tegenstanders aanraken mocht niet van deze scheids. En ja hoor, ofschoon Norwich ogenschijnlijk de betere ploeg was of beter gezegd individueel technisch veel beter was, lukte het hun niet, om hun kansen te verzilveren. Keeper Palmer was gewoon niet te passeren en VC Tanganga had hun spits Teemu Pukki in zijn zak. Net als verdediger Zimmermann onze spits Telford tot statist degradeerde. Maar wij hebben altijd nog MC Mayor. In de 40ste minuut lukte het hem rechterspits Byron Moore met een slimme steekpass vrij te spelen en Moore knalde de bal binnen. Keeper Fährmann was kansloos. 2 : 0 en ik gaf mijn collega een dikke duim. Het gevolg was dat hij plots helemaal doordraaide. Hij trok de lijn Guardiola en Klopp door, en gedroeg zich net zo langs de lijn. Maar zijn gedrag herinnerde me ook aan mijn broer, want die kon dat ook. Het gescheld van Farke stimuleerde blijkbaar AMR Roberts, want die gaf in de 46ste en laatste minuut van de eerste helft nog een vieze elleboog aan VL Dasilva mee. De scheids kon niet anders dan Roberts ook geel te geven. Tijdens de rust heerste in onze kleedkamer een uitermate euforische stemming, maar iedereen wist en besefte, dat Norwich in de tweede helft tot het uiterste zou gaan. Als je het weet, kun je er tegen wapenen en dat deden wij ook. Na 3 minuten in de tweede helft kreeg VL Dasilva de gele kaart, nadat die zich bij Roberts ‘bedankt’ had voor de elleboog. En in de 56ste minuut greep ik voor de eerste keer in en haalde spits Telford uit voorzorg van het veld. Tegen de keiharde verdedigers van ‘de gele vogeltjes’ had hij geen schijn van kans en kreeg alleen maar onnodig tikken. Dus mocht Billy Clarke hem vervangen. In de 62ste minuut was het MC Mayor, die geel kreeg, nadat die Trybull ruw wegduwde, omdat deze op zijn voet had getrapt, hetgeen de scheids om welke reden dan ook niet had ‘gezien’. Twee minuten later was het AMC Cantwell die onze complete achterhoede uitspeelde en de bal onhoudbaar binnenschoot. 2 : 1 en de aansluitingstreffer was een feit. Maar dat was het dan ook. Vanaf dat moment speelden wij om te overleven. Bij Norwich ging het gas erop en ze wilden hoe dan ook de match nog winnen. Alleen wilden wij dat niet toestaan. Dus haalde ik in de 65ste minuut VL Dasilva eraf en stuurde de gretige McFadzean erin. Drie minuten later was het Cantwell, die geel kreeg voor een ruwe tackle tegen VM Edwards. De stand was 2 : 1 en alles wat Norwich vanaf nu nog probeerde, mislukte. Voorin zorgde Byron Moore continue voor gevaarlijke momtenten, op het middenveld heerste Mayor en onze keeper Palmer hield alles tegen. Het hele team stond op en maakte de Canaries duidelijk, dat er niets meer te halen valt. En dan was daar nog de GREEN ARMY. Die gasten gingen verschrikkelijk tekeer en het geschreeuw van de Herr Farke ging onder in het tumult van de fans. In het laatste half uur kon Norwich nog van alles proberen, maar niets lukte meer. Het was gewoon over en sluiten voor hun. De scheids floot af, rancuneus als ik ben negeerde ik de uitgestrekte hand van collega Farke en begon aan mijn knuffelronde, nadat ik de scheids wel had bedankt, voor zijn, soms weliswaar ietwat overdreven, leiding. @Vlonkie @T10 @Netzwerk @Daniell @Nibbors @Buffell @Kavinos @delichris @True_Legend Bedankt voor jullie reacties.
  7. Vanavond heb ik mijn intrek genomen in mijn nieuw verblijf, het woonmobiel op de camping van mr. Harris. Morgen ochtend wordt ik op de club verwacht om me te laten registreren en het papierwerk in orde te maken. Dan ben ik dus officieel ‘interim manager’ van een club uit de 10de divisie. Hoe gek kan het lopen. Ok, ik heb dan wel duidelijk gemaakt dat ik niet over de nodige papieren beschik, maar ik heb niet verteld dat ik überhaupt niets met voetbal te maken heb en puur en alleen een gamer ben. En nu ben ik enerzijds te trots en anderzijds te laf om de waarheid te vertellen. Wel ben ik ervan overtuigd, dat dit een prachtig vakantieavontuur is en wordt. Bovendien denk ik, dat een slimme geest met de kennis en hulp van de forums van de desbetreffende websites in staat moet en kan zijn, om een club van het 10de niveau te runnen. Op de uni hebben ze mij ingeprent dat niets onmogelijk is als je er maar voor gaat. En ik wil er voor gaan, want laten we wel wezen, ik wil alles doen om een stage in het ziekenhuis te voorkomen. Als mijn ouders geweten hadden, dat ik een verwoed FM-gamer ben, die tot voor kort minimaal 5 keer per week na een zware studiedag zijn heil zocht in FM-gamen, dan hadden ze mij al lang op laten sluiten. Alleen al om die reden was ik blij met een artikel in het Brabants Dagblad van afgelopen zaterdag: Gamen is goed voor je. ‘Wie denkt dat videogames hersenloos vermaak zijn voor gemakzuchtige nietsnutten, zit er flink naast. Er zijn talloze redenen te verzinnen waarom games goed voor je zijn.’ bron: Brabants Dagblad. Het artikel was afkomstig van Sterk Huis, een soort groepering. Volgens hun website is Sterk Huis er voor iedereen die hulp nodig heeft. Ze helpen mensen door bedreigende situaties, lastige thuissituaties en moeilijke periodes. Feitelijk, tenminste wat dit artikel betreft, heeft het betrekking op jonge gamers, opgroeiende kinderen en tieners. Dus eigenlijk niet voor mijn soort. Ik ben tenslotte een volwassene, afgestudeerde twintiger. Waarom ik het artikel heb gekopieerd en bewaard? Omdat het mijn alibi is om te blijven gamen. Dit artikel zegt goed hoe zij als Sterk Huis denken over Gamen. Want gamen is niet altijd slecht voor jou. Afgelopen maanden zijn ze veel betrokken geweest bij diverse bijeenkomsten over gaming. Uit het innovatielab Gaming, waar jongeren, ouders en professionals met elkaar in gesprek gingen, bleek dat er een groot stigma rust op gamen. Terwijl jongeren juist de meerwaarde van gamen als groter ervaren dan de neveneffecten. Samen werd er gebrainstormd over het heersende beeld rondom gamen. Hier kwamen drie oplossingen uit voort: ‘voorlichting, gastlessen en masterclasses over gamen’, ‘cultuurverandering binnen de gamecultuur’ en ‘onderzoek naar de effecten van gamen’. Net als de website Manager United is het een ontmoetingsplek waar jongeren en volwassenen met elkaar het plezier van gamen kunnen ervaren, in contact kunnen komen met elkaar, kennis kunnen ophalen, inspiratie op kunnen doen, hulp en/of advies kunnen krijgen, maar ook om kansen te zien en te grijpen. Dus eigenlijk voor mij een multifunctionele hulpfactoor, waarvan ik regelmatig gebruik maakte en in toekomst zal maken. Het is de bedoeling, dat ik morgenmiddag ‘diepgaande’ kennis met de spelers maak, van alle 3 elftallen. Tevens een beetje de spieren los gooien, dus wat conditionele training. Dan een voorlopige tactiek bepaal en een opstelling maak. En om 17 uur spelen wij dan een oefenpotje tegen het tweede elftal, de O23. Omdat mr. Harris reeds alle voorbereidingswedstrijden heeft geregeld, in totaal 6, hoef ik mij daar al geen zorgen over te maken. Bovendien heeft hij al wat advertenties gezet, tbv het aantrekken van een TD, een manager O23 en een manager voor het O18 elftal. Trainers kan hij even nog niet aantrekken, omdat de schatkist leeg is. Wat kan ik nu doen? Alle spelers beoordelen, tactiek bepalen en hopen dat het allemaal meevalt. Om de spelers te kunnen beoordelen, zal ik mijn persoonlijke assistent inschakelen. Of met andere woorden gebruik maken van mijn laptop. FM20 gaat standaard maar tot divisie 6, maar Holmesdale is divisie 10. Dus als FM gamer, die al een decennia FM speelt, hoor ik te weten, hoe ik divisie 10 spelers zichtbaar kan maken. Hier heb ik dus 5 stappen voor nodig. Stap 1: opstarten van website Sports Interactive Community Forums. Stap 2: opzoeken Editors Hideaway Download Forum FM20 Stap 3: downloaden [WIP] [FM20] E20 - England to Level 20 By Dan BHTFC (voorlopig gaat deze maar tot level 10). Net voldoende voor mij. Stap 4: opstarten van het game FM20 en beginnen als nieuwe manager bij Holmesdale FC. Stap 5: bekijken van de selecties Tja en toen kwam de klad erin. Want net als in het echt heeft Holmesdale behalve mr. Harris en mij geen stafleden en zonder assistent en of trainer krijg je niet de gewenste spelersrapporten cq beoordelingen. Jammer, maar niets aan te doen. Bovendien is de tijd te kort, om nog ingewikkeld onderzoek te doen. Dus moet ik voor een andere oplossing zorgen. En ik had er ook al een in mijn hoofd, waar ik morgen gebruik van ga maken. En dan de tactiek? Iedereen weet, dat je een tactiek kiest op basis van je spelersmateriaal en niet andersom. Ik ken de spelers niet, kan ze bovendien niet beoordelen en betwijfel dat ik dat ooit zal kunnen ook. Ja, ik kan wel beoordelen of iemand goed kan ballen of niet. Maar dat kan iedereen natuurlijk, daar hoef je geen wiskunde voor gestudeerd hebben. Dus maak ik de tactische keuze vooraf, zodat ik morgen niet voor lul sta. En hoe kies je de tactiek? In al die jaren dat ik FM speel, heb ik steeds tactieken gebruikt van een persoon, die voor mij de tactiek-guru bij uitstek is. Niet ene Knap, die je doodgooid met tientallen tactieken per game, waardoor je door de bomen het bos niet meer ziet. Nee, ik kies altijd voor TFF. Zijn tactieken zijn elk seizoen ijzersterk en dienen mij altijd als basis. En dit seizoen is Raptor V4 (4-4-2) zijn favoriet. Dus wordt dit (voorlopig) mijn thuistactiek. Tegen betere tegenstanders en als uittactiek kies ik voorlopig voor eentje met een solide achterhoede en dan kom ik dit seizoen bij de tactiek van ene Mr. U. Rosler en wel 3322 Stockport. In het game hanteer ik deze als basistactieken en tijdens het spelen tweak ik ze zodanig, dat ze mijn team haast onoverwinnelijk maken. Eerlijk gezegd, ben ik morgen benieuwd wat voor een team ik onder handen krijg en of het mij lukt, om überhaupt een wedstrijd te winnen. In het game win ik veel, heel veel, maar in real time en op het veld ……. Enfin, ik hou mijn hart vast en hoop niet dat ze mij het land uit lachen. Toen ik de volgende middag voor mijn eerste ‘werkdag’ naar de club wilde vertrekken, stond mr. Harris met een zestal gasten op de parkeerplaats te wachten. Het zestal waren campinggasten die op zijn verzoek mee wilden spelen in de oefenpot. Ze hadden allen min of meer voetbalervaring en ooit in lagere divisies een balletje getrapt, behalve eentje, een zekere Louis Rogers, 20jr, die uit de jeugd van Watford afkomstig was, maar het aldaar niet gered had. Als ik goed had geteld, kreeg ik straks 19 selectiespelers plus dit zestal en had ik spelers zat, tenminste voor het eerste elftal. Op de club durfde ik het niet aan om met het zestal een potje te ballen dus hebben wij het bij wat opwarm-loopoefeningen gehouden , totdat de rest van de spelers binnendruppelde. En toen kwam mijn ‘oplossing’. Op het whiteboard tekende ik 2x een 4-4-2 tactiek onder het toeziend oog van de complete selecties. Na een korte uitleg dat beide teams in dit systeem zullen spelen, verzocht ik alle spelers per selectie, hun naam onder de positie te zetten, waar ze wilden spelen. Nou en dat deden ze en klaar was Kees. Na nog wat rek- en strekoefeningen en een beetje warmlopen was iedereen klaar voor het oefenpotje. Als ik eerlijk ben, ik zou ze er allen afgetekend eruit lopen maar met lopen alleen is niets gedaan. Voetballend stelde ik uiteraard niets voor en het zestal van de camping was zeker niet slecht. En dan die Engelse Chinees, linker spits Leung Wai Chun heet die gast, 19 jr en een raar ventje. Hij maakte weinig vuile meters (die term heb ik in VI gelezen), deed alleen het noodzakelijke maar was wel ter plaatse om een hattrick te scoren. Ik snap er niets van. Hij was niet snel, kon geen bal aannemen, want de ballen sprongen steeds van zijn voeten, maar toch was hij uiteindelijk de beste speler. Weliswaar een luie donder maar toch een lefgozer. En wat het O23 team betreft, veel soeps was het niet. Veel te traag. Maar ja wat wil je? Ze hebben een trainer nodig, die hun leert en verteld wat ze horen te doen. Voor mij was belangrijk dat mr. Harris met het spel en het resultaat tevreden was. Trouwens die rode kaart vond ik wel overdreven en ik vroeg me af, of mr. Harris die scheids ook van de camping had geplukt? @True_Legend @Vlonkie @Chimpa @TheRedOne @ROEMM @Makalakalane @Daniell @r4vje @rik1991 @Olivierke @stef1978 @T10 @spaansetukker Bedankt voor jullie reacties.
  8. [FM20/LLM] Plymouth Argyle FC The Pilgrims are coming Nog geen drie dagen later krijgen wij al visite van onze volgende tegenstander en wel Peterborough United, een Engelse voetbalclub uit de stad Peterborough, Cambridgeshire. Hun bijnaam is The Posh. Volgens mij betekend dit toch zoiets als de chique of beter gezegd de kakkers. Als ze ook zo spelen, wordt het een makkie denk ik. Na ja, we zullen zien. Alhoewel, het enige probleem is dat The Posh een club uit League One is en bekend staat als een degelijke middenmotor. Op dinsdag 10 december om 19.45 uur was het zover. Voor de match in de 2de Ronde van de Leasing.com Trophy waren helaas slechts 1798 toeschouwers verschenen. Of het aan het weer lag, het zou kunnen, tenslotte hadden wij weer last van het typisch Engelse weer dus motregen. Maar verdorie onze tegenstander was van een hoger niveau en desondanks waren er maar verhoudingsgewijs een paar toeschouwers. En dus weer het oude liedje: of onze fans hebben totaal geen vertrouwen in ons, ofschoon wij momenteel op de eerste plaats staan, of ze vinden The Posh een tegenstander van niets. Zegt u het maar? Feit is wel, dat ondanks het slechte weer en de weinige toeschouwers wij ook nog opstellingsproblemen kennen. MC Oakley-Boothe is geschorst, Tanganga en Riley zijn te vermoeid om te spelen en Byron Moore en Rudden moeten spelen, ofschoon zij niet wedstrijdfit waren. Nu mag het team laten zien dat ze een team zijn. Trouwens onze scheidsrechter was de ons totaal onbekende Anthony Backhouse, die echter tot een strakke leiding in staat bleek te zijn. Welnu, ik had gekozen voor een aanvallend 4-4-2 en de tegenstander voor een voorzichtig 4-2-3-1 Breed. Ik mag het niet zeggen, maar ik doe het toch: de tegenstander stelde mij teleur. Ze speelden zwak. Mat, ideeëloos en veel te traag. Blijkbaar hadden ze ons behoorlijk onderschat en waren van mening, hier met een matige prestatie de overwinning binnen te kunnen halen. Feit is echter, dat wij bij rust al met 2 : 0 voor stonden en wij de wedstrijd uiteindelijk met 3 : 1 wonnen. Verrast werd ik door het feit, dat een niet volledig okselfrisse spits tegen feitelijk betere spelers een hattrick op de mat kan leggen. En dat de ‘eeuwige zeikerd’, sorry dat ik het zeg, Baxter dus, in wedstrijden waar die het moet laten zien weer door de mand is gevallen. Om op Peterborough terug te komen, van een club uit League One mag je meer verwachten. Als meer clubs uit deze divisie zo spelen, dan hebben ze toch wel een betere coach nodig. Mijn doel is dan ook, komend seizoen een club uit deze league te trainen. Of het mij lukt om belangstelling te trekken bij clubs uit League One, hangt hoe dan ook af van wat ik met Plymouth dit seizoen bereik. Voorlopig loopt alles nog op wieltjes. En laten wij hopen dat het zo blijft. Veel is het niet, maar elke cent is meegenomen. Pa kennende, zal die hier weer blij mee zijn. Weer een ‘slachtoffer’ voor zijn plakboek. Weer een League One tegenstander en dus zullen we weer een hoop mazzel moeten hebben om deze te overleven. Op zaterdag 14 december om 15 uur kwam al weer de volgende tegenstander opdagen. Nu was het Morecambe FC, een Engelse profvoetbalclub uit Morecambe, Lancashire. De club werd opgericht op 7 mei 1920. Reeds 3 keer werd de 3de ronde van de FA Cup gehaald. In 1961/62 verloor Morecambe van Weymouth FC met 1-0. In 2000/01 met 0-3 van eersteklasser Ipswich Town in en 2 jaar later opnieuw tegen Ipswich met 4-0. League clubs die verslagen werden zijn Chester City in 1961/62, Cambridge United in 2000/01 en Chesterfield FC in 2002/03. In 2006 maakte de club kans op promotie naar de Football League maar verloor in de eindronde van Hereford United. In 2007 was het wel raak, nadat in de halve finale van de eindronde York City werd uitgeschakeld won het in de finale van Exeter City voor 40.000 toeschouwers. Hun bijnaam is The Shrimps. Dus blijkbaar is Morecambe, waar ze vandaan komen, een vissersdorp net als Urk. Voor 10.485 toeschouwers en onder leiding van scheidsrechter Nick Kinseley kwamen wij in een aanvallende 5-3-2 formatie op en onze tegenstander in een defensieve 4-1-4-1 opstelling. Al na een halfuur was duidelijk, dat wij niet alleen tegen de Schwalbenkönige van Engeland speelden, die zich als volleerde acteurs en geniepige schoppers gedroegen, maar ook tegen een partijdige scheids. Na 45 minuten, bij de stand van 1 : 1, hadden wij al 4 ten onrechte verstrekte gele kaarten, allen voor protesteren op diens partijdige leiding, te pakken. Bovendien schopte ene Old onze spits Rudden van het veld in de 34ste minuut, waarmee Old ongestraft door mocht gaan want de scheids had heel toevallig niets gezien. Bovendien presteerde de scheids het 9 goede aanvallen van ons af te fluiten en als buitenspel af te doen. Ik ben normaliter een rustige jongeman maar nu kon ik mij ook niet meer beheersen, omdat ik moeite heb om onrecht te accepteren. Bij mij sloegen even alle stoppen door en ik gaf een actie a la Huub Stevens ten beste. Hoe ik het deed weet ik niet, maar ineens stond ik aan de zijlijn, de handen als een trechter voor mijn mond en schreeuwde keihard richting scheids: ‘Vuile klootzak!’ Waarom in het Nederlands mag Joost weten, maar mijn onverwachte actie had wel tot gevolg, dat onze GREEN ARMY plots tot leven kwam en zich eindelijk liet horen. Blijkbaar hadden onze fans de scheids enigszins wakker geschud, want in de tweede helft kregen wij nog maar 2 gele kaarten, uiteraard ten onrechte en weer voor protesteren. En ik, ik beperkte mij nu niet meer tot scheldpartijen maar beperkte me tot hele duidelijke wegwerpgebaren. Het werd de tweede helft van VM Edwards. Plots trok hij de kar en wees het team de weg. Uiteindelijk werd het 4 : 2 en waren wij de verdiende winnaar. De scheids kreeg van mij geen hand wel een dodelijke blik en het liefst had ik hem onder handen genomen. Maar ja, dat mag je wensen maar nooit doen en in plaats van een domme actie begon ik met mijn knuffelronde. @Vlonkie @T10 @Netzwerk @Daniell @Nibbors @Buffell @Kavinos @delichris @True_Legend Bedankt voor jullie reacties.
  9. [FMT20] Tianjin Teda - de nieuwe trots van China Wij hebben weliswaar een behoorlijke selectie, maar helaas alleen kwantitatief. Kwalitatief is de helft het feitelijk niet waard en kan het noodzakelijke niveau niet aan. Onze scouting komt alleen maar met Koreanen en andere Buitenlanders aanzetten, ofschoon ik alleen nog maar Chinezen wil hebben. Volgens hen zijn er geen goede Chinezen, die betaalbaar en genegen zijn, om voor ons te voetballen. De volgende wedstrijd is een uitwedstrijd in Shijiazhuang "Het dorp met het stenen huis", een stad in de noordoostelijke provincie Hebei, China, ongeveer 320 kilometer ten zuiden van Peking. Het is de hoofdstad van de provincie Hebei. De bevolking van de metropool bedroeg 10.163.788 bij de census van 2010, waarvan 2.604.930 in de eigenlijke stad en 3.833.606 in de agglomeratie. Shijiazhuang is een jonge stad die pas in jaren 50 van 20e eeuw werd gesticht. In de jaren 70 werd het de hoofdstad van de provincie Hebei en sindsdien heeft het een snelle ontwikkeling doorgemaakt. Shijiazhuang is een belangrijke industriële stad en is het economische centrum van Hebei. De belangrijkste industrieën zijn textiel, farmacie en chemische industrieën. Onze tegenstander aldaar is Shijiazhuang Ever Bright Football Club, een Chinese professionele voetbalclub uit Shijiazhuang. De club werd in 2001 opgericht. In 2014 promoveerde Shijiazhuang Ever Bright naar de Super League. In 2016 degradeerde de club. Dit is wel een club, die al vier keer van naam veranderde. In 2011 was de naam van de club nog Fujian Smart Hero. In 2013 noemden ze zich Shijiazhuang Yongchang Junhao. In 2014 veranderde hun naam in Shijiazhuang Yongchang en vanaf 2015 is hun naam Shijiazhuang Ever Bright. Hun thuiswedstrijden spelen ze in het Yutong International Sports Center te Shijiazhuang. Op woensdag 24 april om 15.30 was het zover. Voor de 4e Ronde in de beker van China moesten wij hier aantreden. Wat ik bijzonder raar vond, was dat ik op het laatste moment te horen kreeg, dat ik maar 3 Buitenlanders mocht opstellen. Dus koos ik voor een aanvallend 4-4-2 met Sandro Wagner, Acheampong en Bastians. De 15.158 toeschouwers zagen een slappe partij met als enige hoogtepunt het doelpunt van ML Acheapong in de 66ste minuut. Een match om snel te vergeten. Het enige positieve was dat wij de winnaar en een ronde verder waren. Voor onze volgende wedstrijd moeten wij naar Guangzhou ,in historische context vaak Kanton genoemd, is een stadsprefectuur en de provinciehoofdstad van de provincie Guangdong in het zuiden van China. Sinds 2005 is het een van de vijf nationale centrale steden. Guangzhou Evergrande Taobao Football Club is een Chinese voetbalclub uit Guangzhou. De club is opgericht in 1954. De thuiswedstrijden worden gespeeld in het Tianhestadion. Tot 1999 werd in het Yuexiushanstadion gespeeld. De clubkleuren zijn wit-rood. In 2011 werd de club voor het eerst landskampioen. Die prestatie werd vervolgens vijf keer op rij herhaald. In 2013 en 2015 won de club bovendien de AFC Champions League. De club is sinds 2010 in het bezit van de Evergrande Real Estate Group van de schatrijke vastgoedontwikkelaar Xu Diayin. In 2014 kocht de Alibaba Group de helft van de aandelen. Sindsdien heet de club officieel Guangzhou Evergrande Taobao, naar Alibaba's digitale marktplaats. Guangzhou Evergrande FC is momenteel de succesvolste voetbalclub van Azië. Het Tianhestadion/Stadion is een multifunctioneel stadion in Guangzhou, provincie Guangdong, Volksrepubliek China. Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden van Guangzhou Evergrande FC. Het stadion heeft 58.500 plaatsen en is gebouwd in 1987. In 1991 werd het stadion voor de finale van het wereldkampioenschap voetbal vrouwen officieel geopend. In 2010 werd hier van de voetbalcompetitie van de Aziatische Spelen gehouden. In 2012 werden hier wedstrijden in de AFC Champions League gehouden. Volgens dit persbericht zijn wij kansloos tegen de grootste club van China. Het maakt mij niet uit of ze ons als underdog zien of niet. Feit is dat wij tot nu toe nog steeds ongeslagen zijn en dat willen wij blijven ook. Maar feit is ook, dat zij over de betere spelers beschikken en de duurste Brazilianen uit de hele league. Dus met andere woorden: kwalitatief zijn ze in elk geval beter. En wat doe je als iemand beter is of over betere spelers beschikt? Juist, ja, je probeert slimmer te zijn en slimmer zijn betekend op dit niveau dat je het alleen op tactisch gebied kunt bolwerken. Het verbaasd mij, dat er slechts 39.396 toeschouwers aanwezig zijn om deze clash mee te beleven. Van begin af aan ging het gas erop , maar niet alleen bij ons. Ook bij onze tegenstander, ofschoon wij met ons aanvallend Hau-Ruck voetbal meer dan voldoende pressing uitoefenden, om ze achterin vast te zetten. En ja hoor, in de 21ste minuut lukte het VL Bastians een uittrap van de keeper op te vangen en na een korte sprint vanaf randje 16 snoeihard in het doel te schieten. Tot aller verbazing werd het doelpunt afgekeurd. Buitenspel! Nou, je zou het in het uiterste geval ‘gelijke hoogte’ kunnen noemen, maar de VAR keurde het gewoon af. Op de een of andere manier had ik onmiddellijk het gevoel dat wij hier ‘genaaid’ werden en dat iemand in de VAR zat, die of een fan van Guangzhou of stekeblind was. Mijn protesten bij de 4de man hadden amper zin, want die gast verstond mij niet en Chang had blijkbaar geen zin om uit de dug-out te komen. Wel kreeg Bastians in de 22ste minuut de gele kaart omdat hij er net zo over dacht als ik en maar bleef protesteren, ofschoon de scheids er geen woord van kon verstaan. In de 31ste minuut was het razendsnelle spits Elkeson die plots alleen voor de keeper opdook en de 1 : 0 binnenschoot. In Engeland hadden ze dit doelpunt wegens duidelijk zichtbaar buitenspel afgekeurd, maar hier niet. Blijkbaar golden voor onze tegenstander andere regels dan voor ons. Hoe dan ook, de scheids keurde het doelpunt goed en wij stonden 1 : 0 achter en nog tegen de verhouding in ook. Maar daar koop je niets voor. Ren Hang bleef protesteren en kreeg het aan de stok met en Linpeng, die teveel met zijn handen ‘praatte’ en een gele kaart kreeg. In de 34ste minuut kregen wij een hoekschop, die door Bastians werd genomen. Tot aller verbazing liep MC Taoyu er met zijn hoofd tegen de indraaiende bal en kopte hem onhoudbaar binnen. 1 : 1 en de gelijkmaker was een feit. En ja hoor, nog geen minuut later werd de aftrap genomen en spits Elkeson was wederom het snelst vertrokken en weer stond hij randje buitenspel en was van gelijke hoogte geen sprake. Voor de tweede keer kwam hij alleen voor de keeper en schoot de bal binnen. Uiteraard keurde de VAR en de scheids het ‘buitenspeldoelpunt’ goed, waardoor Guangzhou op 2 : 1 kwam en weer de leiding nam. Onze aanvoerder VR Yuefeng nam er geen genoegen meer en wilde bij de scheids verhaal halen, maar ene Shihao duwde hem ruw weg, waarna de scheids ook deze speler een gele kaart gaf. Natuurlijk kreeg Yuefeng 2 minuten later ook een gele kaart, omdat hij de dader eveneens omverduwde. Vier minuten later was het MC Junmin, die eerst een tegenstander op het verkeerde been zette en toen een slimme steekpass op de inlopende VM Fernandez speelde. Fernandez treuzelde niet en schoot de bal keihard in het doel. 2 : 2 en de gelijkmaker was een feit. Een minuut later, in de 44ste minuut, pakte VL Bastians zijn tegenstander de bal af en gaf een zuivere breedtepass in de voeten van MC Taoyu, die de bal volley nam en in het doel schoot. 2 : 3 en plots zag de wereld heel anders uit. De scheids liet 3 minuten doorspelen, gezien het oponthoud in deze eerste helft. Net als iedereen op het fluitsignaal zat te wachten voor de rust, was het MC Junmin die een heerlijk afgemeten voorzet perfect op het hoofd van de in de box naar binnenstormende VL Yuefeng plaatste. Yuefeng kopte de bal rustig in het doel. 2 : 4. De treffer telde uiteraard en de scheids floot voor de rust. Geen van mijn spelers wilde gewisseld worden. Iedereen was op dreef en voelde, dat wij hier de punten mee konden nemen. MC Junmin kon amper nog lopen maar was wel in staat, om de razendsnelle spits Elkeson in een rechtstreeks duel ietwat ruw van de bal te zetten. Het leverde hem gelijk een gele kaart op. Ik gaf Yingjie via Chang het seintje om warm te lopen want Junmin zakte steeds meer door de hoeven. Het stond weliswaar 2 : 4 maar de match was nog lang niet gespeeld. Plots hadden wij het gevoel dat alles lukte en wij steeds meer domineerden. In de 65ste minuut gaf VR Yuefeng een perfecte voorzet strak naar binnen, die Sandro Wagner per kop verlengde op de naast hem opduikende Acheampong en die kopte de bal zonder fratsen het doel in. 2 : 5 en de tegenstander voelde de bui al hangen. Nog geen minuut later haalde ik Junmineruit en stuurde Yingjie het veld in. Bij onze tegenstander gingen de kopjes hangen want inmiddels was het iedereen duidelijk, dat wij vandaag gewoon niet te kloppen waren. En ja hoor, zelfs de formidabele keeper Gatito Fernandez, zat er volledig doorheen en zag het niet meer. Deze Paraguyaan, die in seizoen 2011/12 nog 13 wedstrijden als huurspeler voor FC Utrecht had gespeeld, maakte in de 87ste minuut nog een blunder van jewelste. Hij had de bal, wilde hem met een lange bal naar zijn spits trappen, maar had blijkbaar MC Yingjie over het hoofd gezien. Toen de keeper de bal klaarlegde om te schieten, tikte Yingjie hem weg en in het lege doel. 2 : 6 en de keeper baalde en Yingjie was even de held van de dag. In de 90ste minuut greep ik weer in en haalde twee spelers, die volledig op waren, eraf. VC Chenjie werd vervangen door Liu Yang en VL Bastians door Weijun. Dat wil zeggen, Acheampong nam de positie van Bastians over en Weijun werd 2de spits. Mijn wissels waren op en enkele spelers ook, waaronder Yuefeng, maar die kon ik niet meer wisselen dus bleef hij staan. De scheids floot af in de 95ste minuut en het publiek begon zich te roeren. Alle spelers kregen van hun een daverend applaus en ik begon aan mijn ‘knuffelronde’. Om eerlijk te zijn, dat was de beste match die wij tot nu toe hebben gespeeld en wel tegen de beste tegenstander, die wij tot nu toe hebben gehad.
  10. [FM20/LLM] Plymouth Argyle FC The Pilgrims are coming Met groot genoegen heb ik beide jongens met hun prijs gefeliciteerd en hoop dat ze deze lijn doorzetten. Een tweede prijs voor een trainer/manager is helemaal niets en pa kennende, gaat die onmiddellijk protesteren. Maar gelijk heeft die, want ik ben het er ook niet mee eens. Dit troostprijsje kan alleen maar betrekking hebben op de competitiewedstrijden. Mansfield heeft er 4 gespeeld, 3 gewonnen en 1 gelijk. De twee bekerwedstrijden hebben ze verloren. Hun tegenstanders waren de 18de, 11e en 22ste van de ranglijst. En wij? Wij hebben alles gewonnen en de drie competitiewedstrijden met 3:1, 3:0 en 3:1 winnend afgesloten tegen de 5de, 15de en 7de van de ranglijst. Desondanks werd ik slechts tweede. Wat klopt er hier niet? De tegenstanders en de uitslagen waren minder en vooraf werd Mansfield Town als 1e en zekere kampioenkandidaat geprognosticeerd en wij als 10de. Ik vind het best als ze een ‘manager van de maand’ kiezen, maar doe het dan op een eerlijke manier. Zo, dat is eruit. Ik denk er net zo over, dus ik heb niets op te merken. Het gaat lekker en wij zijn op de goede weg. Sedert ik de intentie heb om een redelijk tot goede manager te willen worden en het managervak goed onder de knie te krijgen, teneinde plezier in mijn doen en laten te hebben, lees ik steeds meer voetbalverhalen. Vandaar dat ik o.a. een abo op VI heb genomen. En wat moet ik dagelijks lezen? Afgezien van het feit dat Ajax het zo geweldig doet, dat het crisis is bij PSV en dat Dick Advocaat Feyenoord weer op de rails probeert te krijgen, wordt mij dagelijks weer een nieuw artikel over Koeman voorgeschoteld. Ok, ik weet dat hij de ‘succesvolle bondscoach’ van Oranje is, maar laten we wel wezen, met deze selectie zou mijn broer ook de sterren van de hemel spelen. Hoofdzakelijk gaat het in alle artikelen over Koeman om zijn contractclausule ‘Barcelona’ . Wat ik me afvraag is: waarom denkt Koeman dat Barcelona op hem zit te wachten? Is hij zo goed? Is hij een echte toptrainer? Als clubtrainer heeft hij het niet slecht gedaan, ofschoon hij verhoudingsgewijs niet al te veel prijzen heeft gewonnen. Volgens mijn broer was zijn tweede jaar bij Everton matig te noemen en hij had de mazzel, dat hij op het juiste moment bondscoach werd en de tactisch sterke Dwight Lodeweges tot zijn assistent benoemde. Dit trainersduo bleek een succesvol en ijzersterk team te zijn. Mocht Koeman inderdaad ooit de kans krijgen om trainer van Barcelona te worden, dan adviseert mijn broer hem, dat hij Lodeweges in elk geval mee moet nemen. Zonder diens tactisch inzicht zal ook Koeman aldaar in de problemen komen. Op de een of andere manier is Koeman dus, net als ik, een soort mazzelpik, maar toch ook wel een hele goede coach. Ik wens hem dan ook het allerbeste. In elk geval pakt die de zaken heel slim en goed aan. Daar kan ik een hoop van leren, denk ik. En wat doe ik nu? Nu concentreer ik me op de komende wedstrijden, die wij in de maand december moeten spelen en daar heb ik mijn handen aan vol. 7 wedstrijden in december of te wel zo’n kleine 2 wedstrijden per week. Dus vervelen zal ik me niet. We beginnen met een uitwedstrijd tegen Cambridge, de 4de op de ranglijst. Op zaterdag 7 december vertrokken wij per bus naar Cambridge, een district met de officiële titel van city, in Engeland in het graafschap Cambridgeshire, ongeveer 80 kilometer ten noordoosten van Londen. Cambridge beslaat een oppervlakte van 41 km² en heeft ongeveer 125.000 inwoners, waaronder zo'n 22.500 studenten. De stad is vooral beroemd vanwege de Universiteit van Cambridge, die met de Universiteit van Oxford behoort tot de twee belangrijkste universiteiten van het Verenigd Koninkrijk en tot de beroemdste ter wereld. De 31 colleges zijn over de hele stad verspreid, maar zijn allemaal onderdeel van dezelfde universiteit. In Cambridge bevindt zich ook een grote campus van de Anglia Ruskin University. Cambridge is een stad met veel groen in parken en aan de rivier de Cam, waarnaar Cambridge genoemd is: Cambridge betekent brug over de Cam Magdalene College en de Cam Onze tegenstander aldaar is Cambridge United F.C., een professionele voetbalclub uit Engeland en komt uit in de Football League Two. De ploeg speelt daarvoor sinds het seizoen 2005/2006 in de Conference National en is ook bekend als Cambridge (waarbij het kleinere broertje Cambridge City voor het gemak over het hoofd wordt gezien). Waarom doet die dat? We zijn nog niet eens op de helft? En dan ook nog vlak voor een wedstrijd? Ok, een kleine € 2000 p/mnd salarisverhoging. Niet slecht, maar daar gaat het mij niet om. Volgens mijn broer moest ik naar het hoogste streven en mijn eigen grenzen opzoeken. Mijn ambitie volgen en niet bij een club blijven hangen, voordat ik mijn doel heb bereikt. Dus, waar praten we over? Komend seizoen wil ik hoger op, maar wel bij een andere club, want hier heb ik alles gezien. Plymouth was en is leuk, maar komend jaar weer een andere omgeving en een club uit de League One. Mijn streven is en blijft elk jaar weer een stapje hoger en over 3 of 4 jaar naar de Premier League. Mits het lukt natuurlijk. Dat is mijn voorlopige doelstelling. Hoe de club zal reageren weet ik niet, maar ik verleng niet. Als ik nu zeg dat ik niet van plan ben om te verlengen, loop ik kans dat ze mij voortijdig ontslaan. Dus dan maar op die manier en proberen via ‘uitstel’ toch het seizoenseinde te halen. Want we hebben nog steeds de kans om kampioen te spelen. Nou, nou! Die wedstrijd wil ik toch ook nog gaarne meepakken. Bij verschrikkelijk weer, koud, nat en hagel, waren wij zaterdag 7 december op weg naar Cambridge, waar wij om 15 uur tegen de plaatselijke trots, The U’s, moeten aantreden. Slechts 274 fans vergezelden ons en ondanks het geringe aantal, wilden wij onze fans toch iets bieden. Of het ons bij dit weer zal lukken, is nog de vraag. In elk geval hebben wij voor een heel aanvallend 5-3-2 gekozen en wij waren min of meer in bestbezetting. Spits Rudden, nog niet geschikt om een hele wedstrijd te spelen, mocht wel in de basis beginnen. Scheidsrechter was ene Peter Wright. Let wel: The U’s staan op de 4de plaats en het zal beslist geen makkie voor ons worden. Ondanks het slechte weer begonnen wij met het typische Hau-Ruck voetbal. Gas erop en vol ertegenaan. In de 20ste minuut was het VL McFadzean die een lange crosspass precies in de voeten van de aan de overkant aanstormende VR Riley speelde. Riley nam de bal volley en schoot hem onhoudbaar binnen. 0 : 1 en de 4874 U’s fans wisten niet wat hun overkwam. Meer kregen wij ondanks ons overwicht in de eerste helft niet meer voor elkaar. Cambridge verdedigde vanaf nu uitstekend en er was geen doorkomen meer aan. In de 73ste minuut voerde ik de twee eerste wissels door, want alleen door maximaal te wisselen, kan ik de spelers tevreden houden. Aimson en Rudden, die volledig op was, mochten gaan douchen en voor hun kwamen Canavan en Byron Moore, die net hersteld was. 5 minuten later haalde ik ook nog MC Oakley-Boothe eraf en gunde lastige Baxter ook nog wat minuten. Het duurde tot de 88ste minuut, totdat invaller Baxter met een slimme pass spits Telford aanspeelde, die de bal onberispelijk binnenschoot. 0 : 2 en de overwinning kwam steeds dichter bij. Nog geen twee minuten later was het invaller Byron Moore die met een perfecte steekpass MC Baxter alleen voor de keeper zette en Baxter kon met de ogen dicht deze bal binnentikken. 0 : 3 en de winnaar stond vast. In de 94ste en laatste minuut raakte onze derde invaller, VC Canavan, bij het wegtrappen de bal totaal verkeerd en schoot hem in het eigen doel. 1 : 3 maar niemand nam het hem kwalijk. Missers mogen, als wij maar winnen. @spaansetukker @Vlonkie @T10 @Daniell @Nibbors @Buffell @Kavinos @delichris @True_Legend Bedankt voor jullie reacties.
  11. Behalve een portie Fish and Chips had ik ook nog een Guinness sixpack bij een supermarkt om de hoek op de kop kunnen tikken. Want fish moet zwemmen, alleen niet in zo een zwart vocht. Ok, ik ben net als de meeste Nederlanders gek op drop en een helder biertje sla ik ook niet af. Maar bier moet als bier smaken en er niet uitzien als drop en nog zo smaken ook. Enfin, het werd een K*T avond, net als mijn verblijf hier in Engeland. Ik had er hoge verwachtingen van, maar ze zijn totaal niet uitgekomen. En dan nu dat! Uit heldere hemel het aanbod om een gammele club te managen. Ok, ik geef toe, ik zie mijzelf als expert in het managen van LL clubs en wel vanaf de 6de divisie opwaarts, maar wel in FM games. Ik heb ze allemaal al een keer gedaan en de meesten nog kampioen gemaakt ook. Maar dat zijn wel computerspelletjes en niets in real time en al zeker geen echte club. Bovendien een voetballer was ik niet, want in mijn jeugdjaren was ik al totaal mislukt. Ik ben dan weliswaar geen voetballer, maar ook beslist geen domme jongen. Laten we wel wezen, voetbal is in wezen een simpel spel. En om een club te kunnen managen, hoef je geen voetballer te zijn. Wat je wel moet kunnen is delegeren, dingen over kunnen brengen. En je hebt een helikopterview nodig, je moet het geheel kunnen overzien. Alleen betwijfel ik, dat dit ook nodig is bij een club in de 10de divisie. Maar goed, ik ben niet van plan om hier een maand als een soort manusje van alles rond te lopen. Wel wil ik hoe dan ook nog 1 of 2 weken hier wat rondreizen, zodat ik in elk geval de stageplek in het Erasmusziekenhuis misloop. De volgende ochtend, na een stevig Engels ontbijt, was ik op weg naar de Federation Road, waar de Abbey Wood Caravan & Motorhome Club was gevestigd. Van een camping had ik feitelijk een andere voorstelling. Of beter gezegd mijn visie erop was totaal verouderd. Losse tenten stonden er amper. Wel veel caravans met voortentjes, motorhome's, chaletjes, winkeltejs enzovoort. Een soort kleine stad in het bos. Mister Harris zat in zijn bureau in het clubhouse met een kan zwarte koffie en was al druk bezig met zijn dagelijkse werkzaamheden. Na 2 bakken koffie besloten wij tijdens een kleine rondleiding over het terrein ons gesprek al wandelend voort te zetten. Feitelijk was ik hier om hem mede te delen, dat ik zijn aanbod niet wenste aan te nemen. Daar kwam het echter niet van. Omdat ik nooit het verschijnsel ‘kamperen’ mee had gemaakt, noch als kind noch later, vond ik het meer dan interessant wat ik hier allemaal te zien kreeg. Toen ik dit woonmobiel zag, was ik gelijk verkocht. Dat kreng was van alle gemakken voorzien. Dit was ‘kamperen’ zonder tent, luchtbedje en zaklampje. In het woonmobiel was een heus bed, een douche, een keuken en verlichting. En dus vroeg ik, of ik dat ding voor twee weken mocht huren? Mr. Harris was blij verrast en had onmiddellijk een voorstel paraat. Ik mocht er gratis wonen, mits ik tijdelijk als interim manager van zijn club wilde fungeren en de voorbereiding van het eerste team voor mijn rekening wilde nemen. Oeps! Dat was niet mijn bedoeling, maar toch wel uitermate interessant. Voor het eerst in mijn leven kamperen en wel in een heus woonmobiel met enige luxe en een echte club tijdelijk ‘managen’ zonder enig diploma. Een avontuur, dat ik zo snel niet meer mee zal maken en waarmee ik bij vrienden en kennissen kon aankomen. Was het echt zo een moeilijke opgave? Nee toch! Ik heb gisteravond nog de Lower League Management guide van FMInside en de LLM Guide for Football Manager 2018 by Jamie doorgelezen en volgens deze handleidingen was het niet zo moeilijk als het leek. Ze noemden mij niet voor niets een studiehoofd. Ik heb geleerd instructies te lezen, te begrijpen en uit te voeren. En ik heb de beste assistent, die ik me kan wensen: mijn laptop. Alles wat ik voor deze job moet weten, maakt mijn laptop zichtbaar. Dus waarom niet. Proberen kan ik het. Als het mislukt, heb ik pech gehad , meer niet. Mijn ouders zullen er niet wakker van liggen, wel van het feit, dat ik mijn stage niet heb aangetreden. Enfin, om het verhaal kort te maken, nadat ik mr. Harris nog een keer had duidelijk gemaakt dat ik geen enkel diploma heb om überhaupt aan zijn wens te kunnen voldoen, deelde hij mede, dat hij dat met de bond zou regelen en dat ik namens hem mocht optreden. En dus heb ik toegezegd. In zijn kantoor hebben wij gelijk de nodige administratieve kwesties afgehandeld en kreeg ik de sleutel van het woonmobiel en een welkomstpakket. Dit gaat genieten worden, vooral ’s avonds, want ik heb een heel groot terras om heerlijk te ontspannen. Nadat ik alle faciliteiten op de ‘camping’ op mijn gemak had bekeken vertrok ik met mr. Harris naar de voetbalclub. Het was zijn bedoeling om mijn aan de spelers en de medewerkers, onbezoldigde vrijwilligers, voor te stellen. Toen wij arriveerden lagen de velden er stil, eenzaam en troosteloos erbij. In plaats van op de binnendruppelende spelers en medewerkers te wachten, mocht ik alvast mijn toekomstige ‘werkplek’ bekijken. Om eerlijk te zijn, voor zo een, sorry dat ik het zeg, K*T clubje zag de kleedkamer er wel heel netjes uit. Nog geen half uur later stond alles wat momenteel aanwezig en beschikbaar was aan spelers en medewerkers op het veld en kon mr. Harris met zijn speech en mijn voorstelling beginnen. Hij gaf de aanwezige personen te kennen, dat hij een echte Nederlandse manager had aangetrokken en omschreef mij als een pure Johan Cruijff adept met de vaardigheden van Ten Hag. Zonder blikken of blozen stond ik erbij en vond het nog leuk ook, temeer omdat een groot aantal van de aanwezigen het blijkbaar nog geloofden ook. Haha, jeetje, ze moesten eens weten? Voorts maakte mr. Harris duidelijk, dat ik niet de momenteel in het ziekenhuis verblijvende manager Lee Roots definitief kwam vervangen, maar dat ik mij beschikbaar had gesteld als tijdelijke interim manager, totdat manager Lee weer present was. Hij hoopte, dat iedereen met mij prettig kon samenwerken, ondanks mijn nogal jonge leeftijd. Nadien was het de beurt aan mij, om iedereen een handje te geven en wat praatjes te maken. ‘Interim manager van een echte voetbalclub!’ Het is te gek om waar te zijn. In plaats van een muis heb ik nu het hele draaiboek van de club in handen. Nadat ik van de beheerder/beveiliger/materiaalman James een, wat hij noemde praktisch nieuw, clubtrainingspack had ontvangen, wees hij mij mijn werkplek aan. In een achteraf kamertje maar wel met Wifi aansluiting. Vanaf morgen zal ik dus hier elke middag mijn werkzaamheden beginnen. Alvorens ik met mr. Harris weer naar de camping reed, om mij daar te vestigen, brachten wij eerst nog een bezoek aan het ziekenhuis en maakte ik kennis met Lee Root, die ik tijdelijk moest vervangen. Zo zag Root eruit, voordat hij het ongeluk kreeg. Nu lag die erbij als een mummie en ik had al gelijk twijfels, dat hij over twee weken weer kon lopen. Hij had geen bezwaar, dat ik zijn werk tijdelijk zal doen en stak zijn duim op. Praten kon die amper en wat hij brabbelde kon ik helaas niet verstaan. Nadat wij hem beterschap hadden gewenst, vertrokken wij naar de camping. @True_Legend @Vlonkie @Chimpa @TheRedOne @ROEMM @Makalakalane @Daniell @r4vje @rik1991 @Olivierke @stef1978 @T10 @spaansetukker Bedankt voor jullie reacties.
  12. [FMT20] Tianjin Teda - de nieuwe trots van China De eerste 7 competitiewedstrijden hebben wij gewonnen en ik heb precies gedaan, waarvoor ze mij hebben gehaald. Nu is het te hopen, dat deze goede reeks langer aan blijft houden. Onze komende thuiswedstrijd wordt een hele rare want wij spelen tegen onze plaatselijke concurrent Tianjin Tianhai FC, die hun thuiswedstrijden ook nog eens in hetzelfde stadion, hetgeen wij dus delen met hun, spelen. Met andere woorden: het wordt dus een halve thuiswedstrijd voor ieder van ons. Tianjin Tianhai FC is een Chinese voetbalclub uit Tianjin, mijn hometown tegenwoordig. De club werd in 2006 opgericht als Hohhot Binhai FC uit Hohhot. In 2008 werd de naam Tianjin Songjiang FC en Songjiang de thuisplaats. In 2010 promoveerde de club naar de Jia League. In 2015 werd de club overgenomen en naar Tianjin verhuisd en werd en de naam Tianjin Quanjian. In 2016 werd de club kampioen in de Jia League waardoor het in 2017 in de Super League uitkomt. Nadat de geldschieter eind 2018 in opspraak raakte, werd de naam begin 2019 gewijzigd in Tianjin Tianhai. Interessant is misschien nog, dat kort geleden bij hun speelde Axel Witsel, Belgische middenvelder en nu spelend voor Borussia Dortmund, en spits Anthony Modeste, Fransman nu bij FC Köln spelend. Nu hebben ze nog een stel Brazilianen en wat Koreanen, als ik het goed heb gelezen. Enfin, op woensdag 17 april om 19.30 uur begon de match. Voor maar 35.617 toeschouwers. Ik zeg maar, want als een match een derby is dan is het deze en aangezien wij in hetzelfde stadion spelen verwacht je toch een vol huis. Tja en wat hebben wij? Het stadion is net half gevuld. Jammer, maar niets aan te doen. Hoe dan ook wij hadden gekozen voor een heel aanvallend 5-1-2-2 VM VV en de tegenstander voor een positief 4-1-2-3 VM Breed. Of zeg maar 5-3-2 tegen 4-1-4-1. Voor begin van de wedstrijd stonden wij op de 1ste plaats en Tianhai op de 13de plaats. Feitelijk zou het dus een makkie voor ons zijn. Maar een makkie werd het niet. Beslist niet. We begonnen zoals gebruikelijk goed, met veel tempo en pressing en in de 23ste minuut liepen wij in een counter. Leonardo maakte het eerste doelpunt en vanaf dat moment holden wij achter de feiten aan. In de 34ste minuut kreeg ene Joo-Hoon de gele kaart voor een soort karatetrap, waarvoor ze in Nederland dieprood geven. Hij schopte verdediger Ren Hang haast zowat doormidden. En toen sloegen bij Ren Hang de zekeringen door. Hij trapte na en zag gelijk rood. Dus speelden wij vanaf de 37ste minuut met een man minder. VR Yuefeng kwam 1 minuut later in balbezit en gaf een lange crosspass op Sandro Wagner. Je kunt van Wagner van alles zeggen, maar ondanks zijn matige techniek kan die wel een bal aannemen, controleren en gericht schieten. Hij schoot de bal zonder na te denken in het doel. De keeper kreeg niet eens de tijd om te reageren. 1 : 1 en het publiek ging als gekken te keer. In de 41ste minuut kreeg VC Liu Yang nog een gele kaart, omdat de scheids wilde laten zien dat hij de baas op het veld was. Enkele minuten later was rust. Als ik eerlijk ben, in de tweede helft werd het van kwaad tot erger. Aan weerskanten werd het botte bijl uitgepakt en de scheids toonde aan, dat hij de match totaal niet aanvoelde en regelmatig foutieve beslissingen nam. In de 74ste minuut was het ene Xiaobin, die al geel op zak had sinds de 55ste minuut en die Acheampong in de Wörnsgreep nam en vloerde. Ook hij kreeg zijn tweede gele en dus een rode kaart en mocht inrukken. Wij kregen uiteraard een penalty na dit vergrijp. De penalty werd genomen door Sandro Wagner. Hij schoot hem onberispelijk binnen. 2 : 1 en de overwinning was binnen bereik. Zonder problemen speelden wij de wedstrijd uit. Het was een klotenwedstrijd en ook een pure Arbeitssieg. Maar de punten blijven gelukkig hier. Als ik eerlijk ben, van mij had die alleen een waarschuwing gehad, maar met de boeteregelingen zijn de spelers zelfs gekomen. En dus krijgt hij zijn boete. Vervelend is wel, dat ik hem de komende wedstrijd niet op kan stellen. Op zaterdag 20 april om 15.30 uur spelen wij wederom thuis en nu tegen Wuhan Zall, een Chinese voetbalclub uit Wuhan, provincie Hubei. In 2009 werd Wuhan Zall onder de naam Hubei Greenery opgericht. In 2011 werd gespeeld als Wuhan Zhongbo en in 2012 nam de club haar huidige naam aan. In 2012 eindigde de club tweede in de Jia League, waardoor de club promoveerde naar de Super League. In 2013 degradeerde de club weer terug. Wuhan Zall werd in 2018 kampioen van de Jia League en promoveerde andermaal naar het hoogste niveau. Op de match tegen Wuhan Zall kwamen maar 12.881 toeschouwers af. Geen vetpot dus. Bovendien is het logisch, dat ze de nieuwe wet zo snel mogelijk door willen hebben, want de meeste clubs redden het alleen nog maar met en door donaties van bedrijven en gemeentes. Volgens de insiders en bookies moeten wij onze tegenstander makkelijk kunnen verslaan, vandaar dat ik voor een aanvallend 4-4-2 koos. Onze tegenstander verscheen in een 5-3-2 VV formatie. Het werd geen geweldige wedstrijd ofschoon wij ook deze keer de betere ploeg waren en aanvallend de tegenstander behoorlijk onder druk zetten. Behalve rechterspits Weijum, die voor dit niveau gewoon tekort kwam, deed iedereen zijn best. Maar hoe dan ook, het waren mijn drie musketiers, die het hele team op sleeptouw namen en voor de overwinning zorgden. Wagner, Acheampong en Bastians toonden aan, dat ze hun salaris waard waren. In de 29ste minuut kwamen wij aan de leiding door een terecht gegeven penalty, n.a.v. een handsbal, die Sandro Wagner ijskoud in het doel schoot. O.a. wisselde ik in de 62ste minuut onze zwakste speler Weijum en bracht als tweede spits Mao Haoyu. In de 88ste minuut was het juist deze wisselspeler die met een slimme steekpass Sandro Wagner alleen voor de keeper zette en ook deze kans liet Sandro zich niet ontgaan en tikte de bal in het doel. 2 : 0 en ook deze wedstrijd konden wij winnend afsluiten. @Fantasy @rik1991 @True_Legend @Netzwerk @T10 @Lazy @delichris @spaansetukker Bedankt voor jullie reacties.
  13. [FM20/LLM] Plymouth Argyle FC The Pilgrims are coming Tot de komende wedstrijd, uit in en naar Salford, hadden wij maar liefst 7 dagen rust. Nou ja rust, zo kun je het niet noemen, want we bleven ons uit de naad trainen. Laat mijn broer dat maar niet horen, want we trainen wel 1 keer per dag s middags, maar niet fanatiek. Lekker rustig en op ons gemak, zodat wij topfit in de wedstrijden zijn. Trainen is hier het instuderen van wedstrijdsituaties en fit houden. Meer niet. De match in Salford is een partij in de 2de Ronde van de FA Cup. Onze tegenstander aldaar is dus Salford City Football Club. Het speeltje van Peter Lim, tevens eigenaar van Valencia CF, en enkele oud-spelers van Manchester United, waaronder de broers Phil en Gary Neville. Ondanks de aanwezigheid van het zestal coryfeeën van Manchester United van weleer waren er slechts 1230 toeschouwers op deze match afgekomen. Of de fans hebben geen vertrouwen meer in hun eigen club of wij zijn niet de moeite waard om naar te kijken. Weet u het? Ik niet, want let wel: wij staan momenteel op de 1ste plaats en Salford op de 21ste . Het kan natuurlijk ook zo zijn, dat men hier niet verwacht dat Salford in het bekertoernooi hoge ogen zal gooien en ze sparen hun centen voor competitiewedstrijden. Enfin, hoe dan ook, Salford kwam in een 4-1-4-1 opstelling het veld op en wij, om de slag op het middenveld niet al bij voorbaat te verliezen, in een aanvallende 4-4-2 formatie. Als rechtermiddenvelder had ik VM Edwards en als rechterspits Billy Clarke opgesteld. Onze eerste aanvallende actie was gelijk succesvol. VR Riley haalde de achterlijn en gaf een strakke voorzet op kophoogte naar binnen. Spits Telford reageerde het snelst en kopte de bal onhoudbaar binnen. 0 : 1 en de openingstreffer was een feit. Het gas ging erop maar echte doelkansen creëerden wij in de eerste helft niet meer. Want The Ammies, zoals de bijnaam van Salford luidt, verdedigde het hand en tand en het lukte ons niet meer er doeltreffend doorheen te komen. Trouwens Ammies dat roept mijn pa ook altijd als die het over de Amerikanen heeft. Toch wel een rare bijnaam voor een Engelse ploeg? Byron Moore, net terug van een blessure, had speeltijd nodig en dus wisselde ik in de 61ste minuut Edwards, zodat Moore nog een half uur kon ballen. Twee minuten later was het ene Jarvis, die plots uit een van de schaarste counters, VL Dasilva verraste en met een keiharde kopbal de gelijkmaker noteerde. 1 : 1 weliswaar tegen de verhouding in maar het doelpunt telde. Dus haalde ik VL Dasilva eruit en stuurde McFadzean het veld op. 5 minuten later haalde ik onze tot dan zwakste speler, rechterspits Clarke, eraf en bracht alleskunner Baxter erin. Baxter is toch een ietwat rare speler, geen uitblinker op welke positie dan ook maar wel in staat om op alle posities in de as te kunnen spelen, behalve als keeper. Alhoewel, misschien kan die het ook? Ik heb hem nooit als keeper uitgeprobeerd. In de 73ste minuut was het MC Mayor, die met een slimme steekpass Telford alleen voor de keeper zette, nadat ene Chris Neal finaal de pass gemist had en Telford schoot hem rustig in het doel. 1 : 2 en deze voorsprong gaven wij niet meer weg. We controleerden de match en speelden hem rustig uit. Na afloop van de wedstrijd werd ik tot mijn verbazing van het beroemde zestal gefeliciteerd met de overwinning. Gelukkig kon ik mij nog net inhouden en niet de brutale Nederlander uithangen. Want ik had tegen de heren willen zeggen : ‘Als jullie echt ooit de Championship willen halen, dan moeten jullie mij als manager nemen.’ Maar ik heb het niet gezegd. Alleen hun handen geschud en nadien mijn jongens geknuffeld. @Vlonkie @T10 @Netzwerk @Daniell @Nibbors @Buffell @Kavinos @delichris @True_Legend Bedankt voor jullie reacties.
×
×
  • Create New...