Jump to content

mattihamstra

Leden
  • Posts

    3,379
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by mattihamstra

  1. Held! Gewoon even champions league behalen. Toch echt wel het maximale er uit weten te halen hoor. En dit mag best als een soort van prijs gezien worden
  2. Vroeg in maart al kampioen zoals ik eigenlijk had verwacht. Wat een ongekend seizoen in de competitie. Ook europees barca even verslaan laat zien dat de echte europese top waar je misschien maar net onder zit echt rekening met je moet houden
  3. Colombia in de halve finale. Heel Nederland is het er over eens dat we die finale wel even gaan halen maar zo simpel zie ik het nog niet gebeuren. Colombia heeft bijvoorbeeld op de weg naar die halve finale plek ook gewoon Duitsland uitgeschakeld. De trots is in ieder geval weer terug en dat zegt veel. Afgelopen EK was er natuurlijk veel kritiek. Kritiek heb ik toen ook geleverd en nu heerst er een soort hosanna stemming terwijl we nog niks hebben. Ja we spelen sowieso nog 2 wedstrijden dit toernooi maar als we vandaag niet winnen kan de troostfinale me eerlijk gezegd ook wel gestolen worden. Het is een zenuwachtige halve finale die meer weg heeft van een potje levensecht schaken dan een potje voetbal. Beide ploegen spelen in een laag tempo en beide ploegen leggen geen risico in het spel. Het is voor een aanvaller gewoon een frustrerende eerste helft. Hoe vaak maak je het mee dat je een halve finale speelt op een WK? Probeer er dan op zijn minst nog een beetje van te genieten en er iets mooi van te maken voor de mensen die de moeite hebben genomen naar deze wedstrijd te komen. Waar is de onbevangenheid van de afgelopen wedstrijden? Is het omdat we de favoriet zijn dit keer of is het misschien toch de vermoeidheid? Geen idee wat het is maar in die 2e helft moet het echt beter. Echt beter gaat het niet in de 2e helft en ook daarin is de openingsfase van beide kanten slordig maar er ontstaat kortsluiting bij de Colombianen achterin. Bij een vrije trap van ons wil Virgil het luchtduel aangaan maar hij word totaal onnodig aan zijn arm weer naar de grond getrokken. De scheidsrechter ziet het en de VAR geeft zijn goedkeuring voor de strafschop. Daar sta ik dan weer met de bal in mijn handen. Wetende dat dit het moment kan zijn om de tegenstander misschien wel te breken en het pad richting de finale te openen in een wedstrijd die compleet op slot zit. Ik leg de bal neer en ben vrij zeker van wat ik moet doen. Het fluitje klinkt ik neem een aanloop en schiet de bal richting de linker bovenhoek. Onhoudbaar voor de doelman en de ontlading is gigantisch 1-0. De Colombianen zijn het even helemaal kwijt en 5 minuten later is het eigenlijk wel beslist. Er lijkt helemaal niks aan de hand als Murillo een bal ingespeeld krijgt maar deze van zijn voet laat springen. Ik ben er als de kippen bij om de bal mee te nemen en zijn tackle te ontwijken. Ik heb vrije doortocht en krul de bal om de doelman in de rechter hoek. Ik schreeuw het uit en zoek op de tribune naar Madi. Madi kan het bijna niet geloven dat ik ons naar de finale lijk te schieten. Nu ik mijn 2e te pakken heb voor de 4e keer dit toernooi wil ik nu wel eens een hattrick maken en dus ga ik daar naar op zoek. En die hattrick die komt er ook. In de 62e minuut kan Wijndal op links helemaal vrij de bal het strafschop gebied in slingeren. Daar kan ik tussen 2 verdedigers in de bal al koppend verlengen richting de verre hoek. De doelman aan de grond genageld en ineens lijkt het of alles wat ik aanraak in goud veranderd. de bal ploft in de verre hoek tegen het zijnetje aan en de wedstrijdbal is voor mij. Het is klaar en het tempo word uit de wedstrijd gehaald. De Colombianen gaan nog voor een eretreffer maar krijgen nogmaals de deksel op de neus in de slotfase. De bal word achterin onderschept en blind naar voren getrapt waar Van De Beek het kopduel wint en de bal kan verlengen. Opnieuw is de weg helemaal open en kom ik oog in oog met de doelman weer als winnaar uit de strijd. Er word met 4-0 gewonnen en ik maak ze alle 4. Na afloop word ik gekscherend voor even de koning van Nederland genoemd en dat is leuk maar zolang we niks tastbaars hebben heb ik er geen klote aan. Daags na de wedstrijd is er een uitlooptraining en tijd voor familie. Het is al even geleden sinds ik Madi een knuffel heb kunnen geven en dat is dan ook het eerste wat ik doe. Ze laat me filmpjes zien van haar familie en vrienden die me succes wensen voor de finale. En ook mijn opa en oma hebben iets opgenomen. Ik krijg heel veel mee via social media en spreek via app mij opa en oma ook gewoon maar dit is toch een leuke verassing. Hoe prachtig dit WK ook is voetballend gezien je word gewoon geleefd. Trainen reizen wedstrijd reizen trainen dat is eigenlijk het schema. Het besef dat je ook mensen mist is er dan ook gelijk en dat vind ik moeilijk. Ik had maar wat graag mijn opa en oma hier gehad voor die finale en natuurlijk spookt er altijd die vaag door mijn hoofd wat mijn ouders hiervan hadden gevonden. De sfeer in de groep is richting die finale ook omgeslagen. Niet meer de rustige maar vrolijke sfeer waarbij we het gevoel hebben dat het mag. Nee iedereen heeft nu het gevoel dat het moet gebeuren en dat zorgt op de dag van de wedstrijd voor allemaal eilandjes. Iedereen is op zichzelf en op zijn eigen manier bezig met het toeleven naar de belangrijkste wedstrijd in ons leven. Ik zag als als klein jochie ook die finale van 2010 en ik was ontroostbaar toen Iniesta die bal er vlak voor tijd in schoot. België is de tegenstander in de finale en hoewel ik altijd tegenstander ben geweest van een BENE League was dit natuurlijk wel de best mogelijke reclame geweest voor die competitie. Vooraf is al bekend geworden dat ik de prijs voor talent van het toernooi in ontvangst mag gaan nemen en het moet raar lopen wil ik geen topscorer meer worden. De tijd kruipt voorbij en ook als we bij het stadion aankomen lijkt het maar niet op te schieten. We komen later dan gepland aan in het stadion en kunnen niet even sfeer proeven omdat alles al gereed word gemaakt voor de sluitingsceremonie. Het is dus omkleden en warm lopen. Er heerst wat stress en ik zelf heb ook een onrustig gevoel. Ook als we klaar staan in de catacombe voelt het niet vertrouwd. Is dit dan de spanning die je voelt bij een finale? Het zal allemaal wel. Zodra ik klaar sta om de aftrap te nemen valt de spanning bij mij in ieder geval weg. Er kan nog een kleine glimlach vanaf en het besef komt dat ik ergens ook van deze wedstrijd moet gaan genieten. Echt tijd om te genieten heb ik niet want de Belgen hebben besloten om 3 beesten tegenover mij te zetten. Ik kom dus vrijwel niet aan voetballen toe maar andere spelers moeten dan op staan. In de eerste helft gebeurd dat niet en de Belgen hebben dan de grootste kans gehad via Lukaku maar hij schoot gelukkig net voorlangs. In de 2e helft vinden we iets makkelijker de vrije man en kom ik zowaar ook in het spel voor. Niet met kansen maar ik fungeer al aangever ook behoorlijk. Depay krijg een dot van een kans maar schiet recht op Courtois af. Wijnaldum kan geheel vrij inkoppen na een goede voorzet van mij maar hij kopt over. En dan in de 88e minuut is het een schot uit de 2e lijn die kansloos naast lijkt te gaan maar ik krijg de buitenkant van mijn voet er nog tegenaan. Courtois krijgt de schrik van zijn leven want die is helemaal uit positie. Ik wil al juichen maar dan krijgt de bal door een stuit een heel raar effect mee en is het een wonder dat die bal er eigenlijk niet in gaat. Dit was de mogelijkheid om mezelf onsterfelijk te maken maar het gaat voorbij. Het word verlengen en daarin willen beide ploegen niet meer. Het is vooral de vermoeidheid aan beide kanten waardoor een een aantal kleine mogelijkheden voor beide ploegen ontstaat maar alles wijst er op dat het strafschoppen worden. We krijgen nog een corner tegen in de 119e minuut en de Belgen houden veel mensen achterin. Dat moet simpel te verdedigen zijn denk ik nog maar wij laten uitgerekend de sterkste man van België geheel vrij koppen en dit keer laat Lukaku de kans niet onbenut. De droom spat uiteen. Ik zie een aantal speler vol ongeloof al op het veld liggen en eerlijk gezegd zak ik nu liever ook door de grond. 30 seconden later fluit de scheidsrechter voor het einde en is het klaar. De klap komt hard aan. Daar lig ik dan met mijn shirt over mijn hoofd en ik voel de tranen langs mijn wangen lopen. Wat als die bal vlak voor tijd niet het effect mee had gekregen. Er zijn verschillende wisselspelers die op mij in praten maar ze kunnen me beter allemaal maar gewoon met rust laten. Uiteindelijk verlies je in de finale en moet je de tegenstander gaan feliciteren. Ook daar krijg ik nog wat lovende woorden mee over mijn vorm dit toernooi maar het enige wat ik vooraf wou krijg ik niet en dat is de wereldbeker. Met de tranen nog in mijn ogen haal ik de prijs voor talent van het toernooi en topscorer op en hangt er uiteindelijk een zilveren medaille om mijn nek maar naar het feestje van de Belgen kan ik niet kijken. In de kleedkamer is het stil. Er worden alleen wat spelers weer naar buiten geroepen voor de media en ik ben er 1 van. "Dit gaat nog wel een tijdje pijn doen denk ik. Het was misschien niet eens een kans die ik kreeg maar ik neem het mezelf wel kwalijk dat die er niet in gaat. Als aanvaller moet je altijd uitgaan van iets onverwachts en dit was zo'n moment. Dat de mensen in Nederland trots op ons zijn dat zal allemaal wel maar een huldiging zoals in 2010 zit niemand van ons op te wachten. We staan met lege handen en moeten nog anderhalf jaar wachten op onze volgende kans maar dan op het EK." ----- @19CH98 De wereldtitel was mirage net niet gegeven maar qua cijfers is het een geweldig toernooi geweest @delichris Mirage was geweldig maar kon een nieuw trauma niet voorkomen @MNie @timpy00 @komodo25 @Rob1981 @Vlonkie @Marius
  4. In de competitie ben je begin maart al kampioen als je zo door gaat! In de CL is het spannend tot de laatste wedstrijd
  5. Niet de makkelijkste maand geweest. Een paar prachtige overwinningen op de toppers maar dan is het natuurlijk zonde dat je het tegen de mindere goden een beetje laat liggen. Al is het ook een loodzware maand geweest
  6. Wie gaat jou stoppen in de competitie? Ik gok helemaal niemand en ook in de CL koers je af op simpele plaatsing
  7. Ondanks alle perikelen een redelijke maand weten te draaien
  8. Goed nieuws voor mij. Depay gaat de wedstrijd tegen Curaçao niet halen en dan is het voor mij al snel duidelijk dat ik zijn vervanger ben. Persoonlijk voelt dit als de echte kans die ik moet pakken. Invallen en scoren is leuk maar uiteindelijk zal de trainer dan altijd zeggen dat dat de reden is dat ik werd ingebracht en hij met een wissel iets wou forceren. Zijn goedrecht natuurlijk maar in deze wedstrijd moet ik hem geen reden geven om zo snel mogelijk weer voor Depay te kiezen. Het is natuurlijk een wedstrijd waar het Nederlandse volk veel van verwacht. Er moet een ruime score neergezet worden. Binnen het kwartier ligt de openingstreffer er al in als Wijnaldum over het hoofd word gezien en de bal binnen kan schuiven. Niet veel later weet De Ligt de score te verdubbelen door uit een corner raak te koppen 2-0. De 3-0 mag ik voor mijn rekening nemen vanaf 11 meter. Het is een oliedomme overtreding want ik kon nooit bij de bal maar een duw in mijn rug was genoeg om een strafschop te krijgen. Ik blijf rustig en stuur de doelman de verkeerde kant op. 5 minuten later is het op aangeven van Ihattaren weer raak. Het lobje over de verdediging is subtiel en met een dropkick laat ik de doelman kansloos en maak ik alweer nummer 4 van dit toernooi. Ook op dit toernooi lijkt het als vanzelf te gaan bij mij. Bij die 4-0 blijft het niet want we gaan met maar liefst 6-0 de rust in. Gosens en Malen zijn de doelpuntenmakers en na rust nemen we wat gas terug. We zijn immers al door met deze stand natuurlijk dus er is niks om ons zorgen over te maken. Uiteindelijk weten we met 8-0 te winnen en is Argentinië in de volgende ronde onze tegenstander. Na afloop krijg ik de vraag of ik vind dat ik een basisplek verdien in de achtste finale. " Pak de cijfers er maar bij dan heb je denk ik je antwoord al." Ondanks de overtuiging dat ik vind dat ik in de basis hoor mag ik op gesprek komen bij de bondscoach. "Memphis is weer fit genoeg voor maximaal een uur. Ik ben nog steeds van mening dat hij de nummer 1 is op die positie en dus kies ik voor hem." Niet echt de mededeling waar ik op zat te wachten maar als Memphis inderdaad maar een uur kan spelen dan heb ik minstens een half uur de tijd om het ongelijk van meneer Ten Hag de bewijzen. Argentinië is de tegenstander. In de voorbereiding op dit WK werd het 0-0 en werd er voor een verdedigende tactiek gekozen waardoor ik nauwelijks in het stuk voor kwam. Er word opnieuw voor die tactiek gekozen en opnieuw hebben wij verdedigend onze zaken goed op orde. Zelf worden we in de eerste helft niet of nauwelijks gevaarlijk en gelijk na de rust krijg ik het seintje om te gaan warm lopen. In de 2e helft is Argentinië ook wat terughoudender en kom wij iets meer aan voetballen toe. In de 61e minuut is daar de wissel di veracht werd. Memphis er uit en ik kom voor hem in de plaats. 3 minuten later heb ik volgens mij de bal nog niet geraakt als Gravenberch het vanuit de 2 lijn probeert. Er word hands gemaakt en de VAR geeft aan dat het binnen het strafschop gebied was. Zelfverzekerd pak ik de bal maar van binnen ben ik bloed nerveus. Mijn grote mond aan de tafel van VI Oranjezomer hoor ik in gedachte terug en dit is wel een moment waarop ik afgerekend kan worden. Ik leg de bal neer en verlies die geen seconde meer uit het oog. Bij een 0-0 stand is dit gewoon een sleutelmoment in het toernooi. Ik hor het fluitjes. Heb in gedachte waar ik de bal ga schieten maar op het laatste moment bedenk ik me. Ik zie de doelman gaan en kies voor een panenka. Het is niet dat je dit vooraf in je hoofd hebt maar in een flits zie ik de doelman mijn hoek kiezen en bepaald mijn gevoel om dit te doen. Met mijn armen wijd kijk ik strak naar de zijkant. Is dat dan genoeg om wel een basisplek te krijgen of moet ik nog meer bewijzen? Na die goal worden de verdedigende stellingen natuurlijk weer in genomen en is het voor mij vooral trekken en sleuren in de hoop dat er nog een balletje goed valt. Het is moeilijk voetballen maar als ik dan al eens de bal heb probeer ik zoveel mogelijk tijd te winnen. Na 94 minuten is de scheidsrechter er klaar mee en schiet ik ons dus naar de kwartfinale. In Nederland schijnt er een discussie aan de gang te zijn en lijkt de media aan mijn kant te staan. Om eerlijk te zijn boeit het me niet of de media wel of niet aan mijn kant staat. Er is maar 1 man waarvan ik vind dat hij voor mij moet kiezen en dat is de bondscoach. Met Engeland als tegenstander in de kwartfinale spookt er bij ons als groep maar 1 woord door ons hoofd en dat is revanche. We hebben nog wat recht te zetten na die 6-1 nederlaag in de Nations League en er is geen mooier podium om dat te doen dat het WK. Depay staat weer in de basis maar is een plekje opgeschoven en dat is goed nieuws voor mij want ik mag starten. Tijdens de warming up word het gevoel om iets recht te zetten alleen maar groter bij het horen van it's coming home. Ten Hag gebruikt dat ook vlak voor de wedstrijd in zijn speech. "Wat die supporters zingen is leuk en deels klopt het ook maar zorg er voor dat wij na afloop kunnen zingen they coming home." Het klopt niet helemaal natuurlijk wat hij zegt maar goed het steenkolen Engels van de bondscoach is niet het belangrijkste. Wat belangrijk is is dat er een bepaalde vuur en passie in het team zit om koste wat het kost die halve finale te halen. Tegen die uitsmijters die hun achterin hebben is het niet verstandig om voor hoge ballen te gaan dus proberen we te combineren en dat gaat ons aardig af. Na 13 minuten spelen bij ik die 2 kleerkasten in het centrum te slim af en is de steekbal van Depay precies op tijd. Ik kap de glijdende Stones uit en schuif de bal in de korte hoek binnen. Het is aan de kant van de Engelse fans dus ik wil ze horen en zet mijn handen achter mijn oren. De haat en woede die uit de ogen van sommige supporters komen daar geniet ik echt van. Toch is het genieten maar van korte duur als we 2 minuten later de gelijkmaker om onze oren krijgen en dus kunnen we opnieuw beginnen. Toch komen we voor rust alweer op voorsprong als Gravenberch een hoekschop verlengd en deze valt zomaar binnen. 2-1 bij rust en dus zet Ten Hag de boel nog maar eens op scherp. We kunnen winnen maar dan moeten we het spel van de 1e helft wel vol zien te houden. Belangrijk is in zijn ogen wel dat we kunnen reageren op de aanpassingen die de tegenstander gaat doen. Engeland zet de toon vanaf het begin van de 2e helft en ik denk niet dat wij ook maar 5 keer de bal op hun helft hebben geraakt als de 54e aanbreekt. Engeland raakt de bal kwijt bij een slordige bal breed. Wijnaldum stuurt mij weg en de organisatie bij de Engelsen is ver te zoeken. Vanaf eigen helft ben ik weg en word er tevergeefs geappelleerd voor buitenspel. De doelman komt en met het vertrouwen dat ik heb is een stiftje de oplossing. De stift komt en de doelman kan weinig meer doen. Via de lat lijkt de bal achter de lijn te komen maar de grensrechter reageert niet. Vragend kijk ik naar de scheidsrechter en die krijgt met enige vertraging via zijn horloge door dat de bal daadwerkelijk de lijn is gepasseerd 3-1 en dit mogen wij toch nooit van zijn leven meer weg gaan geven? Engeland probeert het wel maar met de moed der wanhoop en ze krijgen al ruim voor het einde de genadeklap te verwerken. Weer word de bal op het middenveld onderschept en ik weet de bal onder controle te krijgen. Het lijkt wel open huis daar achter in en met een simpele pass kan Wijnaldum zo door richting het doel en hij schuift de bal binnen voor de 4-1. Na afloop kan ik het niet laten om in de camera die een close up van mij maakt toch nog even te roepen "They're coming home!" We een heerlijk teamprestatie en wat is die finale dichtbij met Colombia als tegenstander in de halve finale. Echter zullen wij nu gezien worden als de favoriet en dat maakt het misschien wel wat lastiger. --------- @19CH98 dat 1e eindtoernooi begint langzamerhand ook steeds meer een sprookje te worden @MNie Zeker geen slecht begin en die vorm gelukkig ook nog even door getrokken @timpy00 Die basisplaats is er eindelijk maar dat ging niet zonder slag of stoot @delichris @komodo25 @Rob1981 @Vlonkie @Marius
  9. Perfecte maand. Perfecte start. En alvast een klein gaatje geslagen
  10. Je staat keurig in de middenmoot en met geluk kan je zo een paar plekken klimmen. Toch staan ook de ploegen onder je dicht bij je
  11. Wisselend qua resultaten maar je blijft er nog bij
  12. Goed herpakt na een mindere start voor zover je die minder kan noemen want met inter en napoli trof je gewoon ploegen die over veel meer kwaliteit beschikken
  13. Ik ga dus mee naar het WK. Daarmee is er nog geen droom uitgekomen want ik wil minuten maken. Het feit dat ik bij de 23 koppige selectie zit is natuurlijk wel een hele grote eer. De woorden van de bondscoach tonen aan dat ik absoluut niet zeker ben van een plek bij de eerste 11 dus daarvoor moet ik me bewijzen op het trainingskamp in Zuid Amerika. Toch heb ik ook een onderbuik gevoel dat het zomaar nog eens mis kan gaan. Er is immers altijd wel wat aan de hand als ik me bij het Nederlands Elftal mag melden. Madi is maar wat blij dat ik deel uit maak van de selectie want voor alle groepswedstrijden had ze al kaarten gekocht. Maar eerst maar eens een goede indruk achterlaten op het trainingskamp waarin we 2 wedstrijden spelen. De eerste is tegen Argentinië en ik mag aan de aftrap verschijnen. Een ondankbare taak omdat wij met het oog op de eerste groepswedstrijd vooral verdedigend spelen. Het enige waarin ik me kan onderscheiden in de 45 minuten die ik krijg is door lange ballen vast te houden en zorgen dat we nog een beetje door kunnen voetballen maar tot een echte kans kom ik niet. Na de rust staat er een compleet ander elftal op het veld en zie ik vanaf de bank dat het bij 0-0 blijft. Als je op een gelijkspel speelt is dat een goed resultaat maar ik vind het jammer dat we niet het spel konden spelen waarmee we het volk achter ons krijgen. De krantenkoppen spreken voor zich en die richten zich vooral op de keuzes van de bondscoach. "Speelt Mirage eindelijk word hij kapot gemaakt door het systeem." Als de 11 spelers die in de basis staan een voorbode is van wat er op het WK gaat gebeuren dan mag ik mijzelf gelukkig prijzen. Ook tegen Uruguay begin ik weer. Dit keer geen verdedigende tactiek maar spelen om te winnen en dat ligt elke voetballer toch het meest. Al na 7 minuten mag ik een assist bijschrijven. Een afgeslagen corner word er opnieuw ingebracht en ik sta vogelvrij net iets voorbij de 2e paal. Ik kan de bal breed koppen en daar hoeft Virgil alleen nog maar tegen de bal aan te lopen 1-0. Een minuut later is er een inschattingsfout van 1 van hun verdedigers en ben ik er vandoor. Er word aan de noodrem getrokken met als gevolg dat wij een strafschop krijgen. Ik heb de bal al in mijn handen omdat ik op de trainingen van de 5 keer op strafschoppen trainen 3 keer als winnaar uit de strijd kwam. Het lijkt me dus duidelijk dat ik de aangewezen persoon ben voor deze klus. Er is ook niemand die mij aanspreekt of het wel zo verstandig is en dus leg ik de bal neer. Het fluitje klinkt en overtuigend schiet ik de bal in de linker bovenhoek en zorg ik voor de 2-0 voorsprong. Na de rust keer ik niet meer terug en zie ik Gravenberch de 3-0 maken. Helaas krijgen we vlak voor tijd ook nog een doelpunt om onze oren maar met een 3-1 overwinning op zak kunnen we afreizen naar Qatar. Daags voor onze openingswedstrijd krijg ik toch wel een tik te verwerken. Ik moet genoegen nemen met een plekje op de bank. De bondscoach kiest weer voor een verdedigende tactiek en is tot de conclusie gekomen dat ik daar niet op mijn best ben. Brazilië is de tegenstander en we staan vanaf de eerste seconde onder druk. Niet zo gek ook als je niet bent gekomen om te voetballen maar om tegen te houden. Brazilië is voor ons gelukkig niet scherp genoeg in de eindfase en dus houden we vrij gemakkelijk stand. Na 70 zenuwslopende minuten op de bank mag ik dan toch beginnen aan de warming up. 13 minuten later kom ik binnen de lijnen en mag ik op de counter nog wat proberen te forceren. Het gekke is dat ik vanaf het moment dat ik binnen de lijnen kom helemaal niet het gevoel heb dat ik mijn eerste minuten op een groot eindtoernooi maak. Ik ben alleen maar bezig met die ene kans die ik hopelijk nog ga krijgen. Eigenlijk is het onbegonnen werk maar er komt in de 88e minuut toch nog een moment. Het is een lange bal van achteruit waar ik maar op ga lopen zoals me is opgedragen. Ik weet al dat ik helemaal alleen ben en dat het vrij kansloos is om een actie in te zetten. De bal komt iets rechts van het veld uit en stuitert best lekker. In een flits besluit ik om het maar te proberen en vanuit de stuit schiet ik de bal richting het doel met een hele hoge boog. De doelman is uit positie en zag dit niet aankomen. Ik zie de bal dalen en even gaat alles in slow motion. Het zal toch niet? Nee de bal spat uiteen op de lat. Het was een binnenkomer geweest zeg om op deze manier de wedstrijd open te breken voor ons. Het mocht echter niet zo zijn en het blijft bij 0-0. een 0-0 die door de bondscoach word gezien als een gewonnen punt. Zijn tactiek heeft gewerkt. Er word niet verloren tegen een topploeg als Brazilië maar wat schieten we hier nou eigenlijk mee op? Wedstrijd nummer 2 op het WK is een beladen potje tegen Marokko. Niet zozeer beladen op het veld maar vooral in Nederland. Tuurlijk krijgen wij als spelers zijnde vooraf ook wel mee dat er wat rellen zijn in Nederland en ongeacht de uitslag zal dat niet veranderen. Opnieuw mag ik een plekje op de bank uitzoeken maar daar komt snel verandering in. Na 11 minuten spelen moet Depay geblesseerd naar de kant en ben ik zijn vervanger. Lullig voor hem maar dat zal mij een zorg zijn. Het is aftasten in het begin met voor beide ploegen wat kleine mogelijkheden. Wijnaldum heeft dan eigenlijk de grootste kans gemist als ik een lange bal voor hem neer kan leggen en hij de bal net naast schiet. Vanaf die kans nemen wij toch een beetje de regie in handen en word het bij Marokko allemaal wat voorzichtig. Na 26 minuten stoomt Dumfries maar weer een op aan de rechterkant. Ik kies positie voor het doel en wacht op de voorzet. De voorzet word van richting veranderd en verminder vaart maar ik weet me los te worstelen van mijn directe tegenstander en kom vrij bij de 1e paal. Daar duik ik richting de bal en kom ik net voor de doelman. De bal valt tegen het net aan en ik kan de paal nog net ontwijken. Alles vanaf dat moment tot aan het moment dat het besef komt voelt onwerkelijk. Ik heb mijn eerste treffer op een WK te pakken. Het is de zoveelste persoonlijke overwinning na het tragische ongeval als kind. Ik kan wel janken maar raap mezelf bij elkaar. we zijn er nog lang niet. En dat blijkt ook wel na rust als Marokko vanaf de stip op gelijke hoogte komt. We kunnen dus eigenlijk weer opnieuw beginnen. 3 minuten later krijgen wij een corner en word er hands gemaakt. Ik pak mijn verantwoordelijkheid en ga achter de bal staan. Het fluitje klinkt en ik schiet de bal zoals Neeskens in zijn beste tijd dwars door het midden. De doelman kiest en hoek en is dus kansloos 2-1. Dit geeft ons een enorme boost en je ziet dan het geloof bij Marokko iets wegzakken. 2 minuten later gooit Malen de wedstrijd op slot als de opening van links naar rechts goed is en Malen de bal diagonaal binnen schuift. Marokko wisselt in de slotfase nog aanvallend om nog iets te forceren maar dat werkt averechts. Op de counter word Kluivert nog een keer weggestuurd en hij maakt er uiteindelijk 4-1 van. Met nog een wedstrijd tegen Curaçao te gaan mogen we toch wel stellen dat de volgende ronde gehaald gaat worden. Na afloop krijgt de bondscoach natuurlijk de vraag of ik heb laten zien dat ik in de basis hoor. "Dat hangt af hoe het met de blessure van Memphis staat. Je wisselt niet voor je plezier al na 10 minuten dus het zal wel serieus zijn. In dat geval heeft Mirage laten zien die plek geweldig op te kunnen vullen en is hij zeker een optie voor de volgende wedstrijd." Ik ga er zelf eigenlijk wel van uit dat ik de volgende wedstrijd aan de aftrap verschijn. Memphis gaat die wedstrijd volgens mij niet halen en anders word er zeker geen risico met hem genomen. Het zal voor mij nog een extra kans zijn om te laten zien dat ik ook in de Knock out fase moet starten want ik ben er van overtuigd dat we die gaan halen. ---------- @MNie meegaan is 1 meedoen is 2 en ook nog scoren maakt dat lijstje in ieder geval compleet @delichris Hoewel de bondscoach nog niet helemaal overtuigd lijkt heeft mirage zich al behoorlijk laten zien @19CH98 Tegen brazilië te weinig tijd gehad maar op het moment dat hij zijn kans moest pakken was het weer raak. @komodo25 @timpy00 @Rob1981 @Vlonkie @Marius
  14. Lekker gehandeld! Onderaan de streep aardige spelers gehaald voor weinig en goed verkocht
  15. Een veel beter seizoen kan je eigenlijk niet spelen
  16. Ach tegen inter verliezen is vrij normaal! De rest van de maand is gewoon uitstekend en nu word het weer voorzichtig omhoog kijken. Degraderen kan niet meer. En je gaat sowieso hoger eindigen dan een 15e plek. Gewoon lekker vrijuit gaan spelen en hopelijk zorgt dat voor een kleine stunt
  17. Wat is dit heerlijk zeg! Gefeliciteerd
  18. De blessure van Ronaldo zorgt voor wat spanning binnen de selectie want hoe gaat het tussen mij en Morata? We mogen allebei op gesprek komen bij de trainer en we zijn natuurlijk niet gek. Het is duidelijk wat er besproken word en voor zover we kunnen spreken van een strijdbijl moet deze begraven worden. Morata laat weten het nog steeds niet eens te zijn met de beslissing van de trainer en vind het nog steeds een issue dat hij zomaar aan de kant is geschoven voor iemand die pas net kwam kijken. Voor mij is het heel simpel. Of het nou Morata , Ronaldo of de paus was geweest. Als ik laat zien dat ik meer breng dan maakt het mij niet uit wie er moet wijken. Het zit mij alleen dwars dat Morata mij doelbewust raakte op een training met een blessure tot gevolg en dat ik daar nooit echt excuses voor heb gehad. In het veld kan ik dat makkelijk naast me neer leggen maar buiten het veld zullen wij nooit de beste vrienden worden. En eerlijk gezegd hoef ik nu ook geen geforceerde excuses. Blijft nog wel staan dat we het samen moeten doen tegen Leipzig. Ik ben er totaal niet mee bezig en alleen een overwinning is wat voor mij telt maar tijdens de warming up merk ik toch dat het voor Morata een ander verhaal is. Die kan vandaag weer laten zien waarom hij in zijn ogen gelijk heeft. Na 17 minuten spelen open ik de score. Dybala met het steekballetje en ik haal de trekker over en verschalk de doelman in de korte hoek. Morata viert deze treffer niet mee en dat moet hij vooral lekker zelf weten. Niet veel later word ik weer de diepte in gestuurd en weet ik de bal opnieuw voorbij de doelman te krijgen alleen ben ik wat ver uitgeweken naar buiten. Morata staat er veel beter voor en dus leg ik de bal breed en schuift hij deze in het lege doel. Geen bedankje niks en zelfs als ik hem wil feliciteren met zijn treffer negeert hij mij. Dybala maakt er in de 40e minuut met een heerlijke vrije trap 3-0 van en nog voor rust maak ik mijn 2e. Een hoekschop word bij de 1e paal doorgekopt tot bij de 2e paal en daar kan ik ongehinderd het laatste zetje geven voor de 4-0. In de rust krijg ik te horen dat ik vervangen word en daar ben ik niet heel blij mij. Ik wil graag die hattrick maken en die word mij toch een beetje door mijn neus geboord op deze manier. Ik blijf dan ook achter in de kleedkamer en bel Madi op om de frustratie die lichtelijk aanwezig is van mij af te praten. Het word uiteindelijk 5-0 en dus is er eigenlijk geen reden tot klagen maar toch zit het me niet helemaal lekker. De laatste wedstrijd van de competitie voor het WK begint is de uitwedstrijd tegen Atalanta. Ik heb mijn wissel gelaten voor wat het is. De sfeer is goed en dat wil ik graag zo houden Echter staat er in deze wedstrijd geen team op het veld. Het strijdplan is een beetje dat Morata de aanvaller is die word ingespeeld en ik degene ben die er omheen komt en de ballen mee moet krijgen. Dat gebeurd dus niet. Het lijkt er wel op alsof Morata mij bewust over slaat zodat het lijkt alsof ik niks doe of in ieder geval minder goed voor de dag kom. Tot overmaat van ramp krijgt Morata vlak voor rust ook nog een rode kaart vanwege een tackle op kniehoogte. Het word vanaf dat moment een verloren wedstrijd. In de kleedkamer ga ik vooral uit mijn stekker tegenover hem. Het is dat ploeggenoten ons uit elkaar houden. Maar in dit geval vind ik dat ik volledig in mijn recht sta. Hij laat niet alleen mij vallen maar het hele elftal. Na de rust worden we aan alle kanten voorbij gelopen en worden we met 0-4 afgedroogd. De trainer neemt mij na de wedstrijd bij zich. Hij snapt de woede en frustratie bij mij maar hij vind dat ik dat op een andere manier moet laten zien. Ik snap heel goed wat de trainer bedoeld maar aan de andere kant zit je in het heetst van de strijd vol met adrenaline en moet het soms maar wat krachtiger er uit komen. De laatste wedstrijd voor de bekendmaking van de WK selectie is die voor de Champions League tegen Shakhtar. Morata hoeft niet eens in het vliegtuig te stappen en een duidelijkere boodschap kan de trainer niet geven. Het is vooral een wedstrijd die in het teken staat van voorzichtigheid. Dat is denk ik het beste woord om deze wedstrijd te omschrijven. Beide teams spelen op halve kracht zo lijkt het wel. Natuurlijk is iedereen met zijn hoofd bezig met het WK en wil niemand een blessure oplopen. Het resultaat is dat het voor een aanvaller een moeilijke wedstrijd word omdat er nauwelijks tempo word gemaakt. Toch is het in de 82e minuut raak. Even word ik uit het oog verloren. Is de lange bal van achteruit goed en is de aanname perfect op de borst. Ik laat de bal nog 1 keer stuiteren en zie de doelman iets voor zijn doel staan. Ik raak de bal met gevoel op mijn wreef en met een boog gaat deze over de doelman heen en valt net onder de lat binnen 0-1 en daarmee dus de matchwinner. Er word na de wedstrijd niet terug gevlogen naar Turijn maar iedereen gaat zijn eigen weg. Ik pak samen met Mathijs een privé vluigtuig richting Schiphol en wacht daar met mijn opa en oma de selectie van de Bondscoach af. ---------- @19CH98 Het wk is dus een feit maar nu is de volgende vraag of hij gaat spelen @MNie in clubverband laat mirage zien dat hij misschien wel bij de top hoort. nu is het wk natuurlijk een mooi podium om te laten zien dat hij internationaal top is @delichris met een wk selectie heeft mirage inderdaad niet veel reden tot klagen @komodo25 @timpy00 @Rob1981 @Vlonkie @Marius
  19. Het lijkt een soort niemandsland op dit moment. Degradatie gaat niet meer gebeuren. Alleen is er nog wel een gaatje richting de plekken voor europees voetbal. Toch is het al de complimenten waard dat het een vrijwel zorgeloos seizoen is. Hopelijk kan je nog verassen.
  20. Daar is die dan eindelijk! De CL finale. Sowieso al een mooie prestatie waardoor je zeker en vast ook een aantal toppers weer in huis kan halen. Maar nu nog even zien te winnen wat lastig zat word
  21. Natuurlijk moet het mij weer overkomen om vlak voor misschien wel de belangrijkste interlandperiode mijn neus te breken. Ik heb de wedstrijd tegen Astana al laten schieten en volgens de medische staf is het ook beter om de wedstrijd tegen Salernitana te laten voor wat het is. In mijn ogen kan ik dan beter gelijk al naar Nederland reizen om me te melden voor de interland periode. Daar zijn ze bij Juventus niet heel happig op maar ze snappen dat ik daar bij wil zijn met het ook op het WK. Met enige tegenzin laten ze me gaan. In Nederland kijk ik de wedstrijd samen met mijn opa en oma en zie ik Ronaldo weer uitblinken met 2 treffers in een wedstrijd die uiteindelijk met 0-3 word gewonnen. toch wel wat gefrustreerd meld ik me voor de interlands tegen Engeland en Bosnië in Zeist. Mijn humeur word er niet veel beter op als de bondscoach met de mededeling komt dat hij het risico niet wil lopen dat het verergerd. Zeker tegen Engeland dat de fysieke duels niet schuwt lijkt het hem niet verstandig om te spelen. Ook moet ik tijdens de trainingen luchtduels laten schieten. Het komt er eigenlijk op neer dat ik de afsluitende partijvorm niet mee kan doen en ik weet dan eigenlijk wel genoeg. Veel minuten ga ik niet krijgen. Er lijkt altijd wel wat te zijn als ik word opgeroepen voor het Nederlands Elftal en daar baal ik van. Spelen op Wembley is iets moois en dat gaat nu niet gebeuren. Achteraf moet ik er misschien blij mij zijn dat ik niet speel want we worden afgedroogd en worden met een 6-1 nederlaag naar huis gestuurd. Eenmaal terug ga ik het gesprek met de bondscoach aan. Ik ben hier niet voor jan lul heen gekomen en wil een kans om mezelf te laten zien met het oog op het WK. Volgens hem hoef ik me geen zorgen te maken om mijn plek maar ik counter gelijk dat hij anderhalve maand geleden een gesprek met mij is aangegaan en daar is ook nog niks van gekomen. Zijn woord is voor mij dus niks waard. Misschien was het nodig om figuurlijk met mijn vuist op tafel te slaan want tegen Bosnië verschijn ik wel aan de aftrap en ondanks het masker ben ik niet bang om de strijd aan te gaan. Het resultaat is dat ik na 20 minuten een lange bal het beste inschat en kan aannemen op mijn borst. Ik heb de bal onder control en wacht op de aansluiting terwijl ik aan mijn arm naar de grond word getrokken weet ik de bal toch nog bij Memphis te krijgen en die neemt de bal fantastisch mee waardoor hij oog in oog met de doelman de bal binnen weet te schuiven. Ik heb mijn assist te pakken maar wil natuurlijk maar wat graag scoren. Dat is mij in deze wedstrijd helaas niet gegeven maar ik sta maar weer eens aan de basis van een treffer. Op de counter word ik over rechts de diepte in gestuurd en zie ik Malen de sprint trekken. de voorzet is te scherp voor de verdedigers maar Malen is snel genoeg om zijn voet nog tegen de bal te zetten en in het dak van het doel te schieten. met een 2-0 voorsprong op zak word ik 10 minuten voor het einde naar de kant gehaald. Ik kan terug kijken op een goede wedstrijd maar helemaal tevreden over de afgelopen interlandperiode ben ik niet. Terug in Turijn volgt er een gesprek met de trainer. Er komen wat belangrijke wedstrijden in de competitie aan en daar heeft hij me nodig. Dat betekend dus wel dat ik de Champions League wedstrijd tegen Astana moet laten schieten. Het is niet anders. Ik speel liever tegen AS Roma en AC Milan dan tegen Astana. In Rome word het een felle strijd. Al vanaf minuut 1 heb ik een verdediger bij me die steeds een tikje tegen mijn masker geeft. Ik laat me er niet door afleiden en na 8 minuten denk ik de openingstreffer te maken. We komen goed door over rechts en ik sprint de ruimte richting de 1e paal in. De voorzet komt en ik krijg mijn hoofd tegen de bal. Het volgende moment ligt de bal in het netje en vier ik het feestje. Ik krijg van mijn ploeggenoten te horen dat het waarschijnlijk een eigen doelpunt is. Na mijn kopbal ging de bal via de paal en het hoofd van de doelman het doel in en niet veel later krijg ik de bevestiging. Het is een eigen goal maar belangrijker nog de voorsprong is er 0-1. Dat is ook de ruststand en dus moeten we waakzaam blijven want Roma krijgt altijd wel een momentje en dan zijn ze vaak scherp. 5 minuten na rust komen we weer goed door over rechts en dit keer kiest Ronaldo de 1e paal en dus zoek ik de ruimte daar achter op. De doelman verkijkt zich op de voorzet en dus hoef ik de bal alleen nog maar tussen de palen te koppen en dat gebeurd. 0-2 en 2 keer is een kopbal van mij cruciaal voor een doelpunt. Dat geeft een verschrikkelijke boost kan ik je vertellen. Ik weet heel goed dat de buitenwereld het over mij en mijn masker heeft gehad en of ik dan wel vrij kan spelen. Een beter antwoord dan dit kan ik daar niet op geven. We spelen de wedstrijd zakelijk uit en ik word verkozen tot man van de wedstrijd. Zoals aangegeven blijf ik achter in Turijn en bekijk ik thuis vanaf de bank de Champions League wedstrijd tegen Astana. De jongens houden huis en er word met 1-9 gewonnen. Grote uitblinker aan onze kant is Morata die maar liefst 4 keer weet te scoren. Met wat frustratie viert hij zijn treffers want volgens hem is hij nog steeds een betere keuze naar Ronaldo maar daar kan ik weinig mee. Wel zorgt het bij mij voor een bepaalde drive om het weer te laten zien in de wedstrijd tegen AC Milan. Er zijn in Italië natuurlijk een aantal wedstrijden waarin de supporters je nog eens extra laten weten dat je moet presteren. Zo staan supporters bij de afsluitende training bij de uitgang van het complex te wachten en is er voor ons geen doorkomen aan met onze auto's. Ik vind die beleving bij die gasten prachtig en zolang ze niks slopen vind ik het ook prima. Ze staan daar voor ons en er zullen genoeg mensen zijn die hiervoor vrij genomen hebben. Dan is het een kleine moeite om even te blijven staan voor een foto of een handtekening of een succeswens. Voetbal is voor de supporters en ik wil hun graag altijd een overwinning geven. Alleen laten dit soort taferelen je wel beseffen hoe erg het leeft. AC Milan komt op bezoek en er is besloten dat ik zonder masker mag spelen. Ik wil iets met dat masker gaan doen maar weet nog niet precies wat. Morata heeft het tegen Astana aardig gedaan maar is zijn plek weer kwijt aan mij maar door zijn 4 treffers voel ik wel een beetje druk. Die druk is na 9 minuten spelen verdwenen als ik het publiek laat ontploffen op de tribunes. Ronaldo krijgt op links net genoeg ruimte om een voorzet te geven. Deze is hoog en voor mijn gevoel te lang onderweg. Ik zie echter de doelman twijfelen en dan moet ik tussen 2 verdedigers het duel aan gaan. Ik kom voor een verdediger en de ander moet een stapje achteruit doen en dat maakt het voor mij net iets makkelijker. Mijn timing is goed en ik kom iets hoger dan mijn 2 tegenstanders. Ik kan iets hangen op de verdediger voor mij en knik te bal tegendraads richting het doel. De doelman strekt zich maar kan er niet meer bij en de bal valt binnen 1-0. Het is en gelijk opgaande strijd zonder echt veel kansen. De vele kleine overtredingen zorgen er ook voor de beide ploegen niet echt in een ritme komen. De trainer is blij met de voorsprong maar geeft ook aan dat we ons geen fouten kunnen veroorloven. Al vroeg in de 2e helft lijkt de beslissing daar. Een schot van Ronaldo word losgelaten door de doelman en ik loop eigenlijk altijd door. Zo ook nu en dus kan ik de losgekomen bal simpel binnen schieten 2-0. Niet veel later raakt Ronaldo geblesseerd en komt Morata in de ploeg. Het is eigenlijk de 1e keer dat we samen op het veld staan na ons akkefietje aan het begin van dit seizoen. Ik steek mijn hand uit om hem succes te wensen maar hij negeert het. Hij lijkt mij ook over te slaan en gunt mij blijkbaar mijn hattrick niet. Ik moet me inhouden want een relletje is natuurlijk snel gemaakt. Maar als ik hem in de 85e minuut de bal bijna op het presenteerblaadje geef. Ik leg de bal na een goede actie over de doelman bij de 2e paal maar hij mist zijn kopbal compleet. Kan ik het niet laten om vol ongeloof hoofdschuddend weer mijn plek op te zoeken. Niet veel later maakt Isco de aansluitingstreffer en word het nog even spannend maar het blijft gelukkig bij 2-1. ----------- @19CH98 Mirage doet het aardig maar lijkt een beetje hetzelfde probleem als van persie te krijgen aan het begin van zijn interland periode. Goed bij de club. Ongelukkig bij het nederlands elftal @komodo25 Ook het verhaal door de ogen van iemand anders gaat vaker terugkomen @delichris Nu is het nog zaak om die prestaties door te gaan trekken bij het nederlands elftal als hij de kans krijgt. Assists zijn leuk maar een aanvaller leeft van goals @timpy00 @MNie @Rob1981 @Vlonkie @Marius
  22. Na een geweldig begin leek de beker uit je handen te glippen maar madueke staat op. Heerlijk om het zo weer terug naar je toe te trekken
  23. In de cl is het gewoon zaak de groep door te komen. In de competitie heb je de draad lekker opgepakt
  24. Gewoon toch een prima maand weer neet weten te zetten. Niet verloren en misschien toch weer 2 bonuspunten te pakken
×
×
  • Create New...