Jump to content

mattihamstra

Leden
  • Posts

    4,015
  • Joined

  • Last visited

Personal Information

  • Biografie
    Matti hamstra
    14-4-1990
  • Woonplaats
    Harderwijk
  • Interesses
    Voetbal
  • Favoriete CM/FM
    De hele serie
  • Favoriete Club
    Feyenoord
  • Managerstijl
    Perfectionist
  • Huidige novelle
    Iloro

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

mattihamstra's Achievements

685

Reputation

  1. Wat blijft het ongekend goed gaan op alle vlakken
  2. Blessures komen natuurlijk nooit op een goed moment laat dat duidelijk zijn. Maar op nou juist tijdens mijn debuut voor Brazilië geblesseerd te raken komt toch wel hard aan. Op het moment zelf was er vooral veel paniek. Deze pijn heb ik nog niet eerder gevoeld dus schieten de ergste scenario's gelijk door je hoofd. Logisch dat dan alles ook door mijn hoofd schiet. De Europese campagne met Crystal Palace maar ook een eventuele kans op het WK. Op het moment dat ik de blessure opliep wist ik heel goed dat er een maand later vriendschappelijke wedstrijden gespeeld zouden worden en dat ik dus een hele grote kans zou maken op meer speelminuten in die wedstrijden. Al keek ik natuurlijk ook al een heel stuk verder. Ik werd er niet geruster op naarmate ik mijn enkel dikker zag worden in de kleedkamer en ik op krukken het stadion moest verlaten. Een dag later werd het gelukkig duidelijk dat ik met een beetje geluk over 4 weken weer zou kunnen spelen en dat werd dan ook gelijk een doel. Eenmaal terug in Engeland daalt het langzaam allemaal een beetje in. Ik kreeg via Instagram een berichtje van Kaci en ik stuurde er met de paniek in mijn stem een spraak bericht terug. Haar antwoord was dat ik rustig moest blijven en positief moest blijven denken. Nu pas heb ik de tijd om haar te bedanken daarvoor. Daarop antwoord ze dat ik nu vast wel tijd heb om ergens te gaan lunchen met elkaar. Echter kan ik nog niet heel veel en loop ik de eerste dagen nog op krukken om mijn enkel zo veel mogelijk te ontlasten. Als ik dan gezien word met iemand komt dat natuurlijk niet goed over ook naar de club toe. Ik zeg haar dus dat ik eigenlijk niet heel veel kan op dit moment. "Aansteller" Is het enige wat ze daar op antwoord. En ik denk bij mezelf dat als ze echt graag wilt ze ook naar mij toe kan komen. Ze is daarin erg terug houdend en geeft aan dat liever niet te doen. Maar toch weet ik haar over te halen. Als ze een paar dagen later langskomt en ziet hoe moeilijk ik loop begrijpt ze wel waarom ik niet in het openbaar af wou spreken. Ik heb een kok ingehuurd voor een 4 gangen lunch en dat kan ze wel waarderen. Eigenlijk gaat ons gesprek verder waar we eigenlijk een beetje mee gestopt zijn toen ik haar voor het laatst sprak na een wedstrijd. Het klikt en de tijd vliegt. We spreken af om snel wat in het openbaar te doen zodra ik weer kan trainen. In de tussentijd houden we contact maar al snel blijkt dat we toch wel waar wat met elkaar willen doen. Na een week niks te hebben gedaan mag ik op de club weer aan mijn herstel gaan werken. Nog een paar weken en dan is de volgende interlandperiode. Dat word mijn stip aan de horizon en daar wil ik naartoe werken. Ik moet maar voor lief nemen dat ik een aantal mooie wedstrijden mis maar dat is helaas niet anders. Nu ik train kan ik ook wat met Kaci gaan doen in het openbaar en we gaan samen naar het Harry Potter studios park. Terwijl we daar lopen gaat het vooral over onze dromen. Kaci heeft als droom om nog succesvoller te worden met Youtube en het lijkt haar leuk om veel meer te gaan vloggen of misschien zelfs een real life soap of documentaire te maken. Mijn dromen zijn natuurlijk duidelijk. En Kaci kan ze zonder aarzelen opnoemen. 'Meedoen aan het WK en die winnen , De Champions League, kampioen worden.' Ze vraagt me ook hoe het er voor staat met mijn blessure en ik vertel haar dat ik hoop om tegen Arsenal weer bij de selectie te zitten omdat het zou betekenen dat ik ook interlands zou kunnen spelen. Ook nodig ik haar uit om samen me mij naar de thuiswedstrijd van Crystal Palace te gaan tegen Galatasaray en dat lijkt haar heel leuk. Echter moet ik dag daarvoor onze afpraak afzeggen. Niet omdat ik er geen zin in heb maar omdat ik onverwacht toch bij de selectie zit. Kaci vraagt of ze toch naar de wedstrijd kan komen wat als ik wel zou spelen zou ze er graag bij willen zijn. Ik kom die wedstrijd helaas niet in actie maar er word wel gewonnen met 3-2. Een dag later word ik geselecteerd voor de vriendschappelijke wedstrijden met Brazilië en moet ik op het kantoor van de trainer komen. 'Luister Regi, De afgelopen weken heb je hard gewerkt om terug te komen en daar zijn we natuurlijk blij mee. Maar het lijkt ons niet verstandig om af te reizen met Brazilië.' Ik baal hier enorm van en geef dat ook aan. Ik vraag ook wat er nodig is zodat ik eventueel wel die wedstrijden kan gaan spelen. De club moet ook rekening houden met wat er voor mij op het spel staat. Na een flinke discussie komen we tot de conclusie dat ik erg graag wil en dat ze me niet kunnen tegenhouden maar dat het verstandig is dat er een arts vanuit de club mee gaat om mij in de gaten te houden. Dat is voor mij dus een enorme opluchting. Tegen Arsenal sta ik in de basis en weet ik het een uur lang vol te houden. Dit voelt goed maar een hele wedstrijd was nog niet verstandig. Uiteindelijk verliezen we die wedstrijd ook nog eens vlak voor tijd dus overheerst er vooral de teleurstelling. Nog diezelfde avond ga ik uit eten met Kaci om zo toch mijn terugkeer een beetje te vieren. Ik vertel haar daar dat ik vooral zenuwachtig ben om weer voor Brazilië uit te komen en dat ik toch ook wel bang ben dat er misschien weer iets gebeurd. Volgens haar moet ik er vooral van gaan genieten en heb ik het in me om er iets moois van te maken. Voordat ik het thuis afzet maakt ze haar haren los en doet ze haarbandje om mijn pols heen. 'Hier dit brengt geluk en zal je beschermen.' 5 dagen later sta ik aan de aftrap van de oefeninterland in en tegen Zuid Korea. Mijn basis debuut en toch schieten mijn gedachten nog even terug naar het moment dat het tijdens mijn debuut mis ging. Daarna kijk ik naar het haarbandje om mijn pols en denk ik bij mezelf vandaag niet. We zitten vol goede bedoelingen maar voor rust is het gewoon van beide kanten slecht. Vlak voor rust is daar het moment waar ik 42 minuten lang op heb gewacht. Marquinhos is los en ik heb de ruimte de voorzet komt iets te vroeg maar al glijden krijg ik mijn grote teen nog tegen de bal en zie ik de bal bij de 1e paal tegen de touwen aan vallen 0-1 en ik heb mijn 1e treffer voor Brazilië te pakken. Natuurlijk vier ik het met de gebruikelijke celebration voor mijn zusje maar op het moment dat ik terug naar eigen helft wil kus ik ook het haarbandje. Geen idee of Kaci naar deze wedstrijd kijkt. Deze goal voelt als een bevrijding maar ook als terug zijn. Ik ben weer los en Zuid Korea komt daar na de rust ook achter. 4 minuten na de rust is het weer raak als ik dit keer op de goede plek sta om een rebound binnen te tikken. Garbiel maakt er in de 57e minuut 0-3 van en dan gunt Neymar mij de hattrick. In de 72e minuut mag ik vanaf 11 meter aanleggen. De penalty schiet ik feilloos binnen en dus mag ik de bal mee naar huis nemen. Maar daar blijft het niet bij. In de 81e minuut ligt een vrije trap heerlijk en vraag ik nog maar een keer aan Neymar of ik mag. Het knikje is voldoende. Ik tel mijn stappen , het fluitje klinkt en dan neem ik mijn aanloop. Ik raak de bal heerlijk en via de onderkant van de lat is het opnieuw raak 0-5 en 4 treffers van mijn voet. Natuurlijk krijg ik nog een publiekswissel. Na de wedstrijd zie ik via snapchat inderdaad dat Kaci de wedstrijd heeft gezien. Ze heeft in haar privéverhaal een foto gedeeld van het moment dat ik het haarbandje kus met daarbij hartjes ogen. Een paar dagen later slaat het noodlot opnieuw toe. Tegen Nieuw Zeeland zit de wedstrijd er na 26 minuten spelen al op. Op dat moment maak ik de 2-0 al maar op het moment dat ik schiet word ik vol op mijn toch nog zwakke enkel geraakt en weer klapt deze behoorlijk dubbel. In plaats van juichen sla ik een paar keer op de grond en maak ik het gebaar om te wisselen. Met mijn hoofd omlaag verlaat ik het veld en gooi ik nog een bidon uit frustratie weg. Het zal toch niet? ------------------------- @Djurovski thanks nu weer vanuit de hoofdrolspeler zelf @MNie @Copywriter @Thomassje123 @De Raam @keano77 @Tim Windt @Marius
  3. Prima start ook europees! Een nieuw contract bied ook weer mogelijkheden voor bijvoorbeeld het kopen van een huis. Dat moet wel rondkomen met dit salaris
  4. Mensen vragen mij eigenlijk alleen maar waarom ik er voor heb gekozen om naar Crystal Palace te komen. De reden daarvoor is eigenlijk heel simpel. Ik ben natuurlijk niet meer de jongste speler. Toch heb ik nog steeds die ene droom die veel Brazilianen hebben en dat is wereldkampioen worden. Ik ben overtuigd van mijn kunnen en na mijn tijd bij Al Hilal was het tijd om in het seizoen voor het WK op het allerhoogste niveau actief te zijn. In de Premier League kom je natuurlijk wel de meeste topclubs tegen en zo wil ik goed voorbereid aan het WK beginnen. Afgelopen zomer was er de kans om samen te trainen met 2 spelers van Crystal Palace en vooral het enthousiasme van Reginaldo over de club trok mij over de streep. Ik ben mij in de club gaan verdiepen en zag at de club de laatste maanden met een opmars bezig was en ook de eerste grote prijs wist te winnen. Tel daar nog eens bij op dat daar een groot Braziliaans talent rondloopt en de keuze was snel gemaakt. Reginaldo heeft mij geweldig op weg geholpen in de eerste weken in Londen en je kan inmiddels wel zeggen dat wij omgaan als broers. Het feit dat hij nu ook is opgeroepen voor de Braziliaanse selectie laat zien dat hij de potentie heeft om een grote speler te worden. Er zijn heel vele goede Braziliaanse spelers, zowel nu als in het verleden maar hij doet me toch vooral denken aan 2 spelers. Hij heeft het killerinstinct van Ronaldo en het plezier van Ronaldinho. Met zijn techniek en neusje voor de goal is het slechts een kwestie van tijd voor het echt gaat ontploffen voor hem. Reginaldo heb ik nog niet chagrijnig meegemaakt. Altijd is er die lach en kan je bij hem terecht voor hulp. Ook op het veld is hij zo. Daarin verschillen wij heel erg van elkaar. Ik ben behoorlijk opvliegerig en wil mijn hoofd nog wel eens verliezen. Reginaldo lijkt zijn tegenstander soms uit te lachen na een overtreding maar dat is natuurlijk niet zo. Waar ik het als een belediging zie als ik onderuit word gehaald ziet hij het juist als compliment. Ik was er bij toen hij voor het eerst kreeg te horen dat hij was opgeroepen en dat is de enige keer dat ik hem heb zien huilen. Vanaf dat moment wist ik dat ik hem terug kon gaan betalen voor alles wat hij tot nu toe voor mij heeft gedaan. Nu was het mijn taak om hem wegwijs te maken bij het nationale team. Ik heb hem mee genomen in mijn vliegtuig omdat het ook voor hem wat praktischer is. Tijdens de trainingen valt mij op dat hij zich makkelijk aanpast aan zijn nieuwe omgeving en dus ook makkelijk in de groep valt. Als ik met de bondscoach praat blijkt ook hij tevreden te zijn over Reginaldo. Ik krijg zelfs al de vraag of hij echt een kandidaat is voor een plekje in de selectie tijdens het WK. Mijn antwoord is duidelijk. 'Als hij dit niveau vast kan houden gedurende dit seizoen dan heb ik geen enkele twijfel. Het is alleen wel even aankijken hoe hij zoveel wedstrijden verwerkt. Het is de eerste keer dat hij ook Europese wedstrijden speelt en dan ook nog eens interlands. Dat gaat vroeg of laat een keer zijn tol eisen als je nog zo jong bent.' Uiteindelijk mag Reginaldo zijn debuut maken in de uitwedstrijd tegen Bolivia. Een kwartier speeltijd krijgt hij en hij komt voor Gabriel Jesus in de ploeg. Ik loop voor het spel weer verder gaat nog even naar hem toe en fluister in zijn oor dat hij van dit moment moet genieten en dat hij het heeft verdiend om hier nu te staan. Er word met 6-0 gewonnen maar van een feeststemming is geen sprake. We hebben de wedstrijd met 10 man moeten eindigen omdat Reginaldo met een verschrikkelijk schaar onderuit werd gehaald. Op het moment zelf was ik al aan het wachten op die glimlach van hem maar hij bleef liggen en dus begon ik me al zorgen te maken. Eenmaal dichterbij merk ik dat de tranen over zijn wangen lopen en dan weet je dat het goed mis is. Hij moet er per brancard vanaf. Na afloop haast ik mij naar binnen om te checken hoe het met hem gaat. Er word gevreesd voor gescheurde enkelbanden en na het zien van de beelden kan ik mij dat ook goed voorstellen. Uiteindelijk verlaat hij het stadion op krukken en blijkt 2 dagen later inderdaad dat hij er voor ongeveer 4 weken uit ligt dat valt gelukkig nog mee achteraf gezien. Het is een hard gelach voor Reginaldo maar juist nu is het tijd voor mij om te laten zien dat ik die spreekwoordelijke grote broer voor hem ben. Ik ben er van overtuigd dat hij hier sterker uit gaat komen. ---------------- Daar is de eerste echte tegenslag voor Reginaldo. De volgende update zal dus iets meer op het privéleven gericht zijn en wat minder richting het voetbal. Als iemand een suggestie heeft over welke gedeelte van zijn privé leven wat aandacht verdiend laat het dan maar weten dan ga ik dat er in verwerken @Djurovski weer een andere invalshoek. dit keer vanuit de grote vedette @MNie @Copywriter @Thomassje123 @De Raam @keano77 @Tim Windt @Marius
  5. 'Ga je mee naar Crystal Palace?' Het is een vraag die ik kreeg van Yung Filly. Een youtuber en iemand waar ik veel mee op trek. Samen met een aantal andere youtubers gingen we door hem naar de FA Cup finale en mochten we het feestje van de winnaars bij wonen omdat hij een bekende supporter van de club is. Die avond maakte ik voor het eerst kennis met Reginaldo. Toen ik hem op het veld zag leek het mij een arrogante jongen maar wel een jongen met een doel. Toen ik zijn glimlach zag na zijn doelpunt zag je die arrogantie niet meer en was het een jongen die genoot van het moment. Op het feestje werd het helemaal anders. Hij bleek niet arrogant te zijn maar eigenlijk erg verlegen. Tijdens dat feest heb ik een paar keer oogcontact met hem gehad maar elke keer keek hij toch snel verlegen weg. Sinds dat moment ben ik Crystal Palace toch een beetje gaan volgen en dat met name ook Reginaldo. Voor hem is het nu goed dat de club een superster heeft aangetrokken waardoor hij wat minder in de spotlight komt te staan. Ik maak het zelf mee als youtuber dat het soms lastig is als mensen wat van je vinden en ik kan me zo voorstellen dat in het voetbal de aandacht en de meningen van anderen nog groter zijn dat het zogenaamde leven als influencer. Halverwege September word ik opnieuw uitgenodigd om een wedstrijd van Crystal Palace te bekijken. Dit keer is het niet zo groots als toen op Wembley maar slechts een competitie wedstrijd tegen Brighton. Natuurlijk zeg ik ja want ik ben toch wel benieuwd naar Reginaldo. Het is de wedstrijd na de 1e wedstrijd in de Europa League en die werd eenvoudig gewonnen met 1-6. De blikvangers van het team waren in die wedstrijd trefzeker. Eze 2 keer , Neymar , Olise en Reginaldo 2 keer. Door die overwinning zijn de verwachtingen natuurlijk erg hoog. Maar goed Crystal Palace tegen Brighton dus. Al snel komt Crystal Palace op voorsprong door een speler die ik niet ken. Ik heb eigenlijk maar oog voor 1 speler op het veld en ik vind opnieuw dat hij een wat arrogante uitstraling heeft. Een beetje vervelend zelfs tegenover zijn tegenstander. Maar er moet ook gezegd worden dat hij behoorlijk wat tikken te verwerken krijgt. Elke keer staat hij weer op met een wat vervelende glimlach op zijn gezicht. Zegt wat tegen de scheidsrechter of gebaard hoe vaak hij al onderuit word gehaald. Maar in de 39e minuut is daar weer die sympathieke glimlach van hem. Hij loopt rechts op de supporters af en die trekken hem nog net niet de massa in. Het lijkt me behoorlijk angstaanjagend als zoveel mensen ineens aan je zitten en je al springend en hossend aan alles wat ze van je aan kunnen raken beginnen te trekken. Hij lijkt er van te genieten en op de weg terug naar zijn eigen helft. Zoekt hij contact met mensen die vlak bij mij zitten en maakt hij een hartje. Na wat vragen blijkt dat zijn familie te zijn en de trots spat van hun gezichten af. Niet veel later maakt Reginaldo ook de 3-0. Hij word toegezongen door het hele stadion en je ziet hem genieten. Misschien vind hij die aandacht toch wel lekker. In de rust vraag ik het me toch wel af. hoe kan het zijn dat hij buiten het voetbal zo verlegen lijkt en op een voetbalveld een heel ander persoon is. Na de rust gebeurd er niet veel. Brighton komt nog terug tot 3-1 maar daar blijft het ook bij. We worden uitgenodigd in de lounge waar ook de spelers nog komen. Daar zie ik opnieuw de familie van Reginaldo zitten dus ik heb de hoop dat ik hem zo nog tegen komen. Ongeveer een uur na de wedstrijd komt hij de lounge in gelopen. Hij geeft zijn zusje een hele dikke knuffel , Zijn moeder een kus op haar voorhoofd en zijn vader een innige omhelsing. Dan is er nog een vrouw die een kus van hem krijgt en staat hij nog wat mensen te woord. Ik probeer oogcontact met hem te krijgen maar dat gaat wat lastig. Toch kijkt hij na een tijdje mijn kant op en dit keer ben ik degene die even niet weet wat te doen. Ik zwaai maar half naar hem en hij zwaait lachend terug. Even weet ik niet hoe ik het heb en 2 van mijn vriendinnen hebben het in de gaten. 'Kaci gaat het wel?' Niet veel later komt hij onze kant op en zeg ik misschien wel het domste wat ik kan zeggen. 'Goed gespeeld' en vraag ik om een foto. Dit keer is Reginaldo iets minder verlegen en lijkt hij zelfs heel open te zijn. Hij neemt de tijd voor ons en toont interesse in ons. Waarom we hier zijn en wat we doen. 'Volgens mij heb ik jou wel eens voorbij zien komen op youtube. Jij hebt toch locked in van Footasylum ooit gewonnen.' Hij weet dus wie ik ben en dat breekt toch wel een beetje het ijs. Hier blijft het voor nu dan ook bij want hij gaat met zijn familie naar huis. Die dag er op post ik wat foto's van de avond ervoor op social media en zie ik een uur later dat ik een like heb ontvangen van Reginaldo. Niet veel later blijkt hij ook gereageerd te hebben. 'Nice to meet you!' Dagen gaan er voorbij en ik hou wel in de gaten of Crystal Palace speelt en wat ze doen. Maar dan moet het grote nieuws nog komen. Reginaldo word opgeroepen voor Brazilië. Hij post een filmpje op social media van het moment waarop hij het nieuws hoort. Neymar is op dat moment bij hem thuis en die heeft het filmpje gemaakt. Het moment waarop Reginaldo hoort dat hij voor het eerst is geselecteerd is ook het moment waarop hij in tranen uit barst samen met zijn ouders en zijn zusje. Ik besluit hem een berichtje te sturen. 'Ik wist niet dat je uit Brazilië kwam! Maar het is zo mooi om te zien hoe jij dit moment samen met jou familie kan beleven.' Nog geen kwartier later heb ik alweer een berichtje terug. 'Dankjewel! Ik weet eigenlijk niet wat ik moet zeggen. Mocht je nog een keer een wedstrijd willen bezoeken laat het dan maar weten.' ---------------------- even een weekje niks gedaan maar ik ben er weer dit keer een update vanuit het oogpunt van ene Kaci. @Djurovski samba voetbal in londen @MNie @Copywriter @Thomassje123 @De Raam @keano77 @Tim Windt @Marius
  6. Europees voetbal! Heerlijk als je ziet waar de club stond toen je aankwam. Nu lijkt er ook nog iets op te bloeien in de privé sfeer.
  7. De kop is er af en nu is het hopen dat het speciale er voor de buitenwereld er ook vanaf gaat. Het is niet normaal hoeveel aandacht er is voor Neymar sinds zijn komst. Als ik zelf de stad in ga of even boodschappen ga doen dan kan ik dat toch redelijk rustig doen. Af en toe een kind dat om een foto of handtekening vraagt maar dat hoort er bij. Bij Neymar is dat anders. Ik trek veel met hem op en in die korte tijd krijg ik het gevoel alsof hij toch de rol aan neemt van de grote broer. Overal waar we naartoe gaan zijn er fotografen die hem volgen. Ergens rustig eten zit er ook niet bij en ik schrik er eerlijk gezegd ook van. Natuurlijk krijg je als voetballer aandacht en is dat vaak ook leuk maar het kan dus ook een extreme vorm aan nemen. Het enige wat we daar als voetballers tegen kunnen doen is blijven presteren want zodra het slechter gaat dan zullen zulke aasgieren nog meer boven op Neymar duiken. Een goed resultaat tegen West Hem United zal dus zeker helpen. Dat dan uitgerekend Neymar de eerste competitietreffer van dit seizoen maakt is geweldig. Hij krijg de bal op links en dreigt naar binnen. Ik krijg de bal ingespeeld en zie hem al door komen. Ik veeg de bal iets met buitenkant rechts met hem mee en hij staat 1 op 1 met de doelman en schuift keurig binnen. Tijden het juichen krijg ik alweer tips van hem. Het gaat om kleine dingen en natuurlijk luister ik aandachtig. Eze maakt er voor rust 2-0 van en dus lijkt er geen vuiltje aan de lucht. In de 2e helft lijkt het tempo er een beetje uit maar het is weer een samenwerking tussen mij en Neymar die de supporters op de banken krijgt. Opnieuw het kenmerkende dreigen naar binnen maar dit keer lobt hij de bal over de verdediging heen. Ik neem de bal uit de lucht vol op de slof en laat de doelman kansloos. De andere Braziliaan zet uiteindelijk de eindstand op het bord. Savio maakt er in de 78e minuut nog 4-0 van en dus is dit een heerlijek start van de Premier League. Dat goede gevoel moet meegenomen worden in de uitwedstrijd tegen Aston Villa maar daar beginnen we heel slecht. Na 10 minuten staan wel al met 1-0 achter en is er dus werk aan de winkel. Eze maakt binnen het half uur de gelijkmaker en het is weer de superster himself die ons op een 1-2 voorsprong schiet. Een vrije trap schiet hij prachtig tegen de touwen. Maar we beginnen we beroerd aan de 2e helft. Binnen 1 minuut is het alweer 2-2 en kunnen we toch weer opnieuw beginnen. Een paar minuten later is Olise er vandoor aan de rechterkant en brengt hij de bal scherp voor. Ik doe er alles aan om bij die bal te komen maar word in mijn nek gegrepen. De scheidsrechter ziet er niks in maar moet uiteindelijk toch gaan kijken van de VAR. Het word uiteindelijk toch een strafschop en Eze schiet deze koelbloedig binnen. Helaas geven we het ook dit keer weer weg. Bij Aston Villa loopt ook een aardige spits genaamd Ollie Watkins en hij laat zien dat hij aan een halve kans genoeg heeft om de stand opnieuw gelijk te trekken 3-3. Een mooi voetbalgevecht maar ik had deze wedstrijd natuurlijk liever gewonnen. Als Southampton op bezoek komt word er gewoon een overwinning verwacht. Het blijft toch een vreemd fenomeen. Nog geen jaar geleden waren dit de zogenaamde 6 punten wedstrijden voor Crystal Palace en nu word er verwacht dat er gewonnen word. Zo zie je maar weer hoe snel het kan gaan in het voetbal. Na een aftastend eerste kwartier nemen we toch erg snel afstand van de bezoekers. Semedo maakt na 18 minuten de 1-0. Doucouré maakt er 2 minuten later al 2-0 van en na een half uur spelen zorg ik voor de 3-0. Eze weet de achterlijn te halen en weet de bal perfect terug te leggen. Ik hoef alleen nog maar mijn voet tegen de bal te zetten en het is raak. Ondanks een tegentreffer kunnen we tevreden zijn over de eerste helft. Na rust gaan we vrolijk verder met het publiek vermaken. Nadat ik de assist heb geleverd op de treffer van Olise zijn de rollen in de 70e minuut omgedraaid. Olise speelt eerst nog iemand door de benen maar geeft de bal dan perfect voor. Tussen 2 verdedigers in is mijn timing beter en maak ik de 5-1. Een kwartier voor tijd word ik naar de kant gehaald en komen Eze en Savio nog tot scoren. 7-1 is een uitslag die staat en het geeft ook wel een signaal af. We zijn iets moois aan het bouwen hier en wie weet waar dat ons gaat brengen. De pers was sceptisch over de komst van Neymar en of de club daar wel verstandig aan deed. Ik denk dat als je zo begint aan het seizoen en als Neymar zo zijn stempel kan blijven drukken dat het echt een heel mooi seizoen gaat worden. Echter weet ik ook dat Neymar wat ouder word en natuurlijk ook blessure gevoelig is. We zullen dus ook zuinig op hem moeten zijn want hoe vaak komt het voor dat een speler van zijn kaliber naar een club als Crystal Palace komt. ----------- @MNie weer een prijs toegevoegd aan de prijzenkast van Crystal Palace en dat een redelijk vervolg gegeven @Djurovski de Braziliaanse connectie lijkt te werken @Copywriter @Thomassje123 @De Raam @keano77 @Tim Windt @Marius
  8. Voor twente zijn dit prima transfers. Wel transfer waarbij als ze nog eens verkocht worden naar de zandbak gaan en zo nog wat opleveren
  9. Neymar naar Crystal Palace. Het voelt een beetje onwerkelijk. Op de dag dat het bekend word wil ik eigenlijk zo snel mogelijk naar de club toe om mijn idool een warm welkom te geven. Ik ben de eerste speler die op het trainingscomplex komt en krijg daar inderdaad te horen dat Neymar vandaag een rondleiding krijgt en kennis komt maken. Niemand bij de club kan het eigenlijk echt geloven. Je merkt ook aan de mensen dat ze nerveus zijn. Als spelers vinden we het natuurlijk prachtig zo'n grote ster in het team. Anderhalf uur nadat ik op de club ben gekomen is het zover. Voor mij is het natuurlijk fijn dat ik zijn taal spreek en dat kunnen niet veel mensen. Ik heet hem dus ook welkom in het Portugees en dat schept gelijk een soort van band. De trainer is ook duidelijk naar Savio en mij. 'Jullie moeten zorgen dat deze man zich welkom voelt hier.' De training slaat hij nog even over maar hij is wel aandachtig toeschouwer. Na de training is er tijd voor een dolletje maar is Neymat ook meteen kritisch. Hij noemt een aantal dingen op die ik beter moet en volgens hem ook kan doen. Natuurlijk luister ik aandachtig. Ik zal wel gek zijn om het niet te doen. Na de training ga ik nog naar de gym en is het voor Neymar tijd om voor de clubkanalen wat beelden te maken. Als ik klaar ben in de gym heb ik eigenlijk niet heel veel te doen en als ik onder de douche vandaan stap wacht Neymar daar alweer. 'Kom we gaan ergens wat eten.' Het voelt eigenlijk heel raar dat ik nu een soort van gids ben voor een grootheid als Neymar. We hebben het over van alles en nog wat en ik vraag hem of dit al speelde toen we samen trainden in Brazilië. Dat bleek inderdaad het geval en hij is eigenlijk enthousiast geworden omdat Savio en ik lovend over de club waren. Ik kan het me echter nog niet voorstellen dat als je bij Barcelona en PSG hebt gespeeld dat je er dan echt iets voor voelt om naar Crystal Palace te komen. We wisselen maar gelijk nummers uit en na het eten gaat hij richting zijn hotel en ga ik naar huis. Thuis vraagt mijn Nederlandse moeder hoe het was en eigenlijk ben ik sprakeloos. Een dag later staat Neymar wel op het trainingsveld en merk ik gelijk dat hij mij op sleeptouw neemt. Kom we gaan samen alvast beginnen aan de warming up. De warming up met hem is toch vooral trucjes doen en teqball spelen. Tijdens de training zelf is he vooral genieten van de rondo en het partijspel. Hij laat het er allemaal zo makkelijk uit zien en het gaat bij hem net allemaal een tandje sneller. Je ziet in de rondo dat spelers gewoon nog niet klaar zijn om een bal te ontvangen als hij de bal raakt. Tijdens de partijspel is het heerlijk om bij hem in het team te zitten. Ik kan loopacties maken wat ik wil en hij ziet alles. Als ik de bal niet krijg dan weet ik ook bijna dat het niet mogelijk is om die bal bij mij te krijgen. En als die bal wel komt dan heb ik net iets meer tijd en ruimte om er wat mee te doen. Dit kan een hele mooie tandem worden. In de loop van de week word duidelijk dat Neymar bij de selectie zit als we het tegen Manchester City opnemen om de Community Shield. Je merkt rondom deze wedstrijd wel dat er enorm veel aandacht is voor hem en dat is natuurlijk logisch. Neymar staat ook aan de aftrap en dat geeft ons wel een enorme boost. Al snel merk je dat City kiest voor de dubbele dekking op hem en dat is voor mij natuurlijk erg prettig. Dat zorgt ervoor dat er ergens anders op het veld koppeltjes worden gemaakt en dat als je daar snel onderuit kan spelen dat je dan ook de nodige ruimte krijg en daar profiteren wij in het eerste kwartier van. Doucouré maakt in de 11e minuut met een schot van net buiten het strafschopgebied de 1-0. Niet veel later is het een andere aankoop die zijn visitekaartje ook maar gelijk afgeeft. Semedo komt vrij bij een voorzet vanaf links en prikt bij de 2e paal de bal tegen de touwen voor de 2-0. In de 23e minuut komt de bal op links bij Neymar en is er wat ruimte. De loopactie is naar mijn idee goed en dan komt de steekbal ook. De snelheid is goed en ik kan er gelijk wat mee. Ik kan nog even op kijken en zie de doelman komen. Een simpel stiftje is genoeg om voor de 3-0 te zorgen en de eerste die op mijn rug springt na deze treffer is Neymar. We genieten er samen van. City word echt overklast maar ook daar lopen geweldige spelers rond. Haaland is zo'n geweldige speler en bij zijn eerste kans is het ook direct raak 3-1. Op dat moment merk je dat het allemaal niet meer zo vrij is en dat City langzaam maar zeker grip krijgt op de wedstrijd. Wij gaan ook iets anders spelen. 10 minuten na rust zit de wedstrijd voor Neymar er op en 5 minuten later word ik ook naar de kant gehaald. Het is tijd voor grappen en dollen op de bank want de overwinning komt niet meer in gevaar 3-1 winst en dit zegt ook iets over wat er dit seizoen mogelijk is. ----------------- @Djurovski een hele mooie verassing van de club. Een interland debuut komt vanzelf wel als Reginaldo door blijft gaan maar waar die was gebleven komend seizoen @MNie er is genoeg om voor te spelen voor reginaldo de premier league is sowieso een competitie met veel mooie wedstrijden. Voor het eerst Europa in wat ook een mooi avontuur is en als er dan ook nog een WK is waar reginaldo eventueel op mag hopen is er genoeg om voor te spelen inderdaad @Copywriter @Thomassje123 @De Raam @keano77 @Tim Windt @Marius
  10. Welverdiende vakantie al dan niet verplicht terug naar waar de basis is gelegd van jou succes. Pas een beetje op je vader ook
  11. Een prijs met Palace in slechts een paar maanden tijd. Van het voorkomen van degradatie naar een prijs pakken is toch een beetje onwerkelijk. Het was ook te merken tijdens het feest voor iedereen die betrokken is bij de club. Spelers en familie en natuurlijk ook alle medewerkers achter de schermen. Ook waren er een aantal prominente Palace supporters aanwezig. Het gebeurd neit elke dag dat je artiesten of youtubers tegen komt als Yung Filly of Kaci Jay. Vooral die laatste valt mij gelijk op en als ik heel eerlijk ben kan ik mijn ogen maar moeilijk van haar af houden. Toch heb ik meer aandacht voor mijn familie en de spelers met wie ik echt heel close ben. Ja ik maak een kort praatje met Yung Filly die verteld dat hij behoorlijk fan van mij is geworden. Met Kaci Jay kom ik niet verder dan alleen even snel voorstellen en dan scheiden onze wegen. Het seizoen zit er op voor ons ende club geeft ons ook per direct vrij. Ik besluit om met mijn familie terug naar Brazilië te gaan. Ik heb daar inmiddels een prima huis voor mijn ouders en zusje gekocht maar wil eigenlijk ook echt een eigen plek hier hebben. Sinds de eerste kennismaking voel ik steeds meer verbinding met dit land. Mijn zaakwaarneemster heeft in de tussentijd geregeld dat ik met een aantal spelers die ook in Rio verblijven kan trainen om zo klaar te zijn voor het nieuwe seizoen. Onder die spelers zit ook mijn grote idool Neymar die slechts een weekje hier is maar die week is geweldig voor mij. Het verbaasd mij zelfs dat hij weet wie ik ben en dat ik bij Crystal Palace speel. Hij weet zelfs van mijn dubbele nationaliteit en ik merk aan alles dat hij mij aan het overhalen is om voor Brazilië te kiezen. Niet dat het nodig is want sinds mijn overstap naar Engeland ben ik niet meer opgeroepen om een Nederlands Elftal te vertegenwoordigen. Hij vraagt mij ook hoe Londen is en ook naar de club Crystal Palace. Ik vertel hem over mijn ervaringen en dat het voor mij behoorlijk groot is allemaal. Zeker omdat ik van een simpele club als MVV kwam. Ook Savio traint nog een paar dagen mee en met hem speel ik natuurlijk al bij Crystal Palace. Samen kijken we erg uit naar het Europese avontuur dat we aan mogen gaan. Misschien is het hier en daar ook mogelijk dat we nog een stapje als club kunnen maken maar dat is natuurlijk ook afhankelijk van het transfer beleid. Als de vakantie een beetje op zijn einde loopt word ik gebeld door mijn zaakwaarneemster of ik tijd heb om naar het Fairmont hotel te komen. ik heb vakantie dus heb in principe alle tijd. 2 uur later zit ik oog in oog met oud speler Juan. Hij is de team coördinator van Brazilië en hij vraagt mij of ik er voor open sta om voor Brazilië uit te komen. 'Je bent een interessante speler voor de toekomst van het Braziliaanse voetbal sterker nog je staat op het lijstje met spelers die we in de gaten houden met het oog op het komende WK. Natuurlijk is er geen haast bij en geven we je alle tijd om er rustig over na te denken. Maar mocht het zo zijn dat je word opgeroepen hopen wij wel dat jij de keuze op ons laat vallen.' Voor mij is de keuze dan eigenlijk al duidelijk. Ik krijg nog de kans om met mijn idool te spelen op deze manier maar nog belangrijker. Ik kan mijn zusje hier enorm blij en trots mee maken. Dat meisje vraagt al heel lang of ik voor Brazilië wil gaan spelen omdat het min of meer haar grootste wens is en een goede broer stelt zijn zusje nooit teleur. Maar eerst maar eens zien wanneer ik word opgeroepen. Dan zal ik mijn keuze pas bekend maken aan de wereld. Zoals het altijd gaat met vakanties gaat ook deze vakantie veel te snel voorbij. Ik mag me weer gaan melden op de club en ik moet eerlijk bekennen dat ik daar ook enorm veel zin in heb. Het word een geweldig seizoen. Spelen in de Premier League tegen verschillende topclubs. Spelen in de Europa League en dus hopelijk ook mijn debuut op het Europese niveau. En als stip aan de horizon het WK waar ik nu toch stiekem op hoop. De voorbereiding verloopt prima. We spelen 5 oefenwedstrijden waarin ik 2 keer 90 minuten maak en 2 keer tot scoren kom. Qua transfers doet de club het ook prima. Eigenlijk word alleen een concurrent van mij verkocht. Mateta heeft geen zin om de strijd met mij aan te gaan omdat hij inmiddels wel door heeft dat ik de 1e keuze van de trainer ben. Hij vertrekt naar Real Betis. Zelf heeft Palace het huurcontract van Svanberg omgezet in een vaste aanstelling. De club betaald een behoorlijk bedrag aan Wolfsburg. Nelson Semedo komt over van Wolves en is in mijn ogen een directe versterking voor de back positie. Maar dan moet de grootste verassing nog komen. Je hebt van die momenten dat ineens alles op zijn plek valt en als ik alle berichten op mijn telefoon binnen krijg snap ik pas wat er de afgelopen weken allemaal is gebeurd. Neymar komt transfervrij naar Crystal Palace. Mijn idool word mijn teamgenoot. Dus daarom vroeg hij hoe het was om hier te spelen. Misschien kwam hij daarom ook wel mee trainen tijdens de vakantie om zelf wat informatie in te winnen bij spelers die er al spelen. Dit is de speler die ons naar een nog hoger niveau kan tillen. Dit is ook de speler die er voor kan zorgen dat ik nog beter ga renderen omdat alle aandacht naar hem zal gaan en dus ook meerdere verdedigers. -------------------------------------------------- @Djurovski je kan die prijs maar beter op je erelijst hebben staan @MNie dat was dus het eerste wat ik dacht toen ik al je likes voorbij zag komen. Bij deze dus mijn excuses. @Copywriter @Thomassje123 @De Raam @keano77 @Tim Windt @Marius
  12. De FA Cup finale halen in mijn eerste maanden bij Palace. Het is haast te mooi om waar te zijn maar het gaat echt gebeuren. 2 dagen voor de finale vertrekt mijn familie uit Brazilië om bij deze wedstrijd te zijn. Tenminste dat was de bedoeling. De vlucht heeft vertraging en gaat pas een dag later waardoor het toch een kleine race tegen de klok word. Tot overmaat van ramp is er ook nog een incident op de training 2 dagen voor de wedstrijd. Het is de laatste serieuze training voor de belangrijkste wedstrijd in jaren voor de club. De training verloopt goed maar tijdens de afsluitende partijvorm gebeurd het. Ik zet druk op een verdediger die weg wilt draaien en terwijl hij dat doet zwaait zijn arm vol in mijn gezicht. Het gebeurd wel vaker maar dit keer doet het serieus pijn. Met een bloedneus moet ik even naar de kant maar als er naar mijn neus word gekeken blijkt het toch iets serieuzer te zijn. De schrik zit er bij de trainer en de clubarts goed in en ik word gelijk in de auto gezet om naar het ziekenhuis te gaan. Daar blijkt dat ik mijn neus heb gebroken en een lichte neusafwijking heb. Mijn neus moet dus gezet worden en dat word gelijk gedaan. Er word mij lichtelijk afgeraden om te spelen maar deze wedstrijd laat ik mij hoe lullig gezegd het misschien is natuurlijk niet door mijn neus boren. In alle haast word er een masker aangemeten waarmee ik de finale moet gaan spelen. De dag voor de wedstrijd krijg ik gelukkig een foto doorgestuurd die me toch redelijk gerust stelt. Mijn familie is op weg naar Engeland en zoals het er naar uit ziet komen ze dus op tijd aan voor de wedstrijd. Echter ga ik ze zelf niet meer zien voor de wedstrijd want de club heeft besloten om een hotel op te zoeken om ons zo voor te bereiden op deze wedstrijd. Hoewel de trainer nog ontspanning wilt onder ons door een avond met spelletjes te organiseren merk je toch dat er behoorlijk wat spanning is bij ons allemaal. Ik ben daar geen uitzondering op. Dit is iets speciaals en dat is voelbaar. Op de wedstrijd dag is er nog een kleine wandeling om de spieren los te maken en volgt er nog een laatste bespreking voor we in de bus stappen om richting Wembley te gaan. Hoe dichter je bij Wembley komt hoe drukker het word en ik kan daar wel van genieten. Een kleine 2 uur voor aanvang van de wedstrijd arriveren we bij het stadion en dan begint het echt te kriebelen. Het is dan nog rustig in het stadion zelf als beide teams het veld nog een keer inspecteren maar dat is natuurlijk de stilte voor de storm. Er staan natuurlijk 2 clubs in de finale die simpelweg niet gewend zijn om om de prijzen te spelen. Sterker nog Wolves is gedegradeerd en dus hopen beide supportersgroepen dat vandaag een historische dag word. Terug in de kleedkamer pompt de muziek door de speakers maar is iedereen vooral even in zichzelf gekeerd. Ik rol mijn kuiten los terwijl ik naar mijn telefoon blijf kijken of ik al een foto krijg van mijn familie en vrienden zodat ik weet waar ze zitten. Ook mijn vrienden uit Nederland wouden deze wedstrijd natuurlijk niet missen. Vlak voordat we naar buiten moeten voor de warming up krijg ik de foto waar ik op heb gewacht en het eerste wat ik doe als we het veld betreden is mijn blik op hun richten. Ik zwaai een keer naar ze en klop op mijn hart om vervolgens het gejuich van onze supporters over me heen te laten komen en die mensen ook al de bedanken voor hun komst. Als dat is gebeurd beginnen ze gelijk het liedje te zingen dat ze voor mij hebben. "Ther's only one Reginaldo. One Reginaldo. Walking along. singing a song. Waling in a Regi wonderland." Geloof me als dat gezongen word op Wembley. Veel mooier ga je het echt niet krijgen. Sowieso is die hele warming up al genieten geblazen maar iedereen kent ook de belangen. Dat word ons nog maar eens duidelijk gemaakt in de kleedkamer. "Wij zijn dit keer de favoriet en zullen de wedstrijd moeten maken. Voor Wolves is dit simpelweg gewoon een toetje waarin ze het eigenlijk niet fout kunnen doen. Wij moeten boys. Let's do this together." Als we het veld op lopen en de prins en prinses van Engeland gaan alle spelers langs om ze succes te wensen dan lopen de rillingen je eigenlijk over je lijf. Het duurt ook wel even voor die spanning er weer vanaf is. Beide teams zijn erg voorzichtig in de openingsfase. Het tempo ligt laag en er gebeurd ook heel weinig. Daardoor is het ook lastig voor mij als spits om vrij te komen. Ik heb wel het gevoel dat wij de controle hebben maar we maken heel veel verkeerde beslissingen. Af en toe is er de ruimte om een goede loopactie te maken maar dan komt de bal simpelweg niet. Als we dan al diepte zoeken dan is het allemaal te gehaast en kloppen de posities op het veld niet. In de 40e minuut is daar dan eindelijk de eerste kans van de wedstrijd. Een voorzet van Savio verleng ik richting de verre hoek. Kassa denk ik bij mezelf maar de doelman van Wolves weet de bal met zijn vingertoppen nog uit de kruising te tikken. Het blijft dus bij 0-0 na 45 minuten. Niemand is echt tevreden maar we hameren er als spelers vooral op dat we geduldig moeten zijn. De trainer is het daarmee eens en voegt er alleen aan toe dat we gewoon het tempo omhoog moeten gooien. Laat die gasten maar lopen dan komen de ruimtes vanzelf en dan is het zaak om iets goeds met de bal te doen. Maar in de 2e helft is het toch veel van hetzelfde. Het is echt zo'n wedstrijd die op details aankomt en waarvan je het gevoel krijgt dat degene die als eerste scoort de wedstrijd ook wint. De tijd verstrijkt en hoe verder we in d wedstrijd komen hoe meer Wolves gaat tijdrekken. De trainer roept me tijdens 1 van de vele blessurebehandelingen naar de kant om mijn mening te vragen. Ik denk dat we er verstandig aan doen om Eze wat dichterbij bij mij te laten voetbalen zodat ik een snelle combinatie met hem op kan zetten. We hebben genoeg kwaliteit voorin maar we staan simpelweg gewoon te ver uit elkaar omdat de trainer met Savio en Olise 2 spelers aan de zijkant heeft die daar vooral moeten blijven. Dan is de enige oplossing om Eze dichter bij mij te zetten om wat meer dreiging te veroorzaken. Al snel merk ik dat deze omzetting effect kan hebben want langzaam maar zeker worden de ruimtes voor zowel Eze als mij groter. Dat komt simpelweg omdat we ruimte voor elkaar kunnen maken. Ongeveer 10 minuten voor tijd is er wat ruimte in de omschakeling nadat Wolves het eens probeert. Er word een aanval opgezet over rechts en Olise besluit al snel om de bal lang te spelen in mijn richting. Ik merk dat ik wat ruimte heb maar ik zie in een flits ook Eze voorbij schieten. De bal komt snel en het eerst wat in mij opkomt is de bal meegeven aan Eze. Dit doe ik met mijn borst zo tussen 2 verdedigers door en Eze staat oog in oog met de doelman. Hij neemt de bal aan kijkt nog een keer op en schuift de bal langs de doelman. Een fractie van een seconde doodse stilte en dan een orkaan van geluid en een muur van rood en blauw dat over elkaar heen rolt van geluk. Eze loopt met zijn armen wijd de hoek in en terwijl ik naar hem toe loop om het feestje te vieren neem ik heel snel alles wat er gebeurd in mij op 1-0 voor en met de inbreng van Wolves in deze wedstrijd mag het toch niet meer mis gaan. Echter roepen wij het een beetje over onszelf af door na die 1-0 achter uit te gaan lopen en de voorsprong te verdedigen. In de 88e minuut maakt Wolves dan ook gelijk via Pedro Neto en dit keer gaat het aan de andere kant van het stadion helemaal los. We gaan verlengen. In die verlenging is het vooral heel angstig van beide kanten. Eigenlijk had ik al na een uur spelen het gevoel dat Wolves strafschoppen wel prima zouden vinden maar ik merk in de verlenging ook dat wij dat misschien wel prima vinden. Het is een half uur lang verspilde tijd want er gebeurd eigenlijk niet echt iets noemenswaardigs. Het komt dus aan op strafschoppen. Ik voel me in principe goed genoeg om er 1 te nemen en dus sta ik ook op de lijst. Wolves mag beginnen en op het moment dat we rond de middencirkel gaan staan neem ik nog 1 keer alles in mij op. Wij hebben onze fans in de rug en dat is een minpuntje. Ik sta schouder aan schouder met Olise en Eze en we doen met elkaar nog een kort schietgebedje. Cunha van Wolves mag beginnen en hij schiet de bal overtuigend op de paal. De adrenaline die dan loskomt is gigantisch maar wij moeten eerst nog maar eens de gelijkmakende beurt zien te maken. Eze loopt richting de stip en hij mist eigenlijk nooit. Dat doet hij ook dit keer niet en dus is daar de voorsprong. Vervolgens schiet Kalajdzic voor Wolves ook prachtig raak en dan is het de beurt aan mij. Onze doelman is zo slim geweest om de bal richting de middencirkel te rollen en dus kan ik de bal eenvoudig oppakken. Maar in plaats daarvan kies ik er voor om de bal eerst nog een paar keer hoog te houden. Vraag me niet waarom ik dat deed. Ik wip de bal op raak heb 3 keer met mijn voeten en laat de bal vervolgens nog 2 keer op mijn hoofd stuiteren om het laatste stukje met de bal in mijn hand richting de stip te lopen. Ik leg de bal neer en het enige wat ik zie zijn de palen. De rest is een waas. Ik hoor het fluitje nog wel en dan...... Stuur ik de doelman de verkeerde kant op en maak ik er 2-1 van. Ik vier dit door richting mijn familie en vrienden te kijken en die zie ik eigenlijk alleen maar zuchten van opluchting. Pedro Neto scoor voor Wolves en Herrera doet dat voor ons waardoor het 3-2 staat. Dawson mist voor Wolves en dan is het matchpoint voor ons. Olise mag het doen en Eze en ik weten al dat het afgelopen is. Olise heeft zo verschrikkelijk veel zelfvertrouwen dat hij ook met een grote glimlach richting die penalty stip loopt. Nog voordat hij zijn aanloop neemt staan Eze en ik al met onze armen in de lucht. Het fluitje , de aanloop , het net dat trilt en het gejuich in onze rug. Het is afgelopen. Eze en ik vliegen elkaar in de armen om vervolgens een sprint te trekken om het feestje met Eze te vieren. Als spelers rollen we over elkaar heen van geluk en niet veel later krijg ik nog een tik op mijn achterhoofd van de trainer. 'Wil je zoiets nooit meer doen.' Maar ik weet op dat moment niet eens waar hij het over heeft. Dan besef ik me dat er ook een team is dat verdriet heeft en ik probeer nog een aantal spelers van Wolves op te beuren. Die zitten daar natuurlijk niet op te wachten. Het is tijd om feest te gaan vieren met de supporters. Vlaggen worden het veld op gedragen en sjaals worden het veld op gebracht waarvan wij er een aantal richting onze supporters gooien. Een kleine 20 minuten later is het tijd om de trappen te beklimmen om de beker en medailles in ontvangst te nemen. Het uitzicht wat je daar over Wembley hebt ga ik nooit vergeten. Als ik die beker in mijn handen heb is het net alsof een kind zijn favoriete snoepje krijgt. Wat is dat ding mooi. Wat is het leven mooi. ------------------ @Djurovski hier dan weer een behoorlijk schrijfgedeelte geniet er van @Copywriter @Thomassje123 @De Raam @keano77 @Tim Windt @Marius
  13. Al met al ingestapt en het weten om te draaien! Succes in Europa
×
×
  • Create New...